Αν τον ψάξεις σίγουρα θα τον βρεις σε κάποια αίθουσα του Δικαστικού Μεγάρου Θεσσαλονίκης μιας και μετράει περισσότερες από τριακόσιες «παραστάσεις» το χρόνο.
Επίσης θα τον έχεις δει στην τηλεόραση, καθώς στα χέρια του έχουν έρθει υποθέσεις που απασχόλησαν το πανελλήνιο. Αν και δεν είναι γέννημα- θρέμμα Θεσσαλονικιός θα τον ακούσεις να λέει πως «κανείς δεν μένει χωρίς πατρίδα, όσο υπάρχει η Θεσσαλονίκη». Ο Θανάσης Ζιώγας , κουβαλώντας ως όπλο στην φαρέτρα του την εμπειρία του Δημάρχου Γρεβενών για δυο θητείες, στις εκλογές του ερχόμενου Οκτωβρίου κατεβαίνει υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος στη Θεσσαλονίκη με την παράταξη του Στέλιου Αγγελούδη.
Γεννημένος στα Γρεβενά λίγο πριν τη δεκαετία του 60΄, το μεσαίο παιδί της τρίτεκνης οικογένειας του Αλέξανδρου Ζιώγα που από μικρός ήθελε να ξεχωρίζει . Τα παιδικά του χρόνια ανέμελα…εκδρομές στο χιονοδρομικό στη Βασιλίτσα , μπάνιο και ψάρεμα στον Βενέτικο, ποδόσφαιρο με τους συμμαθητές στα χωράφια. Δρομέας αποστάσεων ταχύτητας και μέλος στην ομάδα βόλεϊ του σχολείου. Κάθισε στα θρανία του 2ου εξατάξιου Γυμνασίου Γρεβενών, και με πολύ διάβασμα έκανε το όνειρο του πραγματικότητα.
Οι σπουδές στη Νομική του ΑΠΘ και το φοιτητικό κίνημα
Ήταν Σεπτέμβριος του 1977 όταν πέρασε το κατώφλι της Νομικής Σχολής του ΑΠΘ. Ήταν ουσιαστικά η χρονιά που ξεκίνησε μια νέα εποχή για τους φοιτητές , το πανεπιστήμιο και την ίδια την κοινωνία. Είναι η πρώτη φορά που πανελλαδικά συσχετίζονται οι μέχρι τότε «ανεξάρτητες» μεταβλητές όπως το πανεπιστήμιο – και κατ’ επέκταση οι φοιτητές – με την κοινωνία ενώ ταυτόχρονα στο «εσωτερικό» του πανεπιστημίου ξεκινάει μια νέα εποχή για το φοιτητικό κίνημα της Θεσσαλονίκης αλλά και ολόκληρου του κινήματος πανελλαδικά. Απ΄όλες αυτές τις αλλάγες ο 18χρονος τότε Αθανάσιος Ζιώγας κάθε άλλο παρά απών θα μπορούσε να είναι. Μέσα από τους φοιτητικούς αγώνες γνωρίζει στη Νομική Σχολή τον Στέλιο Αγγελούδη, μία γνωριμία που αντέχει στο χρόνο και συνεχίζει μέχρι και σήμερα .
Η επαγγελματική σταδιοδρομία και η «γνωριμία με την πολιτική
Με το τέλος των σπουδών του κάνει άσκηση στο δικηγορικό γραφείο του τότε δικηγόρου και Δημάρχου Θεσσαλονίκης Θεοχάρη Μαναβή. Δίπλα του εκτός από την εμπειρία αποκτά και το «μικρόβιο» την πολιτικής. Τον Σεπτέμβριο του 1984 επιστρέφει, διορισμένος δικηγόρος, στη γενέτειρά του τα Γρεβενά όπου στελεχώνει το δικό του γραφείο βάζοντας σιγά σιγά τα θεμέλια της μετέπειτα επιτυχημένης δικηγορικής του καριέρας.Παράλληλα εκτελεί και χρέη άμισθου Προέδρου στο Γενικό Νοσοκομείο Γρεβενών μέχρι το 1989.
Η οικογένεια
Ένα χρόνο αργότερα και συγκεκριμένα το 1990 αποφασίζουν με την σύντροφο του Γαλάτεια Χαντέ, μηχανολόγο μηχανικό στο επάγγελμα να ανέβουν τα σκαλιά της εκκλησίας. Μέσα στα επόμενα τέσσερα χρόνια η οικογενειακή τους ευτυχία συμπληρώνεται με τον ερχομό των δύο τους παιδιών, της 31χρονης σήμερα Αρετής η οποία ζει στο Λονδίνο ασκώντας το επάγγελμα της Αρχιτέκτονα – Μηχανικού και του 29χρονου δικηγόρου Αλέξανδρου ο οποίος εργάζεται δίπλα στον πατέρα του .
Το «ταξίδι» στην Τοπική Αυτοδιοίκηση
Το 1994 είναι η χρονιά των αλλαγών μιας και καθιερώνεται με νόμο της κυβέρνησης Ανδρέα Παπανδρέου η αιρετή νομαρχιακή αυτοδιοίκηση. Πλέον τα όργανα διοίκησης των νομαρχιών εκλέγονταν με άμεση ψηφοφορία ενώ τα νομικά τους πρόσωπα μετατρέπονται σε δευτεροβάθμιους Ο.Τ.Α. Ο Αθανάσιος Ζιώγας αποφασίζει να κατέβει υποψήφιος και εκλέγεται πρώτος σε σταυρούς Νομαρχιακός Σύμβουλος. Αυτό είναι μόνο η αρχή …το 1998 ξεκινάει το ταξίδι του στην Τοπική Αυτοδιοίκηση . Κερδίζει τη μάχη των δημοτικών εκλογών και παραμένει στην καρέκλα του Δημάρχου όχι μία αλλά δύο τετραετίες . Έχοντας συμπληρώσει δύο θητείες έως και το 2006 παίρνει την απόφαση να αποχωρήσει από τη “πρώτη γραμμή” πλούσιος σε εμπειρίες και δράση.
Η «μετακόμιση» και η υποψηφιότητα με την «Ομάδα για τη Θεσσαλονίκη»
Έχοντας ως ένθερμο υποστηρικτή και συμπαραστάτη στο πλευρό του τη σύζυγο του Γαλάτεια , η οικογένεια το 2007 μετακομίζει στη Θεσσαλονίκη αρχικά στην Τούμπα και μετέπειτα στις σαράντα εκκλησιές. Είναι η πόλη άλλωστε που ο Αθανάσιος Ζιώγας την έχει συνδέσει με τα πιο όμορφα χρόνια της ζωής του, τα φοιτητικά, θεωρώντας την δεύτερη πατρίδα του και μία πόλη με περισσότερες ευκαιρίες για τα παιδιά του.
Στενός παρατηρητής όλα αυτά τα χρόνια των όσων συμβαίνουν στην πόλη μας παράλληλα με τη δικηγορία κατέληξε στο συμπέρασμα πως «η Θεσσαλονίκη δεν έχει ανάγκη μόνο τα αυτονόητα που υποχρεούται να διασφαλίζει κάθε Δημοτική Αρχή, την καθαριότητα, το πράσινο και την επίλυση του κυκλοφοριακού. Η Θεσσαλονίκη έχει τη δυνατότητα να αναλάβει τον γεωστρατηγικό ρόλο της ως γέφυρας της Ευρώπης με τα Βαλκάνια». Κουβαλώντας λοιπόν ως όπλο στην φαρέτρα του την εμπειρία του Δημάρχου Γρεβενών αποφάσισε να πει το ναι στη δημόσια πρόσκληση του υποψήφιου Δημάρχου Στέλιου Αγγελούδη και να ριχτεί στη μάχη του σταυρού ως υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος στις εκλογές του Οκτωβρίου. Άλλωστε όπως θα τον ακούσεις να λέει «η συμμετοχή στα κοινά είναι υποχρέωση όλων των ευσυνείδητων πολιτών. Ο δημόσιος λόγος του καθενός για να έχει κύρος πρέπει να συνοδεύεται και από αντίστοιχη δημόσια προσφορά και όχι μόνο από ανέξοδη κριτική»!
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ KARFITSA
