Σε λίγες ημέρες κλείνουμε δυο χρόνια από τη ειδεχθή δολοφονία του 19χρονου Άλκη Καμπανού. Οι δράστες βρίσκονται στη φυλακή μετά την πρωτόδικη απόφαση και η υπόθεση έχει πάρει ήδη το δρόμο της αναμένοντας το δεύτερο βαθμό. Η βία μεταξύ ανηλίκων όμως εξακολουθεί να γιγαντώνεται.
Το πρόβλημα δεν είναι ελληνικό είναι διεθνές. Μπορεί οι αιτίες να είναι διαφορετικές από χώρα σε χώρα, ωστόσο μια κοινή βάση σε όλες τις χώρες της Ευρώπης που αντιμετωπίζουν το ίδιο πρόβλημα είναι η κατάχρηση των Social media και η διάδοση μηνυμάτων που προάγουν απειλές, ξενοφοβία, ρατσισμό και ομοφοβία μέσω πλατφορμών. Κυρίως, δε, η αδυναμία(;) των εταιρειών των social media να περιορίσουν τη δράση όλων των χρηστών που μπαίνουν σε διαδικασία ακραίας αντιπαράθεσης, για να λύεται το πρόβλημα εν τη γενέσει του.
Οι εργαζόμενοι στη νεολαία θα πρέπει να λαμβάνουν εκπαιδευτικές συνεδρίες σχετικά με τη σχέση μεταξύ των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και της βίας, είπαν ειδικοί στον Guardian, εν μέσω προειδοποιήσεων ότι οι συμμορίες χρησιμοποιούν όλο και περισσότερο ιστότοπους κοινωνικής δικτύωσης για να κοροϊδεύουν η μία την άλλη. Ο δρ Σίμον Χάρντινγκ ανώτερος λέκτορας εγκληματολογίας στο Πανεπιστήμιο Middlesex, είπε: «Αρχίσαμε να παρατηρούμε συμμορίες που χρησιμοποιούν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης πριν από τέσσερα χρόνια και από τότε οι αριθμοί που τα χρησιμοποιούν διπλασιάζονται κάθε χρόνο… είναι δύσκολο να το ποσοτικοποιήσουμε γιατί δεν υπάρχουν στατιστικά στοιχεία ή έρευνα, αλλά κάθε συμμορία του δρόμου με την οποία γνωρίζω έχει πλέον διαδικτυακή παρουσία», είπε. «Οι νέοι είναι εντελώς βυθισμένοι σε αυτόν τον κόσμο… επομένως είναι λογική εξέλιξη η δραστηριότητα των συμμοριών να λαμβάνει χώρα στο διαδίκτυο».
Φοβάμαι ότι το πρόβλημα είναι πιο σύνθετο. Υπό μία έννοια η γιγάντωση των social media και η χρήση από ολοένα και περισσότερο νεανικό κοινό ενθαρρύνει τη διάδοση μορφωμάτων ψυχαγωγίας με περιεχόμενο προσβλητικό έως και ακατάλληλο: Ουδέποτε στην παραδοσιακή δισκογραφία δεν επρόκειτο να κυκλοφορήσουν τραγούδια της «τραπ» με στίχους «τη γ@@@@ω μέσα στο Bentley, φρέσκος σαν το Λουμίδη, στο μ@@@@@ί πατάω … μπουνίδι»,ή «σκάσε π@@@@@α μπουνιές μη σου βάλω, κερνάνε γραμμές και γ@@@@ε ο ένας τον άλλο».
Το πρόβλημα είναι κοινωνιολογικό. Κανένας Νταλάρας δεν μπορεί να επιβάλει την νεότητα να μεγαλώνει με Τσιτσάνη, Χατζιδάκι και Θεοδωράκη τη στιγμή που η σύγχρονη τεχνολογία σου επιβάλει ουσιαστικά να μην τους … ακούς. Όταν το τραγούδι του «νεκρού αδελφού» έχει λιγότερες από τις μισές προβολές από το θεάρεστο «περάσαμε το όριο κούνα την κ@@@@α κι ακολούθα τον πελώριο» σημαίνει ότι η σημερινή κοινωνία αυτό έχει ανάγκη κι όχι το ανάθεμα του εμφυλίου πριν από 70 χρόνια.
Αν και σοβαρό, θα μπορούσε να εκληφθεί και ως γραφικότητα αν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης δεν έπαιζαν σημαντικό ρόλο στη βία των νέων. Όταν «ανεβάζουν ποταπούς τύπους» και οι ασήμαντες διαφωνίες θα μπορούσαν να κλιμακωθούν σε βία μέσα σε λίγα λεπτά με αλληλοκατηγορίες σε κοινή θέα.
Ένα βήμα προς μια κατεύθυνση θα ήταν να επικαιροποιηθεί η τεχνολογική εξέλιξη στην ελληνική εκπαίδευση. Τη σημασία των Social media στη διάδοση μιας πληροφορίας, όχι ως μάθημα επιλογής αλλά υποχρεωτικό το οποίο μάλιστα θα επικαιροποιείται κάθε χρόνο στη διδακτέα ύλη των εφήβων που χρησιμοποιούν κατά 99% τα social media και σχεδόν όλες τις πλατφόρμες.
Ο Κυριάκος Πιερρακάκης και ανοιχτόμυαλος είναι και γκατζετάκιας, με την τεχνολογία, το ΄χει. Ιδού πεδίον δόξης λαμπρό, αν θέλει να καινοτομήσει, μα κυρίως να συνδράμει αποφασιστικά στη διαμόρφωση μιας εικόνας διαφορετικής από αυτήν που έχουμε ήδη για τον εκτσογλανισμό της νεολαίας ενοχοποιώντας τις περισσότερες φορές λανθασμένα το μέσο διάδοσης και όχι το απαράδεκτο περιεχόμενό του.
