Ο Κώστας Μακεδόνας πραγματοποιεί μια μεγάλη περιοδεία φέτος το καλοκαίρι. Από τους σταθμούς του δεν θα μπορούσε να λείπει η Θεσσαλονίκη, η πόλη που γεννήθηκε, μεγάλωσε και έκανε τα πρώτα του βήματα στο χώρο της μουσικής.
Ήδη έχει πραγματοποιήσει δυο συναυλίες στην πόλη και μέσα στον Σεπτέμβριο αναμένονται ακόμη δυο. Η μια στη Μονή Λαζαριστών στις 12 Σεπτεμβρίου, μαζί με τους SALONIQUE BRASS BAND και την Μαίρη Δούτση και η άλλη, λίγες μέρες αργότερα, στις 15 Σεπτεμβρίου στη ΔΕΘ.
«Κάθε περιοδεία είναι διαφορετική. Το πιο σημαντικό είναι ότι μετά από όσα ζήσαμε με την πανδημία του κορονοϊού από πέρσι ξεκινήσαμε ξανά να ερχόμαστε σε επαφή με τον κόσμο. Για έναν καλλιτέχνη αυτό είναι το πιο σημαντικό», αναφέρει σε συνέντευξη του στην Karfitsa ο Κώστας Μακεδόνας.
Συνέντευξη στη Φιλίππα Βλαστού
Οι συναυλίες στη Θεσσαλονίκη έχουν άλλο feeling;
Ναι. Θυμάμαι το 1991 που έκανα την πρώτη μου καλοκαιρινή περιοδεία, δίπλα στην Χαρούλα Αλεξίου. Ήταν η πρώτη φορά που επέστρεφα για να τραγουδήσω στην πόλη μου, αφότου είχα κατεβεί στην Αθήνα. Η συναυλία ήταν στο Θέατρο Δάσους. Την ώρα που ξεκίνησε η συναυλία και ήμουν πάνω στη σκηνή άρχισα να νιώθω ότι θα καταρρεύσω. Είχε πάει ένας κόμπος στο λαιμό μου. Ουσιαστικά βρισκόμουν σε έναν χώρο που επισκεπτόμουν για να ακούσω συναυλίες ως θεατής όταν ήμουν παιδί και ξαφνικά εμφανίστηκα πάνω στην σκηνή για να τραγουδήσω και μάλιστα δίπλα στην Χαρούλα Αλεξίου. Μου έφερε τρομερή συγκίνηση. Ένιωθα ότι δεν θα μπορούσα να τραγουδήσω. Έτρεχαν δάκρυα από τα μάτια. Τότε, ευτυχώς, με έσωσε το γεγονός ότι σημειώθηκε διακοπή ρεύματος.
Όταν έπεσε το ρεύμα μου λέει η Χαρούλα «πάρε την κιθάρα σου και πάμε μπροστά στην σκηνή μαζί με άλλους μουσικούς». Αρχίσαμε να τραγουδάμε χωρίς ρεύμα, μαζί μας και το κοινό. Αυτό διήρκησε ένα μισάωρο. Ήταν μια μαγική στιγμή να τραγουδάμε μέσα στο σκοτάδι, χωρίς μικρόφωνα. Αυτό με «έλυσε» και μου έβγαλε την πρώτη συγκίνηση. Αυτό το συναίσθημα όμως το έχω κάθε φορά που έρχομαι στη Θεσσαλονίκη.
Ίσως κάποιος να αναρωτιέται «πως είναι δυνατόν να έχεις τρακ μετά από τόσα χρόνια στον χώρο της μουσικής;». Κι όμως είναι δυνατόν. Είναι πολύ δύσκολο να μην έχεις τρακ πριν από μια εμφάνιση, όση εμπειρία και αν έχεις. Κάθε βραδιά είναι ξεχωριστή. Την ημέρα που θα σταματήσω να έχω τρακ θα είναι η ημέρα που θα αποφασίσω να αφήσω αυτή τη δουλειά.
O «Γκρεμιστής» είναι ένας δίσκος, μια μουσική ανθολογία εξαιρετικών αισθημάτων και σημαντικών νοημάτων που αναμένεται να κυκλοφορήσει. Μιλήστε μας για αυτό.
Ο Δημήτρης Παπαδημητρίου είναι ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες συνθέτες. Είχαμε συνεργαστεί σε κάποιες συναυλίες, αλλά αυτή τη φορά μου ζήτησε να κάνουμε έναν δίσκο μαζί. Ένα από τα μεγάλα του ταλέντα είναι ότι ξέρει να επιλέγει ποιήματα και να τα μελοποιεί. Επέλεξε λοιπόν ποιήματα του Ναπολέοντος Λαπαθιώτη, του Μάνου Ελευθερίου, του Βύρωνα Λεοντάρη και του Κωστή Παλαμά, συγκεκριμένα τον «Γκρεμιστή». Άκουσα τα τραγούδια και ενθουσιάστηκα. Ο δίσκος είναι έτοιμος και θα κυκλοφορήσει μέχρι το τέλος Σεπτεμβρίου.
Νιώθω πολύ περήφανος για τον συγκεκριμένο δίσκο. Κάνοντας την δουλειά αυτή τόσα χρόνια είχα πάντα δυο πυξίδες που έδειχναν τον ίδιο στόχο. Η μια πυξίδα ήταν αυτό που μου έλεγε ο Σταμάτης Κραουνάκης ότι με την φωνή και το ταλέντο που έχω θα πρέπει να γίνω καλός και να πω σημαντικά τραγούδια και να αφήσω έργο πίσω μου. Η άλλη πυξίδα ήταν τα λόγια, ενός ανθρώπου που θαυμάζω, του Γιώργου Νταλάρα ότι «ο τραγουδιστής πρέπει να αφήνει κάτι πίσω του». Ο δίσκος «Γκρεμιστής», λοιπόν, είναι μια δουλειά που θα μείνει πίσω ακόμη και όταν εμείς φύγουμε.
Είστε πάνω από 34 χρόνια στον χώρο της μουσικής. Νιώθετε ολοκλήρωση;
Νιώθω ότι το ταξίδι αυτό δεν τελειώνει ποτέ. Τουλάχιστον όσο οι δυνατότητες μας υπάρχουν. Να έχει κάποιος δηλαδή ακόμη την φωνή και το κουράγιο να μπορεί να βγάλει μια συναυλία δυόμιση ωρών. Για εμένα είναι αδιανόητο να σκεφτώ τη μέρα που θα παρατήσω αυτή τη δουλειά. Αν οι φυσικές μου όμως ικανότητες δεν μπορούν να με βοηθήσουν θα το πάρω απόφαση.
Παρ΄ όλα αυτά νομίζω ότι ποτέ δεν νιώθεις ότι τα έχεις κάνει όλα σε αυτή τη δουλειά. Συνεχώς θέλεις καινούργια πράγματα, προκλήσεις και την συγκίνηση που σου παρέχει. Για παράδειγμα, είναι μαγικό να βγαίνεις σε τρεις σερί συναυλίες και να τραγουδάς και την τέταρτη φορά να ανακαλύψεις κάτι μέσα σε ένα τραγούδι που παρότι το έχεις χιλιοτραγουδήσει δεν το είχες ανακαλύψει. Αυτό με ιντριγκάρει πολύ. Εμένα μου τυχαίνει πολλές φορές, γιατί με ενδιαφέρει ο λόγος του τραγουδιού και τον ψάχνω. Ένα τραγούδι δεν είναι μόνο να βγούμε να πούμε τις νότες και να χτυπάει ο κόσμος ρυθμικά τα χέρια του. Πρέπει να φτάσει ο λόγος του στιχουργού στον κόσμο.
Πρόσφατα ανακοινώσατε πως θα είστε υποψήφιος περιφερειακός σύμβουλος με την παράταξη τουνυνπεριφερειάρχη Απόστολου Τζιτζικώστα στις αυτοδιοικητικές εκλογές του Οκτωβρίου. Πως προέκυψε;
Η απόφαση μου αυτή ξάφνιασε αρκετούς, ακόμη και κοντινά μου πρόσωπα.
Με τον Απόστολο Τζιτζικώστα γνωριζόμαστε αρκετά χρόνια. Έχει τύχει πολλές φορές να συναντηθούμε. Είναι ένας άνθρωπος που έδειχνε και δείχνει πάντοτε ότι ο πολιτισμός είναι ένα πεδίο που τον ενδιαφέρει ουσιαστικά. Έχουμε ανταλλάξει πολλές απόψεις για τις τέχνες. Όταν λοιπόν ήρθε ο Απ. Τζιτζικώστας και μου είπε «Κώστα, σε χρειάζομαι. Θέλω αυτά που συζητάμε για τον πολιτισμό να έρθεις και να τα κάνουμε πράξη για να βοηθήσουμε την Περιφέρεια» αποφάσισα να πω ναι. Πάντως η μαγική ατάκα που μου είπε και με έπεισε ήταν πως «θέλω να αφήσουμε κάτι πίσω» και για εμένα αυτό είναι ένας βασικός στόχος.
Θέλω να τονίσω, όμως, πως δεν είμαι πολιτικός και ούτε σκοπεύω να γίνω. Επίσης, δεν ανήκω σε κανένα κόμμα και κομματικό μηχανισμό. Δεν είναι ούτε πολιτική, ούτε κομματική η απόφαση μου. Έχει να κάνει με τον άνθρωπο που μου έκανε την πρόταση, δηλαδή τον Απ. Τζιτζικώστα και το γεγονός ότι μου πρότεινε να κάνουμε πράγματα, δεν μου είπε κάτι επιφανειακό.
Πήρα την απόφαση να μπω σε αυτή την πρωτόγνωρη για εμένα διαδικασία με σκοπό να προσφέρω. Ίσως έτσι με έναν διαφορετικό τρόπο να μπορέσω να ανταποδώσω την αγάπη που μου έχει δείξει ο κόσμος της Θεσσαλονίκης και γενικότερα της Βόρειας Ελλάδας. Με αγκάλιασαν από τα πρώτα μου βήματα. Θα κάνω λοιπόν την προσπάθεια μου για το καλύτερο και θα δώσω το 100% μου.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ KARFITSA
