«Αυτή τη παράσταση την περιμένω όχι μόνο σαν ηθοποιός αλλά και ως άνθρωπος που θα με βοηθήσει να πάω παρακάτω» τονίζει σε συνέντευξη του στην Καρφίτσα ο ηθοποιός Σταμάτης Γαρδέλης.
Όπως αναφέρει ο ίδιος, «έγραψα αυτό το έργο για να μπορώ να μάθω να εκφράζομαι καλύτερα!» Η παράσταση του Σταμάτη Γαρδέλη «Αύριο» έρχεται στη Θεσσαλονίκη την Πέμπτη 1 Ιουνίου, στις 21.30, για μία μόνο παράσταση, στην «Μικρή σκηνή» επί της οδού Επταλόφου 14. Η «Μικρή σκηνή» είναι ο ιστορικός χώρος που κάποτε στεγαζόταν το studio «Αγροτικόν» του Νικόλα Παπάζογλου.
Της ΕΥΗΣ ΑΝΔΡΙΚΟΠΟΥΛΟΥ
Πείτε μας λίγα λόγια για το «Αύριο» την παράσταση που πρωταγωνιστείτε και έχετε αναλάβει και την σκηνοθεσία της.
Είναι ένα δικό μου έργο και το όνομα του είναι «Αύριο». Είναι μια καινοτόμος πρόταση και μια διάδραση προετοιμασίας θιάσου. Το έργο είναι ένα «ψυχολογικό παιχνίδι» με εκπαιδευτικό χαρακτήρα. Χαίρομαι που αρχίζω από την μικρή σκηνή στον Επτάλοφο, γιατί μερικές φορές από τους μικρούς χώρους γεννούνται τα μεγάλα ταξίδια. Είναι κάτι που δημιουργήθηκε με πολύ αγάπη, ένα διαδραστικό παιχνίδι που «κλείνει το μάτι» στον θεατή, ένα θέατρο έξω από στερεότυπα και στεγανά.
Πως προέκυψε η γραφή και η σκηνοθεσία του συγκεκριμένου έργου;
Όλα ξεκίνησαν από την ανάγκη μου να εκφραστώ πιο βαθιά, η γραφή και το πως εκφραζόμαστε μέσα από αυτή, ήταν κάτι που αγαπούσα από πάντα. Κατά καιρούς έχω γράψει διάφορες ιστορίες και έχω σκηνοθετήσει. Χρησιμοποιώντας τον πεζό λόγο η αλήθεια που θέλεις να πεις γίνεται πιο βαθιά και όταν έχεις μια πορεία 40 χρόνων θεωρώ πως δικαιούσε να πεις κάποια πράγματα. Έγραψα αυτό το έργο γιατί μέσα από τη συγγραφή ολοκληρώνομαι περισσότερο ως καλλιτέχνης.
Υπάρχουν στιγμές μέσα από το έργο που τις έχετε ξεχωρίσει για τους δικούς σας λόγους και τις έχετε αγαπήσει περισσότερο από κάποιες άλλες;
Όλες οι σκηνές είναι οι κρίκοι μιας αλυσίδας και το καθένα έχει την δική του αξία. Είναι ένα έργο μέσα στο έργο όπου συμμετέχουν οι θεατές και εκεί βρίσκεται η ομοιότητα που μπορεί να έχουν με τους ρόλους. Ο σκηνοθέτης καθοδηγεί με προμελετημένες επιλογές τους ήρωες που κυριαρχούν περισσότερο μέσα στον κάθε θεατή και εκεί είναι που βρίσκεται και το «ψυχολογικό παιχνίδι». Όλες οι σκηνές κλιμακώνουν και ολοκληρώνουν κάτι και μέσα από τις δικές μου εμπειρίες προσπαθώ να πιάσω ένα γενικό φάσμα ενός τυχαίου χαρακτήρα που μπορεί να έχουμε όλοι μέσα μας. Αυτή τη παράσταση την περιμένω όχι μόνο σαν ηθοποιός αλλά και ως άνθρωπος που θα με βοηθήσει να πάω παρακάτω και να θα μάθω πράγματα μέσα από τον κόσμο.
Προέκυψαν προκλήσεις που έπρεπε να αντιμετωπίσετε καθ’ όλη τη διάρκεια της προετοιμασίας του έργου;
Περιμένω τις προκλήσεις είμαι δοσμένος σ’ αυτό το έργο. Το θέατρο είναι κάτι που το έχουμε όλοι μέσα στην κυτταρική μας μνήμη και μέσα από ένα θεατρικό παιχνίδι μας δίνεται η δυνατότητα να προβληματιστούμε, να επικοινωνήσουμε αλλά και να εκπαιδευτούμε. Το έργο δεν έχει πολιτικά στοιχεία, έχει όμως μια κοινωνική μάτια και σάτιρα.
Πείτε μας λίγα λόγια για τον ρόλο σας και τις ιδιαιτερότητες του. Πως συμβάλει στην πλοκή του έργου;
Η μεγαλύτερη δύναμη του χαρακτήρα του είναι ότι προσπαθεί να δει τον εαυτό του μέσα από τους άλλους. Μιλάμε για μια ταύτιση του ρόλου η οποία προάγει την ατομικότητα. Είναι ένας ρόλος που προϋποθέτει τον πρωταγωνιστικό ρόλο των άλλων, δεν μπορεί να υπάρξει από μόνος του, όπως δεν μπορούν να υπάρξουν πρωταγωνιστές από μόνοι τους, όπως δεν μπορεί να υπάρξει μια δουλειά ή ένας ηγέτης από μόνος του. Στο θέατρο υπάρχει μια αμφίδρομη σχέση, σου δίνω κάτι και μου το επιστρέφεις, οι ρόλοι μας είναι προϋπόθεση των άλλων. Υπήρχαν φορές που νιώσατε πως ταυτίζεστε με τον χαρακτήρα του ήρωα; Ήταν κάτι που το ένιωσα πολλές φορές γιατί είναι ένας βιωματικός ρόλος, με τις ανασφάλειες του, με τις ατέλειες του, μια προσωπικότητα που την δημιούργησα εγώ ο ίδιος ψάχνοντας πολύ βαθιά μέσα μου.
Πως είναι η συνεργασία σας με την συμπρωταγωνίστρια σας, την Μαρία Κουταβα;
Με την Μαρία γνωριζόμαστε θεατρικά πολύ καιρό, έχουμε μια κοινή πορεία, κοινό κώδικα και επικοινωνία μεταξύ μας και ο ένας συμπληρώνει τον άλλον. Στη σκηνοθεσία με καθοδήγησε σε πάρα πολλά σημεία. Είμαστε δυο προπομποί στη παράσταση του «Αύριο» που ενσαρκώνουμε κάποιους ρόλους και που δοκιμάζουμε κάποια πράγματα παρέα με τον κόσμο.
Ποιος είναι ο σκοπός αυτού του έργου και τι θα αποκομίσουν οι θεατές που θα επιλέξουν να παρακολουθήσουν την παράσταση;
Η «τροφή» σκέψης που έχουμε ετοιμάσει θα «καρπίσει» και σίγουρα ο καθένας θα λάβει αυτά που χρειάζεται και που έχει ανάγκη. Η παράσταση δίνει στον θεατή πολλά στοιχεία, θα δούμε την συμμετοχή του κόσμου, «ψυχολογικά παιχνίδια», περιφρόνηση πλήθους που εκτιμάει τον καθένα ξεχωριστά για να αναδειχθεί η ατομικότητα. Το θέατρο πρέπει να έχουμε στο μου μας ότι δεν είναι για να το διαβάζεις ή να το περιγράφεις είναι για να το βλέπεις!
