«Κάποιο άγαλμα που μ’ είδε με θυμήθηκε και τον πόνο μου να ακούσει δεν αρνήθηκε»… λέει ο στίχος του γνωστού τραγουδιού του Γιάννη Πουλόπουλου. Εάν, όμως, είχε φωνή το άγαλμα «Το Αγόρι που Σφυρίζει», που στέκει στο κέντρο της πλατείας Ναυαρίνου, θα έλεγε στους Θεσσαλονικείς τις δικές του πονεμένες ιστορίες.
Της Αναστασίας Καρυπίδου
Είπα πως «στέκει στη Ναυαρίνου»; Γιατί πρόσφατα το είδαμε να έχει αφαιρεθεί από τη βάση του και να είναι πεταμένο μπρούμυτα μέσα στο συντριβάνι. ‘Ηταν η πρώτη φορά που βανδαλίστηκε; Φυσικά και όχι! Τι μουτζουρώθηκε, τι έγραψαν συνθήματα ομάδων στο κορμί του με σπρέι, τι του πέταξαν μπλε και κόκκινες μπογιές μέχρι και ψάθινο καπέλο του φόρεσαν.
Και να έμεναν οι δράστες μόνο στο άγαλμα… Βανδαλίζεται συχνά – πυκνά ο αρχαιολογικός χώρος του Ανακτόρου του Γαλέριου, η παιδική χαρά που πηγαίνουν τα παιδάκια της γειτονιάς όλο χαμόγελο ακόμη και ο πλάτανος που υπάρχει στην περιοχή, ηλικίας 316 ετών κι έχει κηρυχθεί διατηρητέο μνημείο της φύσης.
Πρόσφατα πάρθηκε μία πρωτοβουλία από την Πολιτιστική Εταιρεία Επιχειρηματιών Βορείου Ελλάδος ώστε να απομακρυνθούν τα γκράφιτι και οι μουντζούρες από την περιοχή της Ροτόντας και τον άξονα της Δημητρίου Γούναρη. Να καθαριστούν όλες οι επιφάνειες, ΚΑΦΑΟ, κολόνες, κάδοι απορριμμάτων ακόμη και οι είσοδοι 35 και πλέον πολυκατοικιών.
Και πραγματικά οι εργασίες έγιναν. Πλύθηκαν, καθαρίστηκαν, γυαλίστηκαν όλα. Και σε χρόνο ρεκόρ κάποιοι βρήκαν ελεύθερο …καμβά και έγραψαν ξανά στις φρεσκοβαμμένες πολυκατοικίες. Και φτάνουμε, κάπως έτσι, στο σημείο να αναρωτιόμαστε εάν αυτό μας αξίζει. Να μην μπορούμε να κρατήσουμε τίποτα καθαρό και περιποιημένο.
Είναι έλλειψη παιδείας και κοινωνικής συνείδησης; Η’ μήπως ήρθε η ώρα για περαιτέρω αστυνόμευση και κάμερες ασφαλείας σε σημεία που έχουν χιλιοβανδαλιστεί και σε δημόσιους χώρους; Διότι εάν κάποιοι πληρώσουν τη ζημιά τότε σίγουρα θα το σκεφτούν ξανά όσοι θελήσουν να τους μιμηθούν. Επομένως, ας παρθεί η απόφαση κι ας γίνει η αρχή. Γιατί αλλιώς το άγαλμα θα συνεχίσει να μετράει πονεμένες ιστορίες… ’Οχι προδομένης αγάπης και έρωτα, αλλά προδομένων ιδανικών και αξιών.
