«Πήρα ένα μόσχευμα από τη μητέρα μου. Μετά από μια δεκαετία το απέρριψα λόγω μόλυνσης. Πριν από 3,5 χρόνια με κάλεσαν από την κλινική των μεταμοσχεύσεων στο Ιπποκράτειο και ξαναμεταμοσχεύτηκα. Είναι αυτό το υπέροχο τηλέφωνο που λέμε». Η γενική γραμματέας του Συλλόγου Νεφροπαθών Θεσσαλονίκης, Μαρία Βαφειάδου, περιγράφει στην Karfitsa πώς άλλαξε η ζωή της μετα από τη μεταμόσχευση.
Ρεπορτάζ: Ελίνα Τουκουσμπαλίδου
«Υπάρχει ελευθερία. Δεν υπάρχει αυτή η δέσμευση των τεσσάρων ωρών μέρα παρά μέρα. Μπορούμε να εργαστούμε. Είναι πιο ποιοτική η ζωή, σε σύγκριση με την ταλαιπωρία του ανθρώπου που κάνει αιμοκάθαρση», επισημαίνει, συμπληρώνοντας πως οι νεφροπαθείς ζουν με την ελπίδα ότι μια μέρα θα χτυπήσει το τηλέφωνο και πως θα έχει βρεθεί το πολυπόθητο μόσχευμα.
Η καθημερινότητά τους είναι ένας Γολγοθάς. Υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση και ζουν με την αγωνια, περιμένοντας ένα τηλεφώνημα που θα τους δώσει ζωή. Η δωρεά οργάνων αποτελεί ακόμη ένα θέμα ταμπού στην Ελλάδα, λόγω της έλλειψης ενημέρωσης και του φόβου.
Η 1η Νοεμβρίου είναι θεσμοθετημένη από τον Ελληνικό Οργανισμό Μεταμοσχεύσεων ως πανελλήνια ημέρα δωρεάς οργάνων. Η διαδικασία για να δηλώσει κάποιος ότι θέλει να γίνει δωρητής οργάνων είναι πολύ εύκολη αλλά συνάμα και καθοριστική για τη ζωή πολλών συνανθρώπων μας.
Αναφορικά με τον φόβο που επικρατεί, η κα. Βαφειάδου τονίζει πως «δεν γίνεται διαλογή στην ανθρώπινη ζωή. Ακόμη κι αν έχεις δηλώσει ότι είσαι δωρητής, ερωτείται η οικογένεια. Είναι η απόλυτη απόδειξη ότι η ζωή συνεχίζεται. Υπάρχουν πολλοί νέοι άνθρωποι που περιμένουν. Παιδιά 15 και 17 χρόνων που περιμένουν ένα μόσχευμα για το δικαίωμα να ζήσουν. Όταν βλέπεις το παιδί σου σε ένα μηχάνημα αιμοκάθαρσης είναι τραγικό».
Το πρωί του Σαββάτου 01/11 στην πλατεία Αριστοτέλους, βρέθηκαν τα μέλη του Συλλόγου Νεφροπαθών Θεσσαλονίκης, τα οποία ενημέρωσαν τους πολίτες για το πώς μπορούν να γίνουν δωρητές οργάνων, χαρίζοντας ζωή.
Ο πρόεδρος του Συλλόγου Νεφροπαθών Θεσσαλονίκης, Παντελεήμων Ονταμπασόγλου υπογραμμίζει στην Karfitsa ότι τα τελευταία χρόνια βελτιώνεται η κατάσταση, όσον αφορά τους δωρητές οργάνων, ωστόσο ακόμη υπάρχει δυσπιστία.
Ειδικότερα: «Υπάρχει μια δυσπιστία από τον μέσο Έλληνα όσον αφορά τη δωρεά οργάνων. Πολλοί φοβούνται ότι αν δηλώσουν ότι είναι δωρητές οργάνων, θα τους αντιμετωπίσουν διαφορετικά στα νοσοκομεία. Υπάρχει ο φόβος ότι μπορεί να μη το παλέψουν όσο θα έπρεπε, σε μια κρίσιμη στιγμή. Αυτή είναι μια λάθος αντίληψη και έχει να κάνει με την ενημέρωση. Για να μπορέσει κάποιος να δώσει τα όργανά του, θα πρέπει να θεωρηθεί εγκεφαλικά νεκρός. Είναι διαφορετικό από το να είναι σε κώμα κάποιος. Αν κάποιος είναι εγκεφαλικά νεκρός, δεν υπάρχει επιστροφή. Δεν υπάρχει κανένα καταγεγραμμένο περιστατικό εγκεφαλικά νεκρού παγκοσμίως, ο οποίος επανήλθε».
Ένας δωρητής οργάνων μπορεί να δώσει ζωή μέχρι και σε εφτά ανθρώπους. «Είναι σπουδαίο και θεάρεστο έργο. Είναι για μας η μέγιστη προσφορά», τονίζει ο κ. Ονταμπασόγλου.
Περισσότερες πληροφορίες για τη δωρεά οργάνων μπορείτε να βρείτε εδώ
