Σε κλίμα συγκίνησης και με την παρουσία του πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, πλήθους κόσμου και προσωπικοτήτων από την καλλιτεχνική, πολιτική και κοινωνική σφαίρα της χώρας, τελέστηκε η εξόδιος ακολουθία στη μνήμη της μεγάλης ερμηνεύτριας Μαρινέλλας, στην Μητρόπολη Αθηνών.
Μέχρι τις 13.00, η σορός της ερμηνεύτριας εκτίθετο για λαϊκό προσκύνημα στο παρεκκλήσι του Αγίου Ελευθερίου, όπου πλήθος κόσμου ανέμενε από νωρίς το πρωί για το τελευταίο αντίο στη σορό της μεγάλης ερμηνεύτριας, που έφθασε στο παρεκκλήσι συνοδεία της της κόρης της Τζωρτζίνας και των εγγονών της, Μελίνας και Δημήτρη, καθώς και στενών της φίλων.
Το «παρών» στην τελετή έδωσαν, μεταξύ άλλων, η υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη, ο δήμαρχος Αθηναίων Χάρης Δούκας και η αντιπρόεδρος της Βουλής Όλγα Γεροβασίλη.
Από τη Μητρόπολη πέρασε σχεδόν το σύνολο του καλλιτεχνικού κόσμου, αλλά και πολιτικοί και προσωπικότητες της κοινωνικής και οικονομικής ζωής. Ο Γιώργος Νταλάρας και η Χάρις Αλεξίου, ο Λάκης Λαζόπουλος, ο Γιώργος Κιμούλης, οι συνθέτες Γιώργος Χατζηνάσιος και Μίνως Μάτσας, ο Μανώλης Μητσιάς, η Πέγκυ Ζήνα, η Έλλη Κοκκίνου, η Μαριάννα Λάτση, ο Ηλίας Ψινάκης, ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης κ.ά.
Αμέσως μετά την εξόδιο ακολουθία, ο Γιώργος Νταλάρας και η Χάρις Αλεξίου εκφώνησαν τους επικήδειους, ενώ η η ταφή θα γίνει σε στενό οικογενειακό κύκλο. Αντί στεφάνων, η οικογένεια έχει εκφράσει την επιθυμία της εκλιπούσας, να γίνουν δωρεές στον Σύλλογο Γονιών Παιδιών με Νεοπλασματική Ασθένεια, «Φλόγα».
Το «αντίο» του Γιώργου Νταλάρα στη «μάνα» του
Με πόνο καρδιάς ο Γιώργος Νταλάρας είπε το δικό του «αντίο» στη Μαρινέλλα.
Ο Γιώργος Νταλάρας χαρακτήρισε τη Μαρινέλλα ως «δεύτερη μάνα» του και της ευχήθηκε «καλή τύχη».
«Μαρινέλλα, εσύ δεν έφυγες προχθές, έπαιξες στη σκηνή του Ηρωδείου σαν αρχαία τραγωδός. Προχθές για μένα πέθανε η δεύτερη μάνα μου, αυτή που με πήρε παιδί από το χέρι και με βοήθησε να σταθώ στα πόδια μου», είπε ο Γιώργος Νταλάρας.
«Καλό ταξίδι μάνα και καλή τύχη όπου κι αν πας», κατέληξε ο γνωστός ερμηνευτής.
Όλο ο επικήδειος του Γιώργου Νταλάρα
«Μαρινέλα μου, είναι πολύ βαρύ και δύσκολο αυτό που κάνω αυτή τη στιγμή. Μου το ζήτησες όμως και δεν μπορώ να το αρνηθώ. Ξέρω ότι δεν ήθελες τα πολλά λόγια… Και γιατί να τα πω, άλλωστε; Υπάρχει άνθρωπος που δεν σε ξέρει; Δεν ξέρει τα τραγούδια σου; Την ιστορία σου; Την περιπετειώδη πορεία σου, που δεν ήταν καθόλου εύκολη;
Μια ζωή γεμάτη περιπέτειες και ανατροπές. Άνοιξες πόρτες, έσπασες ταμπού, γκρέμισες κάστρα. Ήσουν γενναία, ανατρεπτική, μοναδική και επίμονη μέχρι το τέλος, δημιουργώντας έτσι ένα πρότυπο που ακολούθησαν οι επόμενες γενιές. Δεν θα ξεχάσω όμως ποτέ με πόσο μεγάλο θαυμασμό και σεβασμό μιλούσες για τις μεγάλες φωνές πριν από σένα. Και έπειτα, όταν μου μιλούσες για τη Βίκυ Μοσχολιού και τα εκπληκτικά τραγούδια που τραγούδησε, και μετά για τη Χαρούλα μας.
Θέλω ακόμα να σου θυμίσω, σαν μουσικός, ότι κατάφερες κάτι απίστευτο. Οι δεύτερες φωνές σου να ακούγονται σαν πρώτες, και να είναι αδιανόητο να φανταστεί κανείς ότι στα τραγούδια που τραγουδάς, αν φύγει η φωνή σου, τα τραγούδια δεν θα ‘ναι ποτέ ίδια. Όταν σε ρώτησα “Βρε μάνα, πώς τα κάνεις όλα αυτά; Πώς παίρνεις τέτοιο ρίσκο;”, μου απάντησες “Η ανάγκη, αγόρι μου”.
Μαρινέλλα, εσύ δεν πέθανες προχθές. Έφυγες, πέταξες πάνω στη σκηνή του Ηρωδείου, τον περασμένο Σεπτέμβρη, σαν αρχαία τραγωδός, σαν την Εκάβη, όπως σε βάφτισε ο Μίνως Βολανάκης πριν από χρόνια. Προχθές όμως, Μαρινέλα, για μένα, πέθανε η δεύτερη μάνα μου. Αυτή που με πήρε παιδάκι σχεδόν από το χέρι και με βοήθησε να σταθώ στα πόδια μου. Τζωρτίνα, Τίμο, Μελίνα, Δημητράκη, να είστε περήφανοι, όπως ήταν κι εκείνη για σας. Καλό ταξίδι, μάνα. Και καλή τύχη όπου κι αν πας».
Αλεξίου: Συγκινεί με τα λόγια της για τον χαμό της Μαρινέλλας
Η Χάρις Αλεξίου βαθιά συγκινημένη και με τρεμάμενη φωνή αποχαιρέτισε τη δική της, Μαρινέλλα, εκφωνώντας επικήδειο λόγο στη Μητρόπολη Αθηνών, κατά τη διάρκεια της σπουδαίας τραγουδίστριας.
«Εκεί διάλεξες αρχόντισσα να τραγουδήσεις α καπέλα», άρχισε να λέει η Χάρις Αλεξίου στον επικήδειο λόγο της για τη Μαρινέλλα, εννοώντας την τελευταία της εμφάνιση στο Ηρώδειο, όπου κατέρρευσε στη σκηνή λόγω εγκεφαλικού επεισοδίου.
«Έκλεισες τα μάτια σου και δεν μας ξανατραγούδησες κι ας χτυπούσε ακόμα η καρδιά σου. Ο κόσμος όμως δε σε άφησε να φύγεις. Όλη η Ελλάδα μιλάει για σένα και οι τραγουδιστές της χώρας είναι εδώ για να σε τιμήσουν», είπε ακόμα η Χάρις Αλεξίου
Ολόκληρος ο επικήδειος
Στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού. Το Ηρώδειο. Εκεί που κάθε Έλληνας και ξένος καλλιτέχνης ποθεί να εμφανιστεί. Στη σκιά της Ακρόπολης, στη σκιά του Παρθενώνα. Εκεί διάλεξες, Μαρινέλλα, αρχόντισσά μας, να τραγουδήσεις α καπέλα το μεγάλο αντίο σου. Άφησες την τελευταία σταγόνα της φωνής σου στον βωμό του Ηρωδείου. Έκλεισες τα μάτια σου και δεν μας ξανατραγούδησες. Κι ας χτυπούσε ακόμα η καρδιά σου. Ο κόσμος που σε λάτρεψε, όμως, δεν σε άφηνε να φύγεις. Δεν σου επέτρεπε να τον αφήσεις. Περίμενε να επιστρέψεις, γιατί έτσι τον είχες μάθει. Να παίζεις μαζί του, με τα «φύγε», «ναι», «έλα» σου.
Όλη η Ελλάδα μιλάει για σένα. Και οι τραγουδιστές της χώρας είναι εδώ να σε τιμήσουν. Και όχι μόνο οι συνάδελφοί σου οι τραγουδιστές, αλλά οι συνάδελφοί σου οι ηθοποιοί, οι σκηνοθέτες σου, οι σκηνογράφοι σου, οι μουσικοί σου, οι ηχολήπτες σου, οι φωτιστές, οι χορευτές, οι παραγωγοί, οι μοδίστρες, οι μακιγιέρ, οι κομμωτές, οι μετρ, οι δημοσιογράφοι και όλος ο πολιτικός κόσμος της χώρας. Μιλάει για σένα όλος ο ελληνισμός που κατοικεί σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του πλανήτη και που τον κατέκτησες κι αυτόν.
Μιλάνε λόγια αληθινά, λατρευτικά. Σε λένε εμβληματική τραγουδίστρια. Πολλοί σε λένε μάνα, σε λένε φίλη, σε λένε εξαιρετική συνάδελφο. Σε λένε γενναιόδωρη, δασκάλα, αιώνια φωνή, γυναίκα με τσαγανό. Μιλάνε για το χιούμορ σου, το νοιάξιμό σου για τους αδύναμους και την ευγνωμοσύνη που νιώθουν όσοι σε γνώρισαν. Και οι νεότεροι, για όσα τους δίδαξες.
Ένας φίλος είπε: «Όποιον δεν τον αγκάλιασε η Μαρινέλλα και όποιον δεν του έσφιξε το χέρι, τίποτα δεν ένιωσε απ’ την αγάπη της». Το φως σου το λάβαμε όμως και από μεγάλες αποστάσεις.
Μαρινέλλα μου… καπετάνισσα. Αυτή η φωνή… από ποια κρυστάλλινη πηγή γεννήθηκε; Σήμερα κάνω κάτι που δεν είχα ποτέ φανταστεί πως θα κάνω. Στην πρώτη μου ακρόαση πέρασα με δικό σου τραγούδι. Και τώρα κλήθηκα απ’ το παιδί σου να μιλήσω για τις χάρες σου, εδώ μπροστά σου και μπροστά σε τόσους αγαπημένους σου που έχετε ζήσει και έχετε μοιραστεί πολλά περισσότερα.
Για όσους συνεργαστήκαμε μαζί σου, ήσουν ένα δώρο μεγάλης αξίας. Μας πλούτισες με πολύτιμες αναμνήσεις, κυρά μου. Το καταλαβαίνεις; Θυμάμαι το αφιέρωμά μας στη Βίκυ Μοσχολιού. Ήμασταν δέκα τραγουδίστριες και σε είχαμε κορυφαία. Πόση ομορφιά ήσουνα! Σε θυμάμαι στην τελετή των Ολυμπιακών Αγώνων, να ανοίγεις τα χέρια σου σαν να ήθελες να πετάξεις. Και εκεί κορυφαία. Κορυφαία και ταπεινή.
Έκανα μια γιορτή στο σπίτι μου μια μέρα και θυμάμαι πως μπήκες μέσα σαν βασίλισσα, φορώντας μια χρυσή χάρτινη κορώνα και κρατούσες για μένα ένα πλαστικό διάδημα, γιατί θα ήμουν η πριγκίπισσά σου. Αγκαλιαστήκαμε και γελάσαμε πολύ. Και όλοι έτσι θέλουμε να σε θυμόμαστε. Να γελάς, με αυτή την κρυστάλλινη φωνή, και να είσαι η βασίλισσά μας.
Γιατί σου άρεσε πολύ να γελάς, Μαρινέλλα. Να γελάς, να κουβεντιάζεις, να τραγουδάς και να αγαπάς. Να αγαπάς πολύ
