Δεν ξέρω τι παθαίνουμε όλοι και θέλουμε αυτό που δεν θέλει να μας δοθεί. Αυτό που λένε πως όλοι κολλάνε αν τους φτύνεις. Και μετά είτε το έχεις αυτό που ήθελες και δεν το θέλεις. Είτε δεν το έχεις οπότε το θέλεις. Και τότε γελάς και έχεις θλίψη.
Ο γνωστός φίλος μου ο ψυχίατρος που είναι 80 ετών και έχει συσσωρευμένη σοφία μου λέει πως έχουμε μέσα μας μονίμως έναν κατήγορο, που μας ψέγει για οτιδήποτε και αποτελεί αναχαίτιση στην φόρα μας να κάνουμε καινούρια πράγματα. Ότι είναι αυτός που μας λέει πως δεν τα τα καταφέρουμε, πως είμαστε άχρηστοι και πως εμείς φταίμε για όλα. Αυτός ο εσωτερικός κατήγορος είναι πιο ισχυρός όταν έχουμε υποστεί τραύματα στην παιδική μας ηλικία ή και αργότερα. Στον αντίποδα έχουμε και εσωτερικό εμψυχωτή που είναι αυτός που μας κατευνάζει, μας ησυχάζει, μας ενθαρρύνει και μας φροντίζει. Οι ψυχικά υγιείς άνθρωποι είναι αυτοί που χρησιμοποιούν περισσότερο τον εμψυχωτή και καταφέρνουν να κάνουν τον κατήγορο να σιγήσει.
Είναι συνήθως και οι άνθρωποι που διεκδικούν αυτό που θέλουν και όταν το αποκτήσουν συνεχίζουν να το θέλουν.
Θα μου πείτε όλα αυτά είναι πολυτέλειες ανθρώπων που δεν έχουν σοβαρά προβλήματα επιβίωσης. Στην αφρική τέτοια θέματα δεν υπάρχουν. Εκεί απλά πεθαίνουν από πείνα και δεν παθαίνουν καταθλίψεις. Ή και να παθαίνουν δεν έχουν την πολυτέλεια να ασχοληθούν.
Όταν ρώτησα τον φίλο μου τον ψυχίατρο εάν στολίζει το σπίτι του τα Χριστούγεννα, μου απάντησε κατηγορηματικά πως δεν στολίζει και πως δεν θέλει να στολίζει.
Η συζήτηση συνεχίστηκε με άσχετες ερωτήσεις του στιλ “πιστεύεις ότι για να παντρευτείς πρέπει να υπάρχει ερωτική έλξη;” και μου απάντησε αφού το σκέφτηκε “ έτσι νομίζω. Όλα τα άλλα είναι δικαιολογίες”.
Μετά συζητήσαμε την επιδημία απουσίας ερωτικής επιθυμίας κυρίως στους άντρες και ιδιαίτερα στους παντρεμένους. “Μας τελειώσατε τους άντρες εσείς οι γυναίκες”μου απάντησε. “Το σπορ τελείωσε. Ο άντρας θέλει να νιώθει άντρας. Του πήρατε αυτό το όπλο. Τα ποτά δεν τα αγοράζεις, τα νοικιάζεις.” μου λέει.
Τον κοιτάω απορημένη και τον ρωτάω τι σημαίνει αυτό.
“‘Ό,τι πίνεις αυτό ουρείς” μου απαντάει.
“Έχουμε χαθεί ως άντρες” συμπληρώνει και κοιτάει λίγο στο κενό.
