Πολλές φορές μπορεί να συνειδητοποιήσουμε ότι, χωρίς καν να το σκεφτούμε, μετράμε τα βήματά μας καθώς περπατάμε για μια δουλειά ή για άσκηση. Για τους περισσότερους είναι ένας τρόπος να «πιάνουν τον ρυθμό» ή να καταλαβαίνουν πού βρίσκονται. Όταν όμως η συνήθεια γίνεται επίμονη, ίσως αξίζει να της ρίξουμε μια δεύτερη ματιά.
Γιατί μετράμε τα βήματά μας;
Η ανάγκη να μετράμε μπορεί να εμφανίζεται σε περιόδους αυξημένου στρες, όταν ο εγκέφαλος αναζητά σταθερότητα και έλεγχο. Μετατρέπει μια απλή καθημερινή πράξη σε κάτι προβλέψιμο και μετρήσιμο, προσφέροντας μια αίσθηση ασφάλειας.
Ο ανθρώπινος νους συχνά θέλει να ολοκληρώνει «κύκλους». Το να μετράμε μέχρι έναν συγκεκριμένο αριθμό – 50, 100 ή μέχρι να φτάσουμε σε ένα σημείο – δημιουργεί μια μικρή, αλλά έντονη αίσθηση ολοκλήρωσης.
Για όσους βιώνουν άγχος, η μέτρηση μπορεί να λειτουργήσει κατευναστικά. Μερικοί μάλιστα μετρούν σε ομάδες (π.χ. ανά 4 ή 8), αναζητώντας συμμετρία και ισορροπία, κάτι που μειώνει την εσωτερική ένταση.
Επιπλέον, η διαδικασία «σπάει» την πληροφορία σε μικρά, εύκολα διαχειρίσιμα κομμάτια, μειώνοντας το γνωστικό φορτίο. Και φυσικά, μια συνειδητή συνήθεια μπορεί εύκολα να γίνει αυτόματη, με τον εγκέφαλο να περνά σε λειτουργία “αυτόματου πιλότου”.
Πότε ξεπερνά τα όρια της απλής συνήθειας;
Στις περισσότερες περιπτώσεις είναι κάτι αθώο. Αν όμως η μέτρηση γίνεται καταναγκαστική – αν νιώθετε έντονη δυσφορία όταν χάνετε το μέτρημα, αν πρέπει να ξεκινήσετε από την αρχή ή αν πιστεύετε ότι συγκεκριμένος αριθμός βημάτων αποτρέπει κάτι κακό – τότε μπορεί να σχετίζεται με ψυχαναγκαστικές τάσεις, όπως η αριθμομανία.
Αν δεν σας προκαλεί άγχος όταν δεν το κάνετε, πιθανότατα είναι απλώς ένας τρόπος του εγκεφάλου να οργανώνει τον ρυθμό σας. Αν όμως σας δυσκολεύει ή σας πιέζει, ίσως είναι χρήσιμο να συζητήσετε το θέμα με έναν ειδικό.
