Ο διακεκριμένος χειρουργός Γεράσιμος Τζιβράς θα βρίσκεται στις 17/12/2022 στη Θεσσαλονίκη για να συμμετέχει στο «4ο Πολιτιστικό Πανόραμα του Συνδέσμου Πολιτισμού Ελλάδας Κύπρου» που πραγματοποιείται 14:00-21:30 στο Μέγαρο Φ.Α.Α.Θ., στην αίθουσα εκδηλώσεων του 5ου ορόφου της Φιλοπτώχου Αδελφότητος Ανδρών Θεσσαλονίκης (Αγίας Σοφίας 38, Θεσσαλονίκη), για να παρουσιάσει τις νέες του ποιητικές συλλογές: «Στο Χάδι του Ανέμου» έντυπη έκδοση, ποίηση σε ζωγραφικά έργα της σοπράνο, ζωγράφου Δέσποινας Σκαρλάτου Παρασκευοπούλου, που κυκλοφορεί από τον Σύνδεσμο Πολιτισμού Ελλάδας Κύπρου και τις εκδόσεις Αρχύτας, καθώς και της ηλεκτρονικής έκδοσης, eBook με τίτλο «Στο Περιβόλι της Ποίησης», από τις εκδόσεις του Συνδέσμου Πολιτισμού Ελλάδας Κύπρου και διατίθεται ελεύθερα και δωρεάν προς ανάγνωση και αξιοποίηση στο www.cultural-association.org.
Η καθαρή ποίηση του Κεφαλλονίτη Γεράσιμου Τζιβρά στηρίζεται στους ήχους των λέξεων και τη μελωδικότητα της γλώσσας, δημιουργώντας μια υποβλητική ατμόσφαιρα γεμάτη μουσικότητα. Ανήσυχος ο ποιητής επιδιώκει νέους εκφραστικούς τρόπους και ακολουθεί μια ιδιόρρυθμη σύνταξη θέλοντας να κεντρίσει την ακοή και το συναίσθημα του αναγνώστη. Με ιδιαίτερους συμβολισμούς ο Τζιβράς παίρνει τα πράγματα, τα αντικείμενα, τα στοιχεία και τα δεδομένα του εξωτερικού κόσμου και τα μεταμορφώνει ανάλογα με το θέμα και την προσωπική του ψυχική διάθεση σε στίχους, σε στροφές, σε ζωντανή ποίηση, χαρίζοντας στον φιλαναγνώστη τέρψη μέσα σ’ ένα εύφορο περιβόλι με ευωδιαστούς καρπούς.
Θα μπορούσε κάποιος αυθόρμητα να πει ότι ο Γεράσιμος Τζιβράς είναι, για τη σύγχρονη ποίηση, ένας Καλός Σαμαρίτης. Η προσφορά του στον συνάνθρωπο ως ιατρός αλλά και ως ενεργό μέλος φιλανθρωπικών οργανώσεων στη Γερμανία, όπου ζει και εργάζεται για ένα μεγάλο διάστημα, του δίνει σπάνια εφόδια για μια αγνή ποίηση που ίσως κινδυνεύει να χαθεί. Αλλά είναι αυτά τα ανθρωπιστικά εφόδια που διαθέτει, που δίνουν ωραία χρώματα και θέρμη στην ποίησή του. Και είναι με αυτά τα ανθρωπιστικά διαμάντια που είναι εμπλουτισμένος ο στίχος του: τα διαμάντια του αλτρουϊσμού και της ευαισθησίας. Δεν είναι σύνηθες φαινόμενο και είναι αυτή η αγνότητα που κάνει τον Τζιβρά να ξεχωρίζει. Επιπρόσθετα, με τα ποιήματα του μας παρασύρει να προβληματιστούμε μαζί του, να νοιαζόμαστε μαζί του, να σκεφτόμαστε μαζί του για την τύχη του άτυχου συνανθρώπου που υποφέρει, για τη μοίρα της κοινωνίας που λυγίζει, της Φύσης που κινδυνεύει κ.ο.κ. Ως ποιητής δεν προτείνει λύσεις στα προβλήματα που παρεισφρέουν στα ποιήματά του – ούτε αναμενόταν κάτι τέτοιο. Τον θλίβουν τα προβλήματα για την κοινωνία, τον απλό άνθρωπο και τον δυσβάσταχτο καθημερινό βίο του, το δράμα μιας πατρίδας, τη διάψευση σε μία σχέση, ακόμα και για τον πόλεμο ή για το μίσος, που σαρώνουν στις μέρες μας. Ωστόσο, ως ποιητής προσκαλεί τον αναγνώστη να συνεχίζει διαρκώς ν’ αγωνίζεται, πρώτα για να καλυτερέψει ο ίδιος και μετά για να χειρουργήσει με τον γιατρό-ποιητή το κάθε σάπιο.
Ένα άλλο εξαίσιο χαρακτηριστικό στην ποίηση του Γεράσιμου Τζιβρά είναι ο άνετος χειρισμός της Ελληνικής Γλώσσας. Ρέει ο λόγος του και έχει μουσικό ρυθμό. Είναι πλήθος οι λέξεις, οι μεταφορές, ακόμα και οι ιστορικές αναφορές (για να τεκμηριώσει κάποιες θέσεις του και μόνο). Σαλπίζει στην ποίησή του και μας καλεί ως κοινωνούς ή συμμάχους του υπέρ του Ελληνικού Πολιτισμού και του Ελληνικού Κάλλους. Σαλπίζει για τις παλιές μας αξίες και αρχές, την Παράδοση, μας ξεναγεί στις ομορφιές του τόπου μας, που τις αγνοήσαμε. Μας συγκινεί που ως Απόδημος εκφράζεται με αγωνία για την τύχη του Ελληνισμού στο μέλλον. Είναι, όντως αξιοθαύμαστο και ζηλευτό το ό,τι ένας Έλληνας που ζει στο εξωτερικό για τόσο καιρό παραμένει τόσο, μα τόσο, Έλληνας. Και βεβαίως ως ποιητής είναι Έλληνας-οδηγός. Και τί είναι η Ελληνική ποίηση παρά μια τριήρης να μας ταξιδέψει για να μας φέρει στις αμμουδιές του Ομήρου, όπου τη γλώσσα μας έδωσαν ελληνική, όπως γράφει ο Ελύτης. Ένα άλλο ισχυρό σημείο στην ποίηση του Τζιβρά είναι η ευτολμία και η ειλικρίνειά του, ώστε να μη διστάζει να καταγγείλει ό,τι είναι αντικειμενικά ανορθόδοξο και κακό για τον συνάνθρωπο και για την Πολιτεία : «αντικειμενικά», γιατί ο Τζιβράς ως επιστήμων ξέρει να θέτει κατάλληλα κριτήρια ώστε να μπορεί να επιλέγει τα ορθά για την κοινωνία και μεταξύ τους το ορθότερο, να επιλέγει τα αγαθά και μεταξύ τους το υπέρτατο αγαθό, την αγάπη. Γνωρίζει, βέβαια, ότι μόνος δεν θ’ αλλάξει τα στραβά του κόσμου. Ξέρει πως το τέλειο είναι απλησίαστο. Όμως, γράφει πεισματικά για να μας πείσει να κάνουμε έστω ένα βήμα προς το τέλειο. Και ενθαρρύνει τον αναγνώστη να τολμήσει το πρώτο σκαλί…θυμίζοντας τον Καβάφη, που έγραψε «Εδώ που έφθασες, λίγο δεν είναι· / τόσο που έκαμες, μεγάλη δόξα.» Η ποίηση του μας προσκαλεί να πατήσουμε το πρώτο σκαλί, της σκάλας της αυτοβελτίωσης.
O Δρ Ιατρικής Γεράσιµος Τζιβράς είναι γιατρός γενικής χειρουργικής, εντεροπρωκτολογίας, φλεβολογίας, Iατρικής απεξάρτησης. Γεννήθηκε στο Αργοστόλι της Κεφαλονιάς είναι µόνιµος κάτοικος Γερµανίας, νυµφευ – µένος µε την Ελληνίδα ιατρό/ αναισθησιολόγο Δρ. Ιατρικής Ιωάννα Παπαχρήστου-Τζιβρά και έχουν δυο παιδιά. Και οι δύο έχουν εκτός της Ελληνικής και την Γερµανική υπηκοότητα. Ο Γ. Τζιβράς είναι µέλος της Εταιρείας Ελλήνων Ακαδηµαϊκών Βορείας Ρηνανίας-Βεστφαλίας, του διοικητικού συµβουλίου του Συλλόγου Ευρωπαϊκής Ένωσης / Περιφερειακής Επιτροπής Χέρνε Γερµανίας, καθώς και επίτιµο µέλος της Επιστηµονικής κοινότητας της Γερµανίας, που τίµησε µε την επιστηµοσύνη του την Ελλάδα και εκτιµήθηκε τα µέγιστα από τους ανθρώπους που περιέθαλψε. Τώρα σαν συνταξιούχος, εκτός από τον εθελοντισµό στην επιστήµη του, ασχολείται έντονα µε την ποίηση και µε τη µουσική (µ.α. χοράρχης), συµπεριλαµβανοµένης και της Βυζαντινής όντας ενεργός Ιεροψάλτης στις Ορθόδοξες Κοινότητες του Χέρνε και του Οµπερχάουζεν.
