, Κυριακή
29 Ιανουαρίου 2023

Ν. Φαρμάκης: Χτίζουμε μια Περιφέρεια που παράγει, εξάγει και έχει ισχυρές υποδομές

«Η Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας να είναι ένας τόπος που θα αξίζει κάποιος να ζει» είναι ο στόχος που θέτει ο Περιφερειάρχης Δυτικής Ελλάδας Νεκτάριος Φαρμάκης απαντώντας στην πρόκληση της «Political» για τον ορίζοντα του 2030. Αναφέρει την κατάσταση που βρήκε παραλαμβάνοντας την Περιφέρεια και τις παρεμβάσεις που έχουν γίνει φτιάχνοντας την εικόνα της Περιφέρειας προς τα έξω μέσω του τουρισμού, ενώ την ίδια ώρα προχωρούν παρεμβάσεις για την ανάπτυξη στην παραγωγή και τις βασικές υποδομές της περιοχής. Παράλληλα, δημιουργούνται οι προϋποθέσεις, ώστε να βγει η Δυτική Ελλάδα από την ενεργειακή απομόνωση, όμως, σε ένα πλαίσιο που θα προστατεύει απόλυτα το περιβάλλον της.

Στον ΔΗΜΗΤΡΗ ΔΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟ

Κύριε Φαρμάκη, ποια ήταν τα σοβαρότερα προβλήματα που κληθήκατε να αντιμετωπίσετε σε αυτά τα πρώτα χρόνια στην Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας;

Η Δυτική Ελλάδα ήταν ένας τόπος που ζούσε με… όμορφα οράματα και παχιά λόγια. Μικρές ταχύτητες στα έργα, ελλείμματα χρόνων που έμεναν ελλείμματα, νοοτροπίες που μας κρατούσαν καθηλωμένους σε μια μικροπολιτική διαχείριση, ανισορροπία πόρων και κατανομών, εσωστρέφεια και αδυναμία παρακολούθησης των σύγχρονων εξελίξεων. Καταλαβαίνετε πως όλα αυτά δεν είναι ούτε λίγα ούτε μικρά προβλήματα. Αυτό ήταν όμως το «τοπίο» που κληθήκαμε να αλλάξουμε. Και μέσα σε τρία μόνο χρόνια, πετύχαμε πάρα πολλά.

Ξεκολλήσαμε έργα που κινδύνευαν έως και να ακυρωθούν και επιπλέον τριπλασιάσαμε τις πληρωμές του Περιφερειακού μας Επιχειρησιακού Προγράμματος (ΕΣΠΑ) ενώ μέσω του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων δρομολογήσαμε έργα ύψους άλλου ενός ΕΣΠΑ! Μέσα σε τρία μόλις χρόνια, λοιπόν, οι συμπολίτες μας βλέπουν έργα που υπό άλλες συνθήκες θα απαιτούσαν δέκα χρόνια για
να γίνουν, βλέπουν μεγάλες ταχύτητες, βλέπουν δικαιοσύνη, βλέπουν ότι έχουμε γίνει μια «γροθιά».

Δώσατε μεγάλο βάρος στην περαιτέρω ανάπτυξη του τουρισμού. Με ποιους τρόπους επιδιώκεται αυτός ο στόχος;

Πρώτο και κομβικό στοιχείο της νέας ταυτότητας εξωστρέφειας είναι η Ολυμπία. Η Δυτική Ελλάδα συστήνεται σήμερα σε όλο τον κόσμο ως «Ολυμπιακή Γη». Γιατί αυτό είναι ένα παγκόσμιο brand που δυστυχώς δεν είχε αναδειχθεί όπως έπρεπε. Από εκεί και πέρα, έχουμε οικοδομήσει μια τουριστική στρατηγική που αντιλαμβάνεται τον τουρισμό ως συνολική εμπειρία. Επενδύουμε σε έναν ποιοτικό και πολυθεματικό τουρισμό. Αυτό, δηλαδή, που αποκαλούμε «τουρισμό εμπειρίας». Επίσης, θέλουμε ο επισκέπτης της περιοχής μας να μην αισθάνεται «προϊόν» αλλά φιλοξενούμενός μας. Ένας άνθρωπος που απολαμβάνει υψηλού επιπέδου υπηρεσίες σε καλές τιμές. Αυτό είναι το κεντρικό πλαίσιο στο οποίο εργαζόμαστε και γύρω από το οποίο προσπαθούμε να «χτίζουμε» διαρκώς και πολλά άλλα, όπως η ενίσχυση των υποδομών προσπελασιμότητας, οι σχέσεις μας με άλλες ελληνικές και ερωπαϊκές περιφέρειες, η αναβάθμιση των ενεργειακών και τηλεπικοινωνιακών δικτύων κ.λπ.

Ποιες είναι οι παρεμβάσεις που έγιναν ώστε να βγει η Δυτική Ελλάδα από την ενεργειακή απομόνωση και τι πρόκειται να ακολουθήσει;

Το πρώτο βήμα ήταν να ξεπεραστούν τα προβλήματα που υπήρχαν και να διασφαλιστεί η υλοποίηση ενός έργου που προϋπήρχε, αλλά κινδύνευε να χαθεί λόγω καθυστερήσεων. Πρόκειται για τα τοπικά δίκτυα φυσικού αερίου στις τρεις μεγάλες πόλεις της Δυτικής Ελλάδας, την Πάτρα, το Αγρίνιο και τον Πύργο, μέσω της μεταφοράς και αποθήκευσης LNG. Το πετύχαμε. Το επόμενο βήμα ήταν να φέρουμε
ξανά στην επιφάνεια και ουσιαστικά να «αναστήσουμε» το μεγάλο αίτημα της περιοχής για επέκταση του αγωγού υψηλής πίεσης από την Κορινθία προς την Αχαΐα και τη Δυτική Ελλάδα. Το πετύχαμε. Σήμερα, το έργο βρίσκεται στον σχεδιασμό της ΔΕΣΦΑ και μάλιστα ως αγωγός φυσικού αερίου, βιοαερίου και υδρογόνου που θα συνδέσει Μεγαλόπολη και ΒΙΠΕ Πάτρας. Γνωρίζοντας καλά όμως ότι το μέλλον ανήκει στην «πράσινη» ενέργεια, κάναμε και ένα άλλο, πολύ μεγάλο βήμα,
πρωτοποριακό για τα ελληνικά δεδομένα. Συντονίσαμε πάνω από 60 φορείς της Δυτικής Ελλάδας και δημιουργήσαμε 7 ενεργειακές κοινότητες, με στόχο να δημιουργήσουμε το μεγαλύτερο συνεργατικό φωτοβολταϊκό πάρκο της Ευρώπης. Το έργο θα ανακουφίσει ενεργειακά κάπου 300 χιλιάδες πολίτες σε 11 δήμους, οι 140.000 εκ των οποίων είναι κατ’ επάγγελμα αγρότες. Επιπλέον, τις επόμενες μέρες
φέρνουμε στο Περιφερειακό μας Συμβούλιο τον σχεδιασμό για τον αγωγό EastMed, ένα μεγάλο και υπερεθνικό έργο που εφόσον υλοποιηθεί μπορεί να προσδώσει ακόμα πιο ισχυρή ενεργειακή ώθηση.

Η κλιματική αλλαγή αποτελεί ήδη μια πρόκληση. Πώς αντιμετωπίζετε τις μέχρι τώρα συνέπειες και πώς σχεδιάζετε την ανάσχεσή της στην Περιφέρειά σας;

«Κορωνίδα» της στρατηγικής μας για την κλιματική αλλαγή είναι το Περιφερειακό Σχέδιο Προσαρμογής στην Κλιματική Αλλαγή, που έχοντας λάβει πλέον όλες τις αναγκαίες εγκρίσεις, το αμέσως προσεχές διάστημα θα έρθει προς έγκριση και στο Περιφερειακό μας Συμβούλιο. Είναι ένας καλά δομημένος «οδικός χάρτης» που εμπεριέχει την εμβληματική πρωτοβουλία δημιουργίας 19 τοπικών σχεδίων, ένα για κάθε δήμο της Δυτικής Ελλάδας. Επίσης, προχωρούμε σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο της Πάτρας στη χαρτογράφηση των πιο ευάλωτων περιοχών και υποδομών, είτε
λόγω παλαιότητας, είτε λόγω κατασκευαστικών ή άλλων λαθών του παρελθόντος, ώστε να έχουμε μια έγκυρη αποτύπωση των έργων που πρέπει να γίνουν. Ακόμα, ετοιμάσαμε μια πρότυπη μελέτη για τη διάβρωση των ακτών, με αφορμή τη βόρεια ακτογραμμή της Πάτρας, που μπορεί να αποτελέσει «πιλότο» για την υλοποίηση έργων και σε πολλές άλλες παράκτιες περιοχές της Δυτικής Ελλάδας.

Πώς οραματίζεστε τη Δυτική Ελλάδα του 2030;

Η Δυτική Ελλάδα είναι η «σπονδυλική στήλη» στον δυτικό άξονα της χώρας. Το διοικητικό της κέντρο, η Πάτρα, είναι η πύλη της Ελλάδας στη Δύση και πρέπει να ξαναγίνει ένα ισχυρό εμπορευματικό και συγκοινωνιακό κέντρο. Ταυτόχρονα, όμως, στην περιοχή μας υπάρχει ένα πολύ ισχυρό ερευνητικό οικοσύστημα που μπορεί να μας μετατρέψει σε κέντρο τεχνολογικής έρευνας, διεθνούς επιπέδου. Επιπλέον, ήδη αναφέρθηκα στην παγκόσμια διάσταση της Αρχαίας Ολυμπίας και το σχέδιό μας να γίνουμε παντού γνωστοί ως η «Ολυμπιακή Περιφέρεια».

Ενώ βέβαια δεν πρέπει να ξεχνάμε την πολύ εύφορη γη της Ηλείας που σε συνδυασμό με την ισχυρή κτηνοτροφία στην Αιτωλοακαρνανία και την ορεινή Αχαΐα, αλλά και τις πολύ δυναμικές ιχθυοκαλλιέργειες, συνιστούν για τη Δυτική Ελλάδα τη «βαριά βιομηχανία» του τόπου μας. Και αυτό το «παζλ» συμπληρώνεται από ένα άλλο τεράστιο πλεονέκτημα που έχουμε. Και είναι το νερό. Η Δυτική Ελλάδα του 2030, λοιπόν, πρέπει να είναι ένας τόπος που θα παράγει, θα εξάγει, με σύγχρονα δίκτυα και ισχυρές υποδομές. Με λίγα λόγια, ένας τόπος που θα αξίζει κάποιος να ζει!

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ POLITICAL