Δέκα εικόνες στο Κάϊρο.
- Ο Boss: Στο αεροδρόμιο μας περιμένει κάποιος από το ξενοδοχείο για να μας οδηγήσει εκεί. Είναι μελαμψός , χαμογελάει πλατιά και έχει γαλάζια μάτια. Του κάνουμε ερωτήσεις, είναι ευγενέστατος αλλά είναι αδύνατο να συνεννοηθούμε. Του δίνουμε πουρμπουάρ και μας φωνάζει μπος.
- Το δώρο: Στο παζάρι Αλ Χαλίλι, μία υπαίθρια αγορά, ο ξεναγός μας παίρνει δώρο για τη γυναίκα του ένα φαναράκι με διαφορετικά γυαλάκια για να το φωτίσει με κεράκι για το Ραμαζάνι.
- Η ευτυχία: Ένας άστεγος κάθεται στην άκρη του δρόμου. Στωικά και χωρίς να κάνει τίποτα. Τον κοιτάω και μου χαμογελάει.
- Το χάος: Στο δρόμο, αυτοκίνητα, κάρα, καμήλες, άλογα ταξί χωρίς πόρτες, αυτοκίνητα πενήντα ετών όλα τρακαρισμένα. Κάποια πάνε στο αντίθετο ρεύμα.
- Τα νοήματα: Στην άκρη του δρόμου, σε κάθε δρόμο σταματάνε άσπρα βανάκια τα οποία λειτουργούν ως δημόσιος φορέας μεταφορών. Δεν έχουν πινακίδες. Παίρνουν επιβάτες μετά από παντομίμα του επιβάτη. Για παράδειγμα το κεφαλαίο Λάμδα σημαίνει πάω στις πυραμίδες.
- Η κόρνα: Κορνάρουν όλοι και συνέχεια στο δρόμο, κάτι που καθιστά την πόλη πολύ ψηλά σε επίπεδα ηχορύπανσης. Υπάρχει τρόπος να κορνάρεις και να λες σ αγαπώ, τρόπος να κορνάρεις και να λες sun of a beach.
- Οι πυραμίδες. Υπάρχουν περισσότερες από τις διάσημες. Μέσα στην μεγαλύτερη και πιο γνωστή το οξυγόνο είναι περιορισμένο. Προχωράς περίπου 89 μέτρα σκυφτός σε ύψος ενός μέτρου και ανηφόρα. Όταν φτάνεις στο μοναδικό επισκέψιμο δωμάτιο ο αέρας είναι αποπνικτικός και η ατμόσφαιρα κατανυκτική. Υπάρχουν άνθρωποι εκεί που κάθονται για να πάρουν καλή ενέργεια. Μπήκα αλλιώς, βγήκα αλλιώς.
- Τα σπίτια: Είναι στην πλειοψηφία τους γκρεμισμένα. Στις ταράτσες τους έχει μπάζα, δοκάρια για μελλοντικά χτισίματα, γίδες, κατσίκες, χήνες, πάπιες, περιστέρια. ΟΙ ιδιοκτήτες τους δεν έχουν χρήματα για να ολοκληρώσουν και τις προσόψεις των σπιτιών και έτσι ασχολούνται μόνο με την εσωτερική διακόσμηση.
- Η αγάπη: Στο Ραμαζάνι δεν επιτ5ρέπεται να φάνε τίποτα μέχρι να δύσει ο ήλιος. Έτσι στη δύση στο δρόμο υπάρχουν άνθρωποι που δίνουν τσάμπα πρωινό, φαγητό δηλαδή σε εκείνους που δεν μπορούν να είναι στο σπίτι με την οικογένεια τους. Το θεωρούν ως απαραίτητη κίνηση αλληλεγγύης.
- Το σπα: Στο αεροδρόμιο έξω από το vip lounge περιφέρονται κάποιοι άνθρωποι με πετσέτες αντί για ρούχα και μπουρνουζέ παντοφλες. Περπατούν κρατώντας στο χέρι τις βαλίτσες τους. (Η Αίγυπτος που αγάπησα κεραυνοβόλα).
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ KARFITSA
