Σε σαρωτικές παρεμβάσεις για τη μείωση του ενεργειακού κόστους προχωρά το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας (ΥΠΕΝ), βάζοντας στο στόχαστρο τις ρευματοκλοπές και τον «ενεργειακό τουρισμό» κακοπληρωτών, που επιβαρύνουν τελικά όλους τους συνεπείς καταναλωτές.
Όπως επιβεβαιώνει το υπουργείο, η προσπάθεια επικεντρώνεται στο “κάψιμο του λίπους” του ηλεκτρικού συστήματος, το οποίο αυξάνει έμμεσα το κόστος της ενέργειας. Στο πλαίσιο αυτό, δρομολογείται η τροποποίηση του άρθρου 42 του Κώδικα Προμήθειας, ώστε να περιοριστεί το φαινόμενο αλλαγής παρόχου από καταναλωτές με ανεξόφλητες οφειλές.
ΥΠΕΝ: Ενεργειακός «Τειρεσίας» και τέλος στο flag-free switching
Η εισήγηση της Ρυθμιστικής Αρχής (ΡΑΑΕΥ) προτείνει να απαγορεύεται η αλλαγή προμηθευτή για όσους έχουν χαρακτηριστεί υπερήμεροι από τρεις διαφορετικές εταιρείες μετά το 2020 ή έχει δοθεί εντολή διακοπής ρεύματος. Το μοντέλο αυτό –γνωστό ως Debt Flagging– δημιουργεί έναν ενεργειακό Τειρεσία, υπό την ευθύνη του ΔΕΔΔΗΕ.
Στόχος είναι να κοπεί ο κύκλος της «μόνιμης μετακίνησης» κακοπληρωτών, που μετακυλούν την επισφάλεια στο σύνολο των καταναλωτών. Οι οφειλές αυτής της ομάδας ξεπερνούν τα 2,7 δισ. ευρώ, επιβαρύνοντας το σύστημα και κρατώντας ψηλά τις τιμές.
Ρευματοκλοπές 1,2 δισ. τον χρόνο – Έρχεται νέο «πέναλτι»
Το Υπουργείο δρομολογεί επίσης νέο αυστηρότερο πλαίσιο προστίμων για τις ρευματοκλοπές, οι οποίες προκαλούν ζημιά 100 εκατ. ευρώ κάθε μήνα. Η νέα πρόταση του ΔΕΔΔΗΕ, που έχει κατατεθεί προς έγκριση στη ΡΑΑΕΥ, προβλέπει αναπροσαρμογή των προστίμων με βάση τα τρέχοντα τιμολόγια και τις ρυθμιζόμενες χρεώσεις (ΥΚΩ, ΕΤΜΕΑΡ, δίκτυα), ώστε να αντανακλάται το πραγματικό κόστος της κλαπείσας ενέργειας.
Ειδικά για το 2024, η τιμή που προτείνεται κυμαίνεται από 464 έως 520 ευρώ ανά μεγαβατώρα για τους απλούς καταναλωτές, ενώ για τους δικαιούχους του Κοινωνικού Τιμολογίου διαμορφώνεται στα 145–280 ευρώ, με τη σχετική προσαύξηση να διατηρείται στο 50%.
Στόχος: Μόνιμη μείωση στο ρεύμα χωρίς οριζόντιες επιδοτήσεις
Ο υφυπουργός Ενέργειας Νίκος Τσάφος έχει αναλάβει τον έλεγχο όλων των «παρασίτων» του ενεργειακού κόστους, με στόχο τη σταδιακή μείωση κάθε επιμέρους επιβάρυνσης, ώστε το τελικό αποτέλεσμα για τους πολίτες να είναι αισθητά μειωμένοι λογαριασμοί.
Η κυβερνητική στρατηγική είναι ξεκάθαρη: η βιώσιμη μείωση του κόστους ενέργειας δεν περνά από οριζόντιες ενισχύσεις, αλλά από νοικοκύρεμα και διαφάνεια, με στοχευμένες κινήσεις που χτυπούν την πραγματική αιτία του προβλήματος.
