20:27, Σάββατο
13 Αυγούστου 2022

«Ξέρες» και διλήμματα

Πέρασαν μόλις επτά χρόνια από την 5η Ιουλίου 2015 και το δημοψήφισμα-παρωδία του ΣΥΡΙΖΑ για τα μνημόνια, αλλά φαντάζει σαν να πέρασε ένας αιώνας και ταυτόχρονα μόνο μία μέρα.

Της: ΕΛΛΗΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ

Μοιραία η σκέψη πηγαίνει στο τι θα συνέβαινε σήμερα στη χώρα, αν η Ελλάδα είχε βρεθεί τότε εκτός ΕΕ και έπρεπε να πορευτεί μόνη στο ταραγμένο πέλαγος των διεθνών εξελίξεων που επέφερε η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία. Πώς θα μπορούσε να επιβιώσει η χώρα πλέοντας ολομόναχη στα αχαρτογράφητα νερά, γεμάτα επικίνδυνες «ξέρες» εκτός της Γηραιάς Ηπείρου;

Η ιστορική μνήμη έχει αξία όταν λειτουργεί ως εργαλείο κρίσης για το παρόν και το μέλλον. Την περιπέτεια εκείνου του αλησμόνητου καλοκαιριού, το οποίο φόρτωσε στις πλάτες των πολιτών ένα ακόμη αχρείαστο μνημόνιο, οφείλουμε να τη διατηρούμε ζωντανή στη μνήμη μας, κυρίως και πρωτίστως για να μην επαναλάβουμε τα ίδια λάθη. Για να μην υποπέσουμε σε νέες «αυταπάτες», όπως αυτές στις οποίες παραδέχτηκε ότι υπέπεσε ο αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ και τότε πρωθυπουργός το καλοκαίρι του 2015, όταν πίστευε ότι θα μπει ως ταύρος εν υαλοπωλείω και θα υποτάξει όχι μόνο την ΕΕ αλλά και ολόκληρο τον πλανήτη στα ανεδαφικά σχέδια και τις ουτοπίες του.

Το φετινό καλοκαίρι βρίσκει την Ελλάδα ξανά στα πόδια της. Με ενισχυμένο ρόλο και αναγνωρισμένη θέση στην ΕΕ. Η συγκυρία είναι τρομακτικά δύσκολη παγκοσμίως, αλλά η χώρα μας δεν είναι μόνη. Ανήκει στην ευρωπαϊκή οικογένεια και δίνει τον αγώνα στις αντίξοες συνθήκες των απόνερων του ουκρανικού πολέμου από κοινού με τις άλλες χώρες-μέλη της ΕΕ και όχι μόνη της.

Το φετινό καλοκαίρι του 2022 το εθνικό σκάφος έχει καπετάνιο έναν πρωθυπουργό που έχει αποδείξει ότι ακόμη και στις πιο δύσκολες συνθήκες, ακόμη και στις μεγαλύτερες μπόρες, όπως αυτή της πανδημίας, έχει την εμπειρία, τη γνώση και τον ρεαλισμό που απαιτούνται για να προχωράει μπροστά, απορροφώντας τους κραδασμούς προς όφελος των πολιτών.

Δυστυχώς για την Ευρώπη και την Ελλάδα τα δύσκολα είναι μπροστά. Όταν η Γερμανία, η ισχυρότερη οικονομία της ΕΕ, εκπέμπει καθημερινά σήματα κινδύνου για επερχόμενη φτώχεια, μπορεί κανείς εύκολα να αντιληφθεί ότι οι συνέπειες από την ευθεία αντιπαράθεση Δύσης – Ρωσίας θα είναι βαριές και μακροχρόνιες για τις ευρωπαϊκές κοινωνίες.

Το φετινό καλοκαίρι είναι προεκλογικό. Είτε οι εκλογές γίνουν το φθινόπωρο, που είναι και το πιθανότερο, είτε του χρόνου την άνοιξη, το διακύβευμα της κάλπης θα είναι ένα και μοναδικό: Ποιος θα διασφαλίσει την απρόσκοπτη πορεία της χώρας στο μέλλον μέσα από τις συμπληγάδες της παγκόσμιας συγκυρίας.

Η συγκυρία είναι εξαιρετικά κρίσιμη. Κρισιμότερη σίγουρα από εκείνη της πανδημίας του κορονοϊού. Οι εκρηκτικές συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί λόγω του παρατεταμένου πολέμου στην Ουκρανία απαιτούν τολμηρές και γρήγορες αποφάσεις, ριζοσπαστικές λύσεις και μαεστρία.

Τα ερωτήματα της κάλπης, πολύ συγκεκριμένα. Θέλουμε ή δεν θέλουμε να είμαστε μέρος της Δύσης και των θεσμών της; Στηρίζουμε με την ψήφο μας ή όχι μια Ελλάδα αναβαθμισμένη στην ευρύτερη περιοχή, με στέρεες συμμαχίες και εξωστρεφή διπλωματία-ανάχωμα στον αναθεωρητισμό του Ερντογάν; Επιλέγουμε ή όχι τη στήριξη της υγιούς επιχειρηματικότητας, της δίκαιης φορολογικής πολιτικής και του κοινωνικού κράτους; Λέμε «ναι» στον σεβασμό της Δικαιοσύνης, ακόμα και όταν μας εξοργίζουν αποφάσεις της ή μας ελκύει η προοπτική ελέγχου των αρμών της εξουσίας;

Σε αυτά και σε άλλα τόσα κρίσιμα ερωτήματα δεν χωράνε μεσοβέζικες απαντήσεις, ούτε ναι μεν αλλά.

Μνήμη έχουμε και κρίση διαθέτουμε. Αρκεί να συγκρίνουμε τη σημερινή εικόνα της χώρας, της διεθνούς αξιοπιστίας και κύρους της Ελλάδας του 2022, της ενισχυμένης αμυντικής μας ικανότητας, της απόκρουσης κάθε μεγάλης απειλής, της αποτελεσματικής διαχείρισης των τεράστιων εισαγόμενων κρίσεων, της μεγαλύτερης στήριξης του εισοδήματος και του βιοτικού επιπέδου, της μείωσης της ανεργίας, της σιγουριάς, της εμπιστοσύνης, της σταθερότητας με την περίοδο ΣΥΡΙΖΑ. Δεν χρειάζεται τίποτα, μα τίποτα άλλο…

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ POLITICAL