Η συνέντευξη για μια νέα επαγγελματική θέση είναι πάντα γεμάτη στρες και προετοιμασία για δύσκολες ερωτήσεις. Όσοι είχαν το προνόμιο να τους πάρει συνέντευξη ο Steve Jobs όμως έχουν τελείως διαφορετική άποψη. Άλλωστε ο Jobs ήταν ένας άνθρωπος που έκανε τα πράγματα διαφορετικά και για αυτό είχε ένα διαφορετικό τεστ για τις προσλήψεις στην Apple.
Η τυπική διαδικασία της συνέντευξης περιλαμβάνει ερωτήσεις σχετικά με την προϋπηρεσία του υποψήφιου και κάποιες ερωτήσεις τρικ για να καταλάβουν την ψυχοσύνθεση του. Η διεξαγωγή της ίδιας της συνέντευξης είναι πολύ επίσημη για να “δείξει την εικόνα της εταιρίας”.
Ο Jobs το γνώριζε πολύ καλά αυτό και ήθελε να ξεφύγει από την πεπατημένη με ένα διαφορετικό τεστ.
Ο Steve Jobs δεν ήθελε από τους υποψήφιους μια λίστα από απομνημονευμένες απαντήσεις, σα να διαβάζουν σενάριο ταινίας. Έτσι εγκατέλειψε τις παραδοσιακές ερωτήσεις για μια δουλειά και τις έκανε μόνο περιστασιακά.
Ο τρόπος του ήταν σαν να συναντάει έναν νέο συνάδελφο από τη δουλειά και τα λένε πίνοντας ένα ποτήρι μπύρα ή κάνοντας μια βόλτα. Αυτό ήταν γνωστό σαν “τεστ μπύρας”.
Ουσιαστικά, όταν ένας υποψήφιος υπάλληλος πήγαινε για συνέντευξη για δουλειά, εκείνος τους έβγαζε για βόλτα στους υπαίθριους χώρους της εταιρίας και τους προσέφερε μια μπύρα για να δει αν ταιριάζουν στην εταιρία.
Με αυτό τον τρόπο έκανε τους υπαλλήλους να χαλαρώσουν για να δει το πραγματικό τους πρόσωπο. Βέβαια όταν κάθεσαι με τον CEO της Apple για μπύρα, μόνο χαλαρός δε μπορείς να είσαι. Για αυτό ο Jobs δεν έκανε αυστηρά επαγγελματικές ερωτήσεις.
Ρωτούσε πράγματα του τύπου “Πότε ήταν η τελευταία φορά που καταφέρατε κάτι” ή “Τι έκανες πέρσι το καλοκαίρι;”
Πρακτικά ο Steve Jobs προσπαθούσε απλά να γνωρίσει καλύτερα το άτομο που είχε μπροστά του, για να ξεχωρίσει τους μεγάλους παίκτες του χώρου. Τους “Α-Players” όπως έλεγε ο ίδιος.
«Διαπίστωσα ότι όταν συγκεντρώνεις αρκετούς A-Players μαζί, όταν περνάς από την απίστευτη δουλειά να βρεις αυτούς τους A-Players, τους αρέσει πολύ να δουλεύουν μεταξύ τους», εξήγησε ο Jobs. «Επειδή δεν είχαν ποτέ την ευκαιρία να το κάνουν πριν».
Αυτή είναι και η διαφορά τους καλού CEO. Προσπαθεί να επενδύσει στον άνθρωπο και όχι μόνο στους αριθμούς και τις λίστες προσόντων. Αρκεί να μπορεί να διακρίνει τις προοπτικές.
Πηγή: techmaniacs
