19:38, Πέμπτη
11 Αυγούστου 2022

Κ. Χατζησάββας: H κωμωδία δεν πρέπει να ζητάει την άδεια από κανέναν

Ένα comedy battle μεταξύ Αριστοφάνη και Ηρώνδα θα σημειωθεί στο Θέατρο Δάσους, στις 6 και 7 Ιουλίου. Η παράσταση «Αριστοφάνης – Ηρώνδας Contra Tempo», είναι η καλοκαιρινή παραγωγή του ΚΘΒΕ και πριν ξεκινήσει την περιοδεία της σε όλη την Ελλάδα κάνει πρεμιέρα στη Θεσσαλονίκη.

Ο ηθοποιός Κωνσταντίνος Χατζησάββας μιλάει στην Karfitsa για το έργο, τον ρόλο του ως Ηρώνδας και την κωμωδία στις μέρες μας, η οποία, όπως τονίζει, «πρέπει να είναι ελεύθερη».

Συνέντευξη στη ΦΙΛΙΠΠΑ ΒΛΑΣΤΟΥ

Τι θα δούμε στην παράσταση και τι ξεχωριστό έχει; 

Το κείμενο έχει γράψει ο Άκης Δήμου, εμπεριέχονται όμως και αυτούσιες σκηνές έργων του Αριστοφάνη και του Ηρώνδα. Ο τελευταίος (ίσως ήταν γυναίκα σύμφωνα με κάποιους ιστορικούς) είναι άγνωστος στο ευρύ κοινό. Κωμωδιογράφος των ελληνιστικών χρόνων, κατοπινός του Αριστοφάνη, με άλλη θεματολογία και τεχνική γραφής. Η παράσταση είναι μια φανταστική comedy battle μεταξύ των δύο, με παρεμβολές των δούλων τους -που ενσαρκώνουν οι υπέροχοι Δ. Πιατάς και Τ. Χαλκιάς- κάτω από την “επίβλεψη” του αιώνιου έφηβου Διονύσου/Σ. Γαρδέλη και με τις δροσερές πινελιές ενός ικανού χορού.

Ποια επίκαιρα στοιχεία διαθέτει το έργο ; 

Πέρα από τη μαγική διαχρονικότητα της αριστοφανικής κωμωδίας και την ανάλαφρη θεματολογία του Ηρώνδα, που θυμίζει συχνά σύγχρονες τηλεοπτικές κωμωδίες, η σπιρτόζικη πένα του Άκη Δήμου δεν αφήνει ασχολίαστη τη σημερινή πραγματικότητα. Έχουμε διαρκείς αναφορές στο κοινωνικοπολιτικό γίγνεσθαι σε εθνικό και παγκόσμιο επίπεδο, με χιούμορ, αλλά και με φευγαλέες σοβαρές αιχμές.

Τι ενώνει και τι χωρίζει τον Αριστοφάνη με τον Ηρώνδα; 

Ο Αριστοφάνης έζησε στο απόγειο της Αθηναϊκής Δημοκρατίας, ήταν ο οραματιστής συγγραφέας των μεγάλων ιδεών και της ουτοπικής πολιτικής αναζήτησης. Ο Ηρώνδας, αντίστοιχος και αυτός της δικής του εποχής, ασχολείται με μικρά, καθημερινά θέματα, προβάλλει την ελαφρότητα του είναι και θεμελιώνει ουσιαστικά τις απαρχές της commedia dell’arte. Όμως το Θέατρο έχει μια ιστορική συνέχεια. Στην “αλυσίδα” της Τέχνης ο κάθε κρίκος είναι αναγκαίος, ώστε να φτάσουμε στο σήμερα και στο αύριο. Και η θεατρική συγγραφή -όπως και κάθε άλλο είδος Τέχνης- να εξελίσσεται ως οφείλει.

Υπάρχει κωμωδία και σάτιρα στις μέρες μας ; 

Προφανώς και υπάρχει, η κωμωδία δεν πεθαίνει ποτέ. Αλλάζουν το ύφος, το θέμα, το στιλ κλπ. αλλά η πηγαία ανθρώπινη ανάγκη για γέλιο είναι η ίδια. Δε με αφορούν προσωπικά όλα τα είδη, ούτε το γούστο μου ταιριάζει με κάθε κωμωδία, ανεξαρτήτως της απήχησης που έχει. Ωστόσο η κωμωδία δεν πρέπει πιστεύω να ζητάει την άδεια από κανέναν, ούτε να υπακούει στην πολιτική ορθότητα της εποχής της. Πρέπει να είναι ελεύθερη, όπως και το κοινό που την επιλέγει ή την απορρίπτει.

«Γιατί πρέπει να πηγαίνουμε στο θέατρο και πως πρέπει να φεύγουμε από αυτό;» Είναι μια εκ των ερωτήσεων που τίθεται στην περιγραφή της παράστασης. Ποια είναι δίκη σας απάντηση; Και πώς «πρέπει» να φύγουν από την παράταση Αριστοφάνης-Ηρώνδας: Contra tempo;

Για μένα δεν “πρέπει” να πηγαίνουμε στο θέατρο, ούτε υπάρχει ένας τρόπος με τον οποίο υποχρεωτικά φεύγουμε από μια παράσταση. Το Θέατρο είναι κατάκτηση του ανθρώπινου πολιτισμού, όχι κοινωνική υποχρέωση. Προτιμώ τους θεατές που πολλές φορές μου μιλούν και ξεκινούν με τη φράση “εγώ δεν ξέρω πολλά από θέατρο”, σε σχέση με κάποιους περισπούδαστους κριτικούς θεάτρου. Η αγνότητα στην απορρόφηση μιας μορφής Τέχνης είναι ωραία αφετηρία. Και συγκινούμαι όταν πάλι μου μιλούν, ίσως και χρόνια μετά από μια παράσταση, λέγοντάς μου πόσο τους είχε αγγίξει και ότι ακόμα τη θυμούνται. Μου αρέσει να υπάρχει ένας νέος ή μια νέα στο κοινό και να συνειδητοποιήσει ότι θέλει να γίνει ηθοποιός. Να υπάρχει ένας ερωτευμένος και να εμπνευστεί τα λόγια για να εκφράσει τον έρωτά του στην αγαπημένη του.

Όσο για το Contra tempo, θα χαρώ αν υπάρξουν θεατές που θα μουρμουρίζουν κάποιο τραγούδι της παράστασης εκ των υστέρων, ή θα χαμογελούν καθώς θυμούνται κωμικές στιγμές από αυτό που θα έχουν παρακολουθήσει. Θα χαρώ να γελάσει ο κόσμος, γιατί πραγματικά το έχει ανάγκη, όσο κι αν είναι κλισέ αυτή η φράση. Είναι δύσκολες οικονομικά και πολιτικά οι εποχές που ζούμε και οι ανάσες δροσιάς μάς είναι απαραίτητες. 

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ KARFITSA