Οι Ελβετοί ψηφοφόροι έβαλαν φρένο στα σχέδια περιορισμού της πληθυσμιακής ανάπτυξης, απορρίπτοντας σε δημοψήφισμα την πρόταση για επιβολή ανώτατου ορίου 10 εκατομμυρίων κατοίκων έως το 2050.
Με περίπου 55% των ψήφων κατά και 45% υπέρ, οι πολίτες της χώρας επέλεξαν τη διατήρηση των στενών δεσμών με την Ευρωπαϊκή Ένωση και την οικονομική σταθερότητα, παρά τις αυξανόμενες ανησυχίες για τη μετανάστευση, το στεγαστικό πρόβλημα και τις πιέσεις στις δημόσιες υποδομές.
Η πρόταση είχε κατατεθεί από το δεξιό Ελβετικό Λαϊκό Κόμμα (SVP), το οποίο υποστήριζε ότι η συνεχής αύξηση του πληθυσμού απειλεί την ποιότητα ζωής στη χώρα. Το σχέδιο προέβλεπε ότι, εάν ο πληθυσμός ξεπερνούσε τα 10 εκατομμύρια κατοίκους για δύο συνεχόμενα χρόνια, η Ελβετία θα έπρεπε να επανεξετάσει ή ακόμη και να τερματίσει την ελεύθερη μετακίνηση εργαζομένων με την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Το ζήτημα αγγίζει μια πραγματικότητα που ήδη διαμορφώνεται. Ο πληθυσμός της Ελβετίας έχει φτάσει τα 9,1 εκατομμύρια κατοίκους και αναμένεται να ξεπεράσει τα 10 εκατομμύρια μέσα στις επόμενες δύο δεκαετίες. Αξιοσημείωτο είναι ότι σχεδόν το 28% των κατοίκων της χώρας είναι αλλοδαποί, ποσοστό από τα υψηλότερα στην Ευρώπη.
Η κυβέρνηση και οι επιχειρηματικοί φορείς είχαν προειδοποιήσει ότι η υιοθέτηση της πρότασης θα μπορούσε να δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα στην οικονομία, καθώς πολλοί κλάδοι εξαρτώνται από εργαζομένους που προέρχονται από χώρες της ΕΕ. Ιδιαίτερα οι τομείς της υγείας, της τεχνολογίας, της βιομηχανίας και των υπηρεσιών βασίζονται σε ξένο εργατικό δυναμικό για να καλύψουν τις ανάγκες τους.
Το αποτέλεσμα θεωρείται σημαντική νίκη για την ελβετική κυβέρνηση αλλά και για τις Βρυξέλλες, καθώς απομακρύνει το ενδεχόμενο μιας νέας περιόδου έντασης στις σχέσεις Ελβετίας – Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Παρά την ήττα της πρότασης, το δημοψήφισμα ανέδειξε τη μεγάλη ανησυχία ενός σημαντικού τμήματος της κοινωνίας για τη μετανάστευση, την αύξηση των ενοικίων και το κόστος ζωής. Οι συζητήσεις γύρω από το μέλλον της πληθυσμιακής πολιτικής της χώρας αναμένεται να συνεχιστούν, καθώς η Ελβετία προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα στην οικονομική ανάπτυξη και τη διατήρηση της κοινωνικής συνοχής.
