Χρύσα Φλώρου, μια Ελληνίδα στο Παρίσι

Συνέντευξη στη Φιλίππα Βλαστού
Μια υποτροφία στη σχολή Rosella Hightower, στις Κάννες ήταν το «εισιτήριο» της Θεσσαλονικιάς Χρύσας Φλώρου για να κυνηγήσει το όνειρο της στο εξωτερικό. Η πορεία της την οδήγησε στο Παρίσι, όπου πλέον ζει και εργάζεται 15 χρόνια, ως ηθοποιός. Το τελευταίο διάστημα η Χρύσα συμμετέχει στην εκπομπή «Με αγάπη από την Ευρώπη», που μεταδίδεται από το κανάλι France 2 και οι συμμετέχοντες αναδεικνύουν τα ήθη και τα έθιμα της χώρας τους.
 
Πως αποφασίσατε να φύγετε από την Θεσσαλονίκη;
Κέρδισα τον Εθνικό Διαγωνισμό Χορού στην Αθήνα. Οι κριτές ήταν μέλη της Όπερας του Παρισιού και το έπαθλο ήταν μία υποτροφία στη σχολή Rosella Hightower που βρίσκεται στις Κάννες και θεωρείται μία από τις καλύτερες σχολές χορού του κόσμου. Έζησα δύο χρόνια στις Κάννες ολοκληρώνοντας τον κύκλο σπουδών μου και μετά αποφάσισα να εγκατασταθώ στο Παρίσι και να ξεκινήσω τη σχολή θεάτρου Cours Simon όπου και αποφοίτησα μετά από τρία χρόνια.
Ποιες ήταν οι δυσκολίες που βιώσατε, σε όλη την έως τώρα διαδρομή σας στο εξωτερικό;
Το ότι η οικογένεια μου ήταν μακριά πρώτα από όλα. Δούλευα στις έξι το πρωί για να ανταπεξέλθω στις υποχρεώσεις μου και μετά πήγαινα στη σχολή στις δύο το μεσημέρι έως περίπου τις έντεκα το βράδυ καθημερινά. Αυτό βέβαια θα μπορούσε να μου είχε συμβεί και στην Ελλάδα. Απλά στο εξωτερικό σου παίρνει περισσότερο καιρό να νοιώσεις άνετα, ξεκινάς από την αρχή σε έναν τόπο που η γλώσσα αποτελεί φρένο, οπότε ακόμα και το να παίρνω το μετρό για 50 λεπτά στις έντεκα το βράδυ μετά τη σχολή για να γυρίζω σπίτι μου, μου φαινόταν πιο δύσκολο. Επίσης, κάποιες διαφορές στην κουλτούρα. Πρόκειται για ένα λαό διακριτικό στις κινήσεις και αντιδράσεις, εν αντιθέσει με εμάς, όπου πιο εύκολα αγκαλιαζόμαστε και φιλιόμαστε για παράδειγμα. Είμαστε πιο ζεστός λαός.
Τι θα λέγατε σε κάποιον που θα ήθελε να δοκιμάσει τις ικανότητες του σε μια άλλη χώρα;
Θα τον συμβούλευα να το κάνει. Να μην περιμένει τίποτα, αλλά να κάνει όσο καλύτερα μπορεί αυτό που έχει να κάνει. Να ευχαριστεί καθημερινά το κρυφό του άστρο, ακόμη και όταν έχει συννεφιά και δεν «φαίνεται». Το φίλτρο με το οποίο αποφασίζουμε να δούμε τα πράγματα μπορεί να αλλάξει ολόκληρη την πορεία μιας ζωής.
Η μετανάστευση ενός καλλιτέχνη είναι πιο εύκολη ή πιο δύσκολη από έναν άνθρωπο που φεύγει για να βρει εργασία σε έναν άλλο κλάδο στο εξωτερικό;
Πιο δύσκολη για έναν καλλιτέχνη. Δεν έχει κάδρο. Είναι το αφεντικό του εαυτού του και είναι πολύ πιθανό να «βουλιάξει» το πλοίο του. Η άλλη όψη του νομίσματος είναι ότι όταν τα πράγματα πάνε καλά το οφείλει σε μεγάλο βαθμό στον εαυτό του.
Τελικά είναι μύθος ή έχει μια δόση αλήθειας ότι οι Έλληνες καλλιτέχνες δεν μπορούν να κάνουν εύκολα καριέρα στο εξωτερικό;
Είναι αλήθεια αλλά δεν αφορά μόνο τους Έλληνες. Δεν είναι κάτι προσωπικό. Και ένας Φιλανδός να προσπαθήσει να κάνει καριέρα στην Ιταλία είναι εξίσου δύσκολο. Μάλιστα, για έναν Μαροκινό στη Γαλλία είναι ακόμη πιο δύσκολο, λόγω των προκαταλήψεων. Χρειάζεται χρόνος και επιμονή. Η αποτυχία γίνεται ο καλύτερος σου φίλος. Το μυστικό είναι να ασπάζεσαι τις αποτυχίες σου με τρυφερότητα. Μου πήρε χρόνια για να μου γίνει βίωμα. Συνήθως είμαστε οι χειρότεροι κριτές του εαυτού μας, χάνουμε πολύ χρόνο με το να μη συγχωρούμε τον εαυτό μας και να μη δεχόμαστε την αποτυχία μας. Είναι σα να αρνούμαστε να μάθουμε.

Εκπροσωπείτε την Ελλάδα σε μια γαλλική εκπομπή. Ποια είναι η άποψη των Γάλλων για τους Έλληνες;

Θετική. Στην πρώτη εκπομπή που αφορά την Ελλάδα, ο Στεφάν (Stéphane Bern) αποκάλεσε την Αθήνα την πόλη της καρδιάς του.

Η γαλλική σειρά «Remix» που συμμετέχετε τι πραγματεύεται;
Τη ζωή, την καθημερινότητα ενός ζευγαριού. Τη σκηνοθεσία υπογράφει η Baya Kasmi, η οποία έχει γράψει και το σενάριο σε συνεργασία με τον Michel Leclerc. Οι δυο τους στο παρελθόν κέρδισαν το βραβείο Cesar – καλύτερης ταινίας – για την κινηματογραφική ταινία «Le nom des gens». Η σειρά θα προβληθεί στο γαλλικό κανάλι M6, το 2019. Υποδύομαι συνεργάτιδα του πρώτου ανδρικού ρόλου Grégoire Montel. Δουλεύουμε μαζί στο μαιευτήριο. Πανέμορφη εμπειρία το να δουλέψω με την Baya, έμαθα πρόσφατα πως θα υπάρχει συνέχεια στην συνεργασία μας και νοιώθω ευγνώμων για αυτό.
Photo Christine Ledroit Perrin