«Στο κάθε μου όνειρο, μικρό ή μεγάλο, φροντίζω πάντα να μελετώ τις κάθε του εκδοχές και βάσει αυτών να προχωρώ», τονίζει σε συνέντευξή του στην Karfitsa o ηθοποιός Δημήτρης Μυλωνάς. Ο ίδιος, όπως αναφέρει χαρακτηριστικά, «όταν η προσέγγιση ενός ρόλου γίνεται με ειλικρίνεια και με διάθεση να σκαλίσεις στα βαθύτερα επίπεδα της ψυχής σου, πάντα βρίσκεις στοιχεία ταύτισης με τον ήρωα που υποδύεσαι!»
Συνέντευξη στην ΕΥΗ ΑΝΔΡΙΚΟΠΟΥΛΟΥ
Το ψυχολογικό θρίλερ του Άντονι Σάφερ «ΣΛΟΥΘ», γραμμένο το 1970, παρέμεινε το κορυφαίο του Βρετανού συγγραφέα και αυτό που τον έκανε διάσημο. Σε σκηνοθεσία Σωτήρη Χατζάκη, συνεχίζεται για δεύτερη χρονιά και παρουσιάζεται πάλι στη Θεσσαλονίκη, κάνοντας πρεμιέρα σήμερα το βράδυ στο θέατρο Αριστοτέλειο, για δύο μόνο παραστάσεις!
Στο ψυχολογικό θρίλερ του Άντονι Σάφερ «ΣΛΟΥΘ» υποδύεστε τον Μίλο Τιντλ. Πείτε μας λίγα λόγια για τον ρόλο σας και τις ιδιαιτερότητες αυτού του ανθρώπου.
Ο Μίλο Τιντλ είναι ένας αυτοδημιούργητος σαραντάρης, Ιταλικής καταγωγής που λειτουργεί ένα ταξιδιωτικό γραφείο. Ως γιός μεταναστών, κουβαλάει όλο το στίγμα του «ξένου» και ταυτόχρονα την αγωνία να τα καταφέρει καθώς μια τέτοια επιτυχία θα είναι και το διαβατήριο της ενσωμάτωσής του στο Βρετανικό κατεστημένο. Αυτή του όμως η φιλοδοξία την ίδια στιγμή είναι και η παγίδα του καθώς στην ουσία διεκδικεί ένα όνειρο με μέγεθος πολύ μεγαλύτερο από ότι ο ίδιος μπορεί να υποστηρίξει. Η επιλογή να συνάψει σχέσεις με τη σύζυγο ενός άλλου άντρα και μάλιστα καλής οικονομικής και κοινωνικής κατάστασης, δείχνει ακριβώς τη λαχτάρα του να πάρει τη θέση του άλλου και τελικά από «ξένος» να γίνει «κανονικός».
Έχετε συναντήσει κοινά στοιχεία του ήρωα με αυτά του χαρακτήρα σας;
Όταν η προσέγγιση ενός ρόλου γίνεται με ειλικρίνεια και μέθοδο, με διάθεση να σκαλίσεις στα βαθύτερα επίπεδα της ψυχής σου, πάντα βρίσκεις στοιχεία ταύτισης με τον ήρωα που υποδύεσαι. Με αυτή λοιπόν την έννοια θα έλεγα ότι και στο δικό μου το πρόσωπο συναντώ αυτήν τη λαχτάρα να τα καταφέρω. Εκείνο όμως που με διαφοροποιεί από τον Μίλο Τιντλ, είναι ότι εγώ είμαι την ίδια ώρα βαθύτατα πρακτικός. Στο κάθε μου όνειρο, μικρό ή μεγάλο, φροντίζω πάντα να μελετώ τις κάθε του εκδοχές και βάσει αυτών να προχωρώ. Κάτι τέτοιο δεν σημαίνει ότι δεν ρισκάρω όμως με τα χρόνια της εμπειρίας και της ωριμότητας, προσπαθώ πάντα να ελαχιστοποιώ τα ρίσκα και τους κινδύνους.
Υπάρχουν συγκεκριμένα σημεία μέσα από το έργο τα οποία σας έχουν γοητεύσει;
Αυτό που με γοητεύει, είναι η επιθυμία των δύο ηρώων να παίξουν μεταξύ τους ένα παιχνίδι το οποίο παρά το γεγονός ότι παίζεται μεταξύ ενηλίκων, συμβαίνει με το ίδιο δόσιμο που συναντά κανείς στα παιδιά. Όσο κι αν αυτό το παιχνίδι εκτυλίσσεται σε μια πράξη επικίνδυνη, είναι ταυτόχρονα συναρπαστική η απόλυτη πίστη που δείχνουν στην εφαρμογή του.
Ποιο θα μπορούσαμε να πούμε πως είναι το βασικό μήνυμα που περνάει στο κοινό το «ΣΛΟΥΘ»;
Τα παιχνίδια είτε των παιδιών είτε των ενηλίκων, πρέπει να έχουν «κανόνες» συμφωνημένους από όλους όσους τα παίζουν. Στην αντίθετη περίπτωση, το σύστημα είναι ανισοβαρές και μπορεί να έχει έως και τραγικά αποτελέσματα.
Θα θέλατε να κλείσουμε με κάτι που θέλετε να πείτε εσείς για το θέατρο;
Το θέατρο εξαιτίας της πανδημίας πέρασε πολύ δύσκολες στιγμές. Οι πληγές ήταν βαθιές και σε πολλές περιπτώσεις παραμένουν ανοιχτές. Είναι συγκινητική η επιστροφή του κόσμου στις πλατείες των θεάτρων αυτήν τη σεζόν. Αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να υπάρχουμε καθώς άνευ κοινού, η θεατρική πράξη είναι αδύνατον να ολοκληρωθεί.
