Αθώοι κρίθηκαν από το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Πολυγύρου τρεις κατηγορούμενοι για τον θάνατο ενός 40χρονου δύτη, πριν σχεδόν 6 χρόνια, στη θαλάσσια περιοχή Παλιουρίου Χαλκιδικής.
Ρεπορτάζ: Βασίλης Παπαναστασούλης
Με την κατηγορία της «ανθρωποκτονίας εξ αμελείας» παραπέμφθηκαν να δικαστούν ένας Έλληνας εκπαιδευτής καταδύσεων και δύο Βούλγαροι- η ιδιοκτήτρια καταδυτικού κέντρου και ο βοηθός της. Άπαντες φέρονταν ότι από συγκλίνουσα αμέλεια, δηλαδή από έλλειψη προσοχής, επέφεραν τον θάνατο του θύματος.
Ύστερα από διήμερη ακροαματική διαδικασία και μετά την εξέταση μαρτύρων κατηγορίας και υπεράσπισης, μεταξύ των οποίων ήταν πραγματογνώμονες, τεχνικοί σύμβουλοι κ.α, το δικαστήριο τις πρώτες ώρες της περασμένης Παρασκευής ανακοίνωσε την ετυμηγορία του. Παρά την αντίθετη πρόταση του εισαγγελέα τη έδρας, κατέληξε ομόφωνα σε αθωωτική απόφαση. Οι δικαστές δέχθηκαν ότι η κατάδυση, που πραγματοποιήθηκε στις 3 Νοεμβρίου του 2020, εν μέσω περιοριστικών μέτρων για την αποτροπή μετάδοσης του κορωνοϊού (Covid – 19), δεν ήταν εκπαιδευτική αλλά έγινε για λόγους αναψυχής.
Κατά την ακροαματική διαδικασία αποδείχτηκε ότι πρωτεύοντα ρόλο στο δυστύχημα έπαιξε η αντικατάσταση ενός εξαρτήματος από τον εξοπλισμό που έφερε μαζί του ο δύτης, αναφορικά με το μείγμα αερίων που χρησιμοποιούν όσοι κατέρχονται σε μεγάλα βάθη θαλασσών. Σταθμίστηκε επίσης το γεγονός ότι ο 40χρονος άνδρας είχε σημαντική εμπειρία, άνω των 100 καταδύσεων ενώ φάνηκε ότι η απότομη ανάδυση του, χωρίς αποσυμπίεση, και η ακόλουθη απόφαση του να κατέλθει ξανά στον βυθό, απέβησαν μοιραίες για τη ζωή του.
Ο συνήγορος υπεράσπισης Δρ Νίκος Χατζηνικολάου σημείωσε ότι το δικαστήριο κατάφερε να αξιολογήσει ένα εξαιρετικά σύνθετο και ασαφές -με ευθύνη του νομοθέτη- νομοθετικό καθεστώς. Και αυτό γιατί οι αναφερόμενες στο κλητήριο θέσπισμα νομικές διατάξεις ήταν κατηργημένες ήδη κατά τη σύνταξή του. «Οι δικαστές επεξεργάστηκαν με λεπτομέρεια το διαθέσιμο αποδεικτικό υλικό σχετικά με μια υπόθεση, με ιδιαίτερα σύνθετα και τεχνικού χαρακτήρα αποδεικτικά ζητήματα» επισήμανε στην «Κ» ο κ. Χατζηνικολάου.
Κατάδυση σε βάθος 60 μέτρων
Το περιστατικό καταγράφηκε στη θαλάσσια περιοχή του κόλπου Χρουσώ, στη θέση Πόρτο Βαλίτσα, στο Παλιούρι Χαλκιδικής, την 3η Νοεμβρίου 2020. Στη δικογραφία αναφερόταν ότι ο πρώτος κατηγορούμενος, έχοντας την ιδιότητα του εκπαιδευτή καταδύσεων, οργάνωσε εκπαίδευση τεχνικής κατάδυσης, σε βάθος 60 μέτρων, με χρήση μειγμάτων αερίων, στην οποία συμμετείχε το θύμα χωρίς ωστόσο να διαθέτει πιστοποίηση- πτυχίο του αντίστοιχου προγράμματος.
Ο πρώτος κατηγορούμενος φερόταν να μην έχει ελέγξει αν ο μετέπειτα θανών δύτης διέθετε τις σχετικές πιστοποιήσεις για κατάδυση σε μεγάλα βάθη και ότι δεν οργάνωσε με επιμέλεια το διάγραμμα κατάδυσης, με αποτέλεσμα η απόσταση μεταξύ των δυτών εντός του βυθού να είναι αρκετά μεγάλη. Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, ο εκπαιδευτής δεν ήταν σε θέση να αντιληφθεί εγκαίρως το πρόβλημα που παρουσιάστηκε κατά τη διάρκεια της κατάδυσης στο θύμα και να προλάβει να προσφέρει τη βοήθεια του, γι’ αυτό ο μετέπειτα θανών έχασε τον έλεγχο της πλευστότητας και άρχισε να βυθίζεται. Δεν έγινε αντιληπτός εγκαίρως από τον κατηγορούμενο και δεν μπόρεσε να του προσφέρει άμεσα και επιτυχώς βοήθεια, ο οποίος εντέλει πνίγηκε.
Οι δύο Βούλγαροι κατηγορούμενοι
Το δικαστήριο εξέτασε αν η δεύτερη κατηγορούμενη ως ιδιοκτήτρια του καταδυτικού κέντρου στο Παλιούρι Χαλκιδικής και ο τρίτος ως συνεργάτης και βοηθός αυτής, παρείχαν στον άτυχο δύτη οργανωμένη και καθοδηγούμενη κατάδυση, σε βάθος 60 μέτρων με χρήση μειγμάτων αερίων, και εκπαίδευση του παραπάνω δύτη με εκπαιδευτή κατάδυσης τον πρώτο κατηγορούμενο. Επίσης, αν του παρείχαν και υπηρεσίες εκμίσθωσης καταδυτικού εξοπλισμού. Οι δύο τελευταίοι κατηγορούμενοι φέρονταν ότι δεν έλεγξαν αν ο συγκατηγορούμενος τους εκπαιδευτής διέθετε τις κατάλληλες πιστοποιήσεις έτσι ώστε να μπορεί να χορηγήσει στον παραπάνω δύτη (μετέπειτα θανόντα ) τα μείγματα αερίων και αν ο τελευταίος μπορούσε να συμμετάσχει στην εκπαίδευση της κατάδυσης σε αυτό το βάθος.
Τελικά δεν αποδείχτηκε ο οργανωμένος και καθοδηγούμενος χαρακτήρας της κατάδυσης, ούτε αποδείχτηκε ότι οι δύτες είχαν μεγάλη απόσταση μεταξύ τους. Το δικαστήριο θεώρησε ότι δεν υπήρχε εναλλακτική εξήγηση, για την απότομη άνοδο, άλλη από αυτήν του ελαττωματικού εξοπλισμού ενώ και η απόφαση του άτυχου δύτη να επανακαταδυθεί απέκλεισε οποιαδήποτε ελπίδα διάσωσης του, με την έγκαιρη πρόσβαση σε θάλαμο αποσυμπίεσης.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ KARFITSA
