Πέμη Ζούνη: «Η εξουσία μπορεί να «μεθύσει» ασταθείς χαρακτήρες και να τους οδηγήσει σε ψυχικές ακρότητες»

Συνέντευξη στη Φιλίππα Βλαστού
 
Η Πέμη Ζούνη μπορεί να έλεγε πάντα ότι αγαπάει το θέατρο, όμως η στιγμή που συνειδητοποίησε πόσο πολύ θα μπορούσε να της λείψει ήταν η περίοδος της καραντίνας.
«Μέχρι να ανέβω ξανά στη σκηνή με την παράσταση ‘’Οι πεταλούδες είναι ελεύθερες’’, για την καλοκαιρινή περιοδεία, είχα μια αίσθηση λαχτάρας και χαράς, σαν να βρίσκεις έναν αγαπημένο φίλο, που αγαπάς πολύ, μετά από καιρό», περιγράφει στην Karfitsa και προσθέτει πως «η ζωντανή επικοινωνία που έχουμε με το κοινό μέσω των παραστάσεων δεν υποκαθίσταται με οποιαδήποτε γύρισμα, για οποιαδήποτε ωραία δουλειά, είτε στο σινεμά, είτε στην τηλεόραση. Αυτό το έλεγα πάντα, απλώς τώρα επιβεβαιώθηκε».
Κάνοντας μια παύση περίπου τριών μηνών από τα γυρίσματα της σειράς «8 λέξεις» που πρωταγωνιστούσε, λόγω του lockdown, η Π.Ζούνη μπόρεσε να περάσει αρκετό χρόνο με αγαπημένα της πρόσωπα. «Μεγαλώνοντας γίνομαι όλο και πιο συνειδητοποιημένη στο τι έχω ανάγκη και τι με γεμίζει. Δεν εξεπλάγην, ούτε έκανα κάποια φοβερή αποκάλυψη στο τι μετράει πιο πολύ… Για εμένα λοιπόν το πιο σημαντικό είναι να είσαι με ανθρώπους που αγαπάς, παρά να τρέχεις να κυνηγάς οποιαδήποτε καριέρα», λέει συμπληρώνοντας ότι «τελικά δεν είναι το παν η τέχνη… άλλα πράγματα είναι πολύτιμα».
Η ίδια εξηγεί ότι «επειδή για πάρα πολλά χρόνια έτρεχα σαν τρελή χάρηκα που πέρασα χρόνο με τους δικούς μου ανθρώπους και που είχα χρόνο να κάνω ό,τι θέλω ή ακόμη και τίποτα. Ακόμη και όταν η κατάσταση δυσκολεύει οικονομικά είναι σημαντικό να ξέρουμε τι αξίζει περισσότερο, γιατί κάπου μέσα σε αυτόν τον τρεχαλητό δυτικό τρόπο ζωής χάνουμε πολλά πράγματα και καλό είναι να το συνειδητοποιήσουμε πριν φτάσουμε 80 και 90 χρονών».
Συναισθηματική ενηλικίωση
Το έργο «Οι πεταλούδες είναι ελεύθερες» πραγματεύεται μεταξύ άλλων την συναισθηματική ενηλικίωση και όπως πιστεύει η Π.Ζούνη το lockdown ήταν μια αναγκαστική άσκηση ενηλικίωσης για όλες τις ηλικίες. «Καλό θα ήταν να μην ξεχαστεί αμέσως ό,τι πήραμε από αυτή την δύσκολη περίοδο», σημειώνει. «Βέβαια, αν κάποιος ανακάλυψε ότι του αρέσει να είναι συνεχώς έξω και να τρέχει δεν είναι κακό, αλλά είναι σημαντικό να κάνουμε κάτι επειδή ξέρουμε ότι πραγματικά είναι αυτό που θέλουμε», επισημαίνει.
Την ρωτάμε πότε ήρθε για εκείνην η συναισθηματική ενηλικίωση μέσα της και μας απαντάει ότι «αυτό είναι μια αργή και επώδυνη διαδικασία. Αρκετά δύσκολη. Δεν τελειώνει ποτέ. Απλώς άρχισε να γίνεται έντονη, ότι ωριμάζω κάπως, την τελευταία δεκαετία. Που σημαίνει ότι ήμουν ξένοιαστη και εννοείται αφελής για πολλά χρόνια. Κάλλιο αργά παρά ποτέ όμως… ».
Τα πρώτα χρόνια της εφηβικής – νεανικής της ζωής ήταν μάλλον σε αντίστοιχη φάση με τώρα, λέει, δηλαδή πιο κλειστή και με πολύ διάβασμα. «Μετά όμως το θέατρο έφερε μια δύνη και έναν τρελό ρυθμό και τα τελευταία 10 χρόνια πατάω φρένο για να δω τι μου γίνεται. Αυτή λοιπόν τώρα είναι μια διαδικασία εν εξελίξει, ή όπως λέμε στην γλώσσα του θεάτρου, working progress», καταλήγει.
Οι ρόλοι απέναντι της
Στο έργο υποδύεται μια υπερπροστατευτική μητέρα, την κα Μπέηκερ, ενός τυφλού νεαρού που κάνει την δική του επανάσταση, έναν ρόλο που είναι αρκετά μακρυά της και δεν έχει κοινά ως Πέμυ Ζούνη. «Το ενδιαφέρον για τον ηθοποιό είναι να ανακαλύπτει άλλες ‘’περιοχές’’. Να πηγαίνει και σε άλλων ζωές, αλλιώς βαριέται να γνωρίζει πράγματα που ήδη ξέρει και είναι κοντά του. Άρα διάλεγα πάντα ρόλους που είναι λίγο μακρυά από μένα. Βεβαίως πάντα υπάρχουν κομμάτια που δεν ξέρεις ότι τα είχες. Έχουμε μέσα μας πολλές εκδοχές του εαυτού μας που αν δεν ασχοληθούμε με αυτή την τέχνη δεν τις ξέρουμε.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση με τις μητέρες που ενσάρκωσα στους δυο τελευταίους μου ρόλους, στη Ναυσικά στις «8 Λέξεις» και στην κα Μπέηκερ που κάνω τώρα στις ‘’Πεταλούδες’’ είναι ό,τι δεν θα ήθελα να είμαι σαν μητέρα και δεν είμαι. Η Ναυσικά ήταν αρκετά απέναντι μου και από την άλλη η κα Μπέηκερ από την αγάπη της και την υπερβολική προστασία που έχει για το παιδί της έχει κάνει αρκετά λάθη».
Έντονες καλλιτεχνικές συγκινήσεις στη Θεσσαλονίκη
Στις 28 και 29 Ιουλίου, θα βρεθεί στη Θεσσαλονίκη με την παράσταση, στο θέατρο Κήπου. «Όταν ακούω την λέξη ‘’Θεσσαλονίκη’’ μου έρχονται χιλιάδες σκέψεις, γιατί έχω ζήσει πολύ καιρό στην πόλη. Έχω υπέροχες αναμνήσεις. Κάποια στιγμή τη Θεσσαλονίκη την ήξερα καλύτερα και από την Αθήνα. Δίδασκα τα πρώτα τρία χρόνια που είχε ανοίξει η σχολή του Βασίλη Διαμαντόπουλου. Δυο από τις πιο αγαπημένες μου δουλειές τις έχω κάνει εδώ, στο ΚΘΒΕ όταν έπαιξα την Μπλανς Ντιμπουά και μετά σκηνοθέτησα την ‘’Αρρώστια της νιότης’’, οπότε συνδέθηκε με έντονες καλλιτεχνικές συγκινήσεις».
#metoo
Για το κίνημα του #metoo που ξέσπασε στον χώρο του θεάτρου, πριν από μερικούς μήνες, η κα Ζούνη αναφέρει ότι «όσοι δεν ήταν πολύ κοντά σε κάποια άτομα για τα οποία ακούστηκαν αυτά τα πολύ σκληρά πράγματα, δεν τα ήξεραν. Όσο κοντά όμως και να είσαι και πάλι δεν μπορείς να ξέρεις τα σκοτάδια του διπλανού σου εύκολα. Κυρίως για το θέμα της ψυχικής κακοποίησης όλοι είχαμε γίνει μάρτυρες κάποιων καταστάσεων, γιατί υπάρχει το παιχνίδι της εξουσίας που μπορεί να ‘’μεθύσει’’ ασταθείς χαρακτήρες και να τους οδηγήσει σε ψυχικές ακρότητες. Πρέπει να είσαι πολύ ισορροπημένη ψυχοδομή όταν ανακατεύεσαι με αυτόν τον χώρο, την τέχνη, με το να βάλεις τον εαυτό σου δηλαδή να μεταμορφωθεί σε κάτι άλλο. Αυτά τα σκοτάδια που ψάχνεις να ανασύρεις μπορεί να είναι πολύ επικίνδυνα αν έχεις μια κλήση προς αυτά εάν δεν είσαι πολύ σταθερός, ισορροπημένος», τονίζει.
Μάλιστα, λέει ότι είχε δει, σε όλη αυτή την μακρά πορεία της στο θέατρο, ταλέντα που ήταν λίγο ασταθής προσωπικότητες και λόγω αυτού εξαφανίστηκαν. «Είναι δύσκολος χώρος, τα βγάζει όλα», υπογραμμίζει.
Όσον αφορά την ίδια και αν ήταν εφοδιασμένη με ψυχικά αποθέματα δύναμης για να ανταπεξέλθει σε τυχόν παρόμοια περιστατικά απαντάει ότι «πιέστηκα από σκηνοθέτες, έκλαψα, βρέθηκα σε αδιέξοδο όμως δεν προσβλήθηκα ποτέ, δεν πέρασαν το όριο. Αν κάτι ξεπερνούσε τα όρια δεν το άντεχα καθόλου και έφευγα. Πόσο μάλλον για σεξουαλική παρενόχληση που δεν την ανεχόμουν καθόλου».
Ξεκαθαρίζει παράλληλα ότι «καλά έκαναν και ακούστηκαν όλα αυτά. Θα πρέπει να έχουμε τον νου μας συνέχεια, καθώς τέτοιες καταγγελίες φρενάρουν επίδοξους θύτες, και άντρες και γυναίκες».