Η ιστορία μιας αλήθινης γυναικοκτονίας που έγινε στη Θεσσαλονίκη αναβιώνει στην παράσταση «Λιωμένο Βούτυρο», στη σκηνή του METROPOLITAN: The Urban Theater για έξι μόνο παραστάσεις, από τις 30 Ιανουαρίου έως τις 8 Φεβρουαρίου 2026. Η ιστορία ακολουθεί τη Λούλα, ένα νεαρό κορίτσι που αφήνει το σύντροφό της, Τάσο, για να ακολουθήσει το όνειρο του τραγουδιού και να γίνει ντιζέζ (λαϊκή τραγουδίστρια). Ο Τάσος την καταδιώκει και τελικά τη σκοτώνει. Η ηθοποιός, Ελίνα Αντωνίου, που ενσαρκώνει τη Λούλα, μιλά στην Karfitsa για το επίκαιρο ζήτημα των γυναικοκτονιών και για τη βία κατά των γυναικών.
Συνέντευξη: Ελίνα Τουκουσμπαλίδου
Θέλω να μου μιλήσετε για την παράσταση μέσα από τη δική σας σκοπιά.
Η έρευνα για αυτή την παράσταση ξεκίνησε αρκετά νωρίς. Είχαμε εντοπίσει αυτό το κείμενο με τον Μιχάλη Στεφανίδη που παίζουμε μαζί. Είχαμε πει ότι θέλουμε πολύ να ανεβάσουμε αυτή την παράσταση. Είναι μια παράσταση πολύ επίκαιρη. Θίγει το θέμα μιας γυναικοκτονίας, η οποία είχε βασιστεί σε μια πραγματική ιστορία που έγινε στη Θεσσαλονίκη τη δεκαετία του 1960. Θίγει αυτό το ζήτημα με έναν ιδιαίτερο τρόπο.
Είναι ένα θέμα που αγγίζει πολύ ευαίσθητες χορδές της ελληνικής κοινωνίας. Τι συναισθήματα θέλετε να γεννήσετε στο θεατή;
Θέλουμε σίγουρα να τρανταχτεί λίγο από αυτό. Ακούμε τόσες ειδήσεις με αυτό το θέμα. Αλίμονο αν λέγαμε ότι θα ξυπνήσουμε τον κόσμο μέσα από μια παράσταση. Είναι ουτοπικό αλλά έστω και λίγο να μετακινήσουμε όποιον θεατή έχει έρθει να μας δει, ως προς αυτό το θέμα. Μέσα από την παράσταση θίγεται πολύ το ζήτημα του τι ρόλο παίζει ο περίγυρος της δολοφονημένης. Πόσο εμείς μπορούμε να αλλάξουμε κάτι αν πάρουμε ένα τηλέφωνο ή αν μιλήσουμε για το θέμα αυτό;
Είναι μια ιστορία που συνέβη το 1960, όμως μοιάζει επίκαιρη. Είναι σοκαριστικό κι αυτό.
Ό,τι κι αν αλλάζει μέσα στις δεκαετίες, κάποια πράγματα, όπως η βία, παραμένουν σταθερά. Αυτό πρέπει να το δούμε ως κοινωνία. Έχουμε βελτιωθεί και εξελιχθεί σε τόσες επιστήμες, αλλά ένα ζήτημα όπως η βία απέναντι στις γυναίκες, παραμένει ακριβώς το ίδιο.
Ποια ήταν η ανταπόκριση του κοινού μέχρι τώρα στην παράσταση;
Οι χαρακτήρες που διηγούνται την ιστορία έχουν μια υπερβολή και αυτό βγάζει ένα κωμικό στοιχείο. Η αντίθεση ανάμεσα στο κωμικό στοιχείο και στο πόσο τραγικό είναι το θέμα που αφηγούμαστε. Αυτό προσπαθήσαμε να πετύχουμε.
Τι χαρακτήρας είναι η Λούλα;
Η Λούλα θα μπορούσε να είναι η οποιαδήποτε από μας. Ήταν ένα πολύ νεαρό κορίτσι από ένα μικρό χωριό της Φλώρινας. Είχε ως όνειρο πιο πολύ απ’ όλα να φύγει από το χωριό και να ζήσει σε μια πόλη. Ήθελε να γίνει ντιζέζ. Άφησε τον Τάσο γιατί έβλεπε ότι δεν ήθελε να της προσφέρει αυτά που επιθυμούσε. Εν τέλει το πλήρωσε αυτό με τον χειρότερο τρόπο. Το τραγικό είναι ότι ήταν ένα καθημερινό κορίτσι όπως όλες εμείς.
Το βλέπετε σαν το τίμημα της ελευθερίας; Ή το τίμημα του ότι κυνήγησε ένα όνειρο;
Δε θα έπρεπε να ήταν. Στην προκειμένη ιστορία είναι. Το ότι αποφάσισε να ακολουθήσει το όνειρό της ήταν αυτό που οδήγησε εν τέλει και τον Τάσο στο να τη σκοτώσει. Δε θα έπρεπε το τίμημα της ελευθερίας και των ονείρων μας να ήταν ο θάνατος, αλλά για πολλά κορίτσια εξακολουθεί να είναι.
Αφότου διαβάσατε το σενάριο και το ρόλο, πώς βλέπετε ειδήσεις που αφορούν περιστατικά βίας κατά των γυναικών;
Έρχεσαι πιο κοντά με αυτό το συμβάν και έρχεσαι σε επαφή με το πίσω κείμενο. Είναι πιο έντονη η πληροφορία γιατί νιώθω ότι έχω έρθει πιο κοντά με αυτό το θέμα.
Λίγα λόγια για το έργο
Κυνηγώντας το όνειρό της να γίνει «ντιζέζ» (λαϊκή τραγουδίστρια), η Λούλα εγκαταλείπει τον σύζυγό της, Τάσο, φεύγει από το μικρό χωριό στο οποίο ζούσαν και έρχεται στη Θεσσαλονίκη. Ο Τάσος την καταδιώκει, τη βρίσκει στο ξενοδοχείο που έμενε, την πείθει να περάσουν το βράδυ μαζί και τη σκοτώνει, τυφλωμένος από το πάθος του.
Συντελεστές:
Κείμενο του Σάκη Σερέφα
Σκηνοθεσία: Γιώργος Μιχαλάκος
Δραματουργία: Άρια Χατζόγλου
Σκηνογραφία: Η ομάδα
Φωτισμοί: Αριστοτέλης Αρμάντο Μέμα
Μουσική Επιμέλεια: Μιχάλης Στεφανίδης
Γραφιστικός Σχεδιασμός: Λοΐζος Θεοδώρου
Φωτογραφίες: Αθηνά Χαϊκάλη, Αναστασία Λουλέ, SoulArt Photography
Επικοινωνία: Λία Κεσοπούλου
Οργάνωση παραγωγής: Metropolitan: The Urban Theater.
