Ο Ross Daly και η Κέλυ Θωμά έρχονται στην «Ζώγια» για ένα διήμερο γεμάτο μουσική. Στις 22 αλλά και στις 23 Φεβρουαρίου, στις 21.30 θα μας μεταφέρουν σε ένα μαγικό μουσικό κόσμο μέσα από τις συνθέσεις τους, που είναι επηρεασμένες από διάφορες παραδόσεις, τις οποίες έχουν κατά καιρούς μελετήσει.
Ο ιδιαίτερος ήχος τους δεν συνδέεται αποκλειστικά με κανένα συγκεκριμένο ιδίωμα, αλλά αποτελεί ένα κράμα από διαχρονικές και αρχαίες παραδόσεις μέσα από ένα νέο, δημιουργικό πρίσμα. Σε συνέντευξή τους στην Karfitsa κάνουν λόγο για την Κρητική μουσική, για τα αγαπημένα μουσικά τους όργανα, καθώς και για τον «Λαβύρινθο».
Πώς είστε και σε τι φάση σας βρίσκουμε;
Αυτή την εποχή βρίσκομαι στο σπίτι μου στις Αρχάνες όπου κάνω κυρίως «εσωτερικές» δουλειές. Δηλαδή οργανώνω και επεξεργάζομαι ηχογραφήσεις και κείμενα για μια επερχόμενη έκδοση και ταυτόχρονα ασχολούμαι με τη σύνθεση νέου υλικού. Σχετικά με το Λαβύρινθο, ετοιμαζόμαστε για μετεγκατάσταση σε ένα νέο κτήριο στο χωριό μας το Χουδέτσι, καθώς το παλιό και γνωστό μας κτήριο έπαθε πολύ σοβαρές ζημιές από τους σεισμούς της 27/9/2021. Με αφορμή το νέο κτήριο αυτό ετοιμάζουμε για το καλοκαίρι ένα πλήρες πρόγραμμα με σεμινάρια και συναυλίες και για αυτό το λόγο προτιμώ να μείνω πιο κοντά στην βάση μας φέτος και να περιορίσω τα ταξίδια για συναυλίες στο εξωτερικό.
Tι θυμάστε από τον Λαβύρινθο τα πρώτα του χρόνια;
Αυτό που θυμάμαι από τότε και που έχω ως παράδειγμα και μάλιστα ως οδηγό μου σήμερα είναι το πως με όρεξη και φαντασία καταφέραμε να κάνουμε πολλά πράγματα με ελάχιστα μέσα. Για μένα έχει τεράστια σημασία, μετά από 40 χρόνια που υπάρχει ο Λαβύρινθος, να υπηρετούμε τους στόχους μας και τους μαθητές μας με την ίδια πάντα όρεξη, ευελιξία και φαντασία όπως τότε που αρχίσαμε. Απλώς τώρα με 40 χρόνια εμπειρίας πίσω μας θέλω να πιστεύω ότι διαθέτουμε περισσότερη γνώση.
Έχετε εξερευνήσει αρκετές διαφορετικές παραδόσεις και ασχοληθήκατε με πολλά και διαφορετικά όργανα! Ποια είναι τα αγαπημένα σας;
Κάθε μουσικό όργανο είναι μια «πόρτα» από την οποία μπορεί να περάσει κανείς και να βρεθεί σε μια μουσική παράδοση που, με τη σειρά της, είναι ένας κόσμος ολόκληρος. Δεν μπορώ να τα δω αυτά συγκριτικά έτσι ώστε να μιλάμε για κάποια «αγαπημένα» όργανα η ιδιώματα. Το καθένα από αυτά έχει αμέτρητα πράγματα να μας δώσει, φτάνει να τα αφουγκραστούμε με προσοχή και αγάπη.
Έχετε πει πρόσφατα πως η Κρητική μουσική σήμερα έχει αστικοποιηθεί με άτσαλο τρόπο. Πώς το εννοείτε;
Δυστυχώς, σε πολύ μεγάλο βαθμό, έχει φύγει η Κρητική μουσική από το φυσικό της περιβάλλον που είναι οι παρέες στην ύπαιθρο της Κρήτης και έχει πια κολλήσει στην άσχημη πλευρά του αστικού περιβάλλοντος, δηλαδή σε κακόγουστα κέντρα διασκέδασης και τεράστιες και άχρωμες αίθουσες γάμων και βαφτίσεων η, πιο πρόσφατα, σε υποτιθέμενες «μουσικές σκηνές» όπου γίνεται μια τέτοια οχλαγωγία που δεν μπορείς καθόλου να ακούσεις τι παίζουν οι μουσικοί. Έχει χαθεί εντελώς η τελετουργική διάσταση της μουσικής αυτής. Μια διάσταση που θυμάμαι πολύ έντονα στα πρώτα χρόνια που ήμουν στην Κρήτη στη διάρκεια της δεκαετίας το 70. Σήμερα πια απλώς επικροτείσαι το κάθε τι ακραίο, υπερφίαλο, και χωρίς ουσιαστικό περιεχόμενο. Ευτυχώς όμως υπάρχουν έστω κάποιοι λίγοι μουσικοί που εξακολουθούν και υπηρετούν τη μουσική αυτή με ήθος, φαντασία και συνέπεια.
