18:35, Δευτέρα
27 Ιουνίου 2022

Παλαιοκομματικοί τακτικισμοί και υπευθυνότητα

Υπάρχουν ευφυείς τακτικισμοί και παιδαριώδεις τακτικισμοί, όπως αυτοί στους οποίους επιδίδεται το τελευταίο 48ωρο ο ΣΥΡΙΖΑ. Και είναι παιδαριώδεις διότι εκκινούν είτε από πολιτική αφέλεια είτε από σοβαρή υποτίμηση της κοινής λογικής. Δύο ενδεχόμενα που κανένα δεν λειτουργεί υπέρ της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Της ΕΛΛΗΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ

Πρόσφατα ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης πρότεινε στον πρωθυπουργό να ορίσει ημερομηνία εκλογών τον Σεπτέμβριο και να υποκαταστήσει ουσιαστικά την εκλεγμένη κυβέρνησή του από υπηρεσιακή. Ταυτόχρονα απηύθυνε έκκληση στις λεγόμενες προοδευτικές δυνάμεις για μετεκλογική κυβερνητική συνεργασία. Στη συνέχεια πήρε τη σκυτάλη ο πρώην τσάρος της οικονομίας Ευκλ. Τσακαλώτος για να δηλώσει ανοικτός σε συνεργασία με τον Γιάνη Βαρουφάκη (είχε αποχωρήσει από τον ΣΥΡΙΖΑ καταγγέλλοντας την ηγεσία του για ξεπούλημα της χώρας και των ιδεών της), με το επιχείρημα ότι ψηφίζεις απλή αναλογική, πρέπει να είσαι και έτοιμος να τα βρεις και με ανθρώπους με τους οποίους έχεις διαφωνήσει στο παρελθόν. Μόνο που εδώ δεν μιλάμε για απλή διαφωνία. Ο ένας ήθελε την Ελλάδα στα βράχια των αχαρτογράφητων νερών έξω από την ΕΕ και ο άλλος υλοποίησε το τρίτο μνημόνιο για να τη διατηρήσει εντός των ευρωπαϊκών ορίων.

«Έπιασε την μπαλιά» η Νέα Δημοκρατία και σχολίασε χθες δηκτικά ότι το «μέτωπο Τσίπρα – Βαρουφάκη, που με τις καταστροφικές επιλογές του οδήγησε τη χώρα στο χείλος του γκρεμού, ξανασυγκροτείται. Αυτός που λείπει είναι ο κ. Καμμένος. Αλλά το 2022 δεν είναι 2015».

Αλήθεια τώρα, θεωρούν στον ΣΥΡΙΖΑ ότι τους κάνουν καλό όλα αυτά; Κάνει καλό σε έναν αρχηγό, ο οποίος κυβέρνησε τη χώρα επί 56 συναπτούς μήνες, να εισηγείται -μέσα σε αυτή την παγκοσμίως πρωτόγνωρη συγκυρία- την ουσιαστική ακυβερνησία της χώρας από τώρα μέχρι να συγκροτηθεί κυβέρνηση στις πρώτες ή τις δεύτερες εκλογές; Να μπει δηλαδή το εθνικό σκαρί στον αυτόματο πιλότο, ενώ είναι υπαρκτός ο κίνδυνος ενός θερμού καλοκαιριού με την Τουρκία.

Δεν έχει λογική. Εκτός και αν -που είναι και το πιθανότερο- ο ΣΥΡΙΖΑ ζητάει εκλογές τον Σεπτέμβριο, σκεπτόμενος ότι αν ο πρωθυπουργός τις κάνει, θα διατυμπανίσει ότι έσυρε τον κ. Μητσοτάκη σε φθινοπωρινές κάλπες και αν δεν τις αποφασίσει, θα τον εγκλωβίσει σε μια μακρά προεκλογική περίοδο, η οποία θα αυξήσει τις φθορές για τη ΝΔ.

Αν αυτό είναι το σκεπτικό -γιατί άλλη εξήγηση δύσκολα μπορεί να δώσει κανείς-, τότε για μία ακόμη φορά ο ΣΥΡΙΖΑ κοιτάει το δέντρο και όχι το δάσος.

Και αυτό διότι το βασικό, στέρεο επιχείρημα του πρωθυπουργού για το ενδεχόμενο προσφυγής στις κάλπες το φθινόπωρο είναι η αδήριτη ανάγκη διασφάλισης πολιτικής και οικονομικής σταθερότητας στη χώρα. Ο κ. Μητσοτάκης το λέει και το εννοεί ότι θέλει να λειτουργήσει απολύτως θεσμικά και να εξαντλήσει την τετραετία.

Αν εμφορούνταν από παλαιοκομματικές αντιλήψεις, θα είχε κάνει τις εκλογές έναν χρόνο νωρίτερα ή ακόμη και πριν από λίγους μήνες για να απασφαλίσει τη «βόμβα» της απλής αναλογικής και να ανανεώσει την εντολή διακυβέρνησης του τόπου.

Κάθε μέρα που περνάει, η μείζον αντιπολίτευση επιβεβαιώνει με τη στάση της τον προβληματισμό του πρωθυπουργού για τους κινδύνους που ελλοχεύουν για τη χώρα από μια παρατεταμένη προεκλογική περίοδο, όπου ο ΣΥΡΙΖΑ θα κάνει το άσπρο αύριο για να διχάσει και να πολώσει. Ο κ. Τσίπρας τού πρόσφερε με την πρότασή του το καλύτερο άλλοθι.

Είτε το αξιοποιήσει ο κ. Μητσοτάκης είτε όχι, ένα είναι βέβαιο, ότι η φράση του Μάο Τσε Τουνγκ «μεγάλη αναταραχή, υπέροχη κατάσταση», την οποία χρησιμοποίησαν το 2015 τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ για να πείσουν τους ψηφοφόρους ότι θα τους βγει σε καλό η φασαρία που θα προκληθεί από την ελληνική άρνηση να δεχτεί τους όρους των Ευρωπαίων για νέα συμφωνία χρηματοδότησης, έχασε πια τη σημασία της. Τώρα, εν έτει 2022, η σκέψη της αναταραχής φέρνει στον νου την εικόνα του ΣΥΡΙΖΑ και του πνεύματος της επαναστατικής γυμναστικής που τον διακρίνει.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ POLITICAL