82 χρόνια έχουν περάσει από την αναχώρηση του πρώτου συρμού που μετέφερε Έλληνες Εβραίους από τη Θεσσαλονίκη στο Άουσβιτς, κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.
Σε συνέντευξη τύπου, στο δημαρχείο της Θεσσαλονίκης ανακοινώθηκε ότι την Κυριακή 16 Μαρτίου θα πραγματοποιηθεί για αλλη μια χρονια πορεία μνήμης για τα θύματα στις 11.300 από το μνημείο του ολοκαυτώματος στην παραλιακή λεωφόρο Θεσσαλονίκης μέχει τον παλίο σιδηροδρομικό σταθμό το σημείο από όπου έφευγαν οι συρμοί με τους Εβραίους της Θεσσαλονίκης για το Άουσβιτς.
Όπως ανέφερε ο δήμαρχος Στέλιος Αγγελούδης: «Η πορεία αυτή είναι το ελάχιστο που μπορούμε να κάνουμε για αυτούς που χάθηκαν.
Το φως όπως γίνεται στο τέλος κάθε ιστορικής στιγμής νικάει το σκοτάδι. Η σημερινή επέτειος γίνεται χωρίς τον Γιάννη Μπουτάρη, ο οποίος ήταν από τους βασικούς παράγοντες που διοργανώθηκε αυτή η εκδήλωση. Δεν θα επιτρέψουμε ποτέ αυτά τα μαύρα φαντάσματα να επιστρέψουν.
Η Θεσσαλονίκη φιλόξενος χώρος υποδοχής χιλιάδων εβραίικων κατοίκων από τον 15ο αιώνα είναι υπερήφανη που τους έχει. Η ανέργεση του μουσείου του ολοκαυτώματος και η δημιουργία του πάρκου μνήμης στην πλατεία ελευθερίας αποτελούν φόρο τιμής προς τους ισραηλινούς».
Σύμφωνα με τον Δαυίδ Σαλτιέλ, Πρόεδρο του Κεντρικού Ισραηλιτικού Συμβουλίου Ελλάδος:
«Η Ελλάδα είναι η χώρα που βοήθησε τότε τους περισσότερους Εβραίους. Οι έλληνες Εβραίοι πολέμησαν και αυτοί τότε στην Αλβανία. Οι δήμαρχοι οι παλαιότεροι ήθελαν να διώξουνε τους Εβραίους υπαλλήλους με κάθε τρόπο. Η Θεσσαλονίκη είναι μητέρα όλων μας και παρόλο που είμαι Αθηναίος δηλώνω Θεσσαλονικιός».
Όπως δήλωσε ο Πρύτανης του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Χαράλαμπος Φείδας: «Η πορεία μνήμης είναι ένας θεσμός πλέον της πόλης μας. Ενδεικτικά αναφέρομαι στην ανέργεση των δύο μνημείων στο χώρο του Α.Π.Θ, στην πρόσβαση των φοιτητών στην βιβλιοθήκη του πανεπιστημίου μας όπου υπάρχουν έγγραφα και βιβλία για την εβραϊκή κοινότητα και όχι μόνο».
Όπως είπε ο Πρύτανης του Διεθνούς Πανεπιστημίου της Ελλάδας, Σταμάτης Αγγελόπουλος: «Ο μέσος έλληνας δεν γνωρίζει τα πραγματικά ποσοστά των θυμάτων του Ολοκαυτώματος, ούτε ότι σχεδόν ξεκληρίστηκε ολόκληρη η ισραηλιτική κοινότητα της Θεσσαλονίκης. Το ολοκαύτωμα δεν πρέπει να μείνει στην ιστορία σαν ένα ιστορικό γεγονός αλλά σαν ένα παράδειγμα ενάντιο στον κάθε ρατσισμό».
