Με ορατό τον κίνδυνο να μην καταφέρουν να μαζέψουν έγκαιρα το σύνολο της δενδροπαραγωγής τους είναι εκατοντάδες παραγωγοί ροδακίνων, βερίκοκων, κερασιών, αχλαδιών κ.ά. σε Ημαθία, Πέλλα αλλά και άλλες περιοχές της βόρειας Ελλάδας εξαιτίας της έλλειψης εργατικών χεριών.
Ρεπορτάζ; Φανή Χαρίση
Οι περισσότεροι Αλβανοί εργάτες που επι χρόνια εργάζονταν στην συγκομιδή των φρούτων και στις δενδροκαλλιέργειες έφυγαν από την Ελλάδας και πήγαν σε άλλες χώρες της Ευρώπης καθώς σε αυτές βρήκαν υψηλότερα μεροκάματα.
Οι Έλληνες έχουν φύγει από τα χωριά τους κι έχουν γυρίσει την πλάτη στις αγροτικές δουλειές εδώ και χρόνια ενώ και οι προσπάθειες να έρθουν εργάτες γης από την Αίγυπτο ή ακόμα και από το μακρινό Βιετνάμ έχουν πέσει πέσει στο κενό.
«Χρειαζόμαστε 5000 εργάτες»
Στο νομό Ημαθίας όπως ανέφερε στην «Κ» ο πρόεδρος του Αγροτικού Συνεταιρισμού Επισκοπής, κ. Δημήτρης Λογγιζίδης παράγεται το 50% της παραγωγής ροδακίνου.
«Χρειαζόμαστε 4.000 – 5000 εργάτες για την συγκομιδή του αλλά και για τα συσκευαστήρια. Αντί αυτού έχουμε ελάχιστα εργατικά χέρια και το πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε είναι τεράστιο» τόνισε.
Όπως περιέγραψε ο κ. Λογγιζίδης ο ίδιος που καλλιεργεί ροδάκινα σε 100 στρέμματα θα έπρεπε σήμερα να είχε τουλάχιστον τρεις εργάτες. «Αντί αυτού έχω μόνο έναν. Καταλαβαίνετε πόσο τεράστιο ζήτημα υπάρχει στην περιοχή» είπε χαρακτηριστικά προσθέτοντας ότι ο κίνδυνος να μην μαζευτούν οι καρποί από τα δένδρα και να σαπίσουν στο έδαφος είναι ορατός.
«Ήδη εδώ και ένα μήνα έχει ξεκινήσει η συγκομιδή με κεράσια, ροδάκινα , βερίκοκα. Έχουμε μεγάλα προβλήματα καθώς δεν υπάρχουν εργατικά χέρια και στα χωράφια αλλά και στα συσκευαστήρια μας. Τα προηγούμενα χρόνια υπήρχε εργατικό προσωπικό από την Αλβανία.
Πλέον όμως έχει μειωθεί πολύ κι αυτό το προσωπικό. Οι προσπάθειες να έρθουν εργάτες από άλλες χώρες δεν έχουν αποδώσει ακόμα. Ως κοινοπραξία επτά συνεταιρισμών από το νομό Ημαθίας προσπαθήσαμε να φέρουμε εργάτες γης από την Αίγυπτο αλλά και από άλλες χώρες, Ταϊλάνδη, Βιετνάμ, Ινδία αλλά είναι πολύ δύσκολο να έρθουν εργάτες. Είχαμε κάνει επαφές με το Υπουργείο Μετανάστευσης ώστε να έρθουν 5.000 Αιγύπτιοι αλλά δεν προχώρησε. Ελάχιστοι ήρθαν» τόνισε ο κ. Λογγιζίδης προσθέτοντας ότι το σχέδιο «κόλλησε» σε θέματα γραφειοκρατίας και έλλειψης προσωπικού στις πρεσβείες της χώρας μας.
Οι μέρες περνούν και η συγκομιδή των φρούτων δεν προχωρά με τον ρυθμό που θα έπρεπε εξαιτίας της τεράστιας έλλειψης εργατικών χεριών με ορατό τον κίνδυνο τελικά μεγάλες ποσότητες φρούτων να σαπίσουν στο έδαφος και να πεταχτούν.
«Ήδη έχουν μείνει κεράσια ασυγκόμιστα λόγω του ότι δεν υπάρχουν εργάτες και τώρα έχουμε προβλήματα και στην συγκομιδή των ροδάκινων. Μαζεύουμε και το πρωί και το απόγευμα μπας και μπορέσουμε να τα πάρουμε. Υπάρχει κίνδυνος μεγάλος, αν δεν προλάβουμε να τα μαζέψουμε. Το ροδάκινο αν δεν μαζευτεί σήμερα, αύριο το ξεχνάς και θα πετάξεις το 30-40% των ποσοτήτων σου» είπε χαρακτηριστικά ο κ. Λογγιζίδης.
Η συγκομιδή συνεχίζεται έως το τέλος Αυγούστου με αρχές Σεπτεμβρίου ενώ στις αρχές Οκτωβρίου αρχίσει η συγκομιδή των ακτινίδιων.
«Η δουλειά που προσφέρουμε στους εργάτες δεν είναι πρόσκαιρη αντίθετα έχουμε δουλειά περίπου 8 μήνες το χρόνο. Δηλαδή ξεκινάμε το χειμώνα με δουλειές όπως κλαδέματα, αραιώματα και σταματάμε το Νοέμβριο. Από εκεί έως τις αρχές Απριλίου δεν θέλουμε τόσο πολύ προσωπικό αλλά όλο το άλλο διάστημα χρειαζόμαστε εργατικά χέρια» κατέληξε ο κ. Λογγιζίδης.
Πέλλα- Άγχος για τη συγκομιδή, χαμηλές τιμές πώλησης
Το ίδιο δύσκολη, εξαιτίας της μεγάλης έλλειψης εργατικών χεριών, είναι η κατάσταση και στο νομό Πέλλας.
Όπως ανέφερε στην «Κ» ο γραμματέας του Αγροτικού Συλλόγου «Ομόνοια», κ. Φάνης Κουτούφης «βρισκόμαστε στην περίοδο της συγκομιδής για βερίκοκα, ροδάκινα, πρώιμα αχλάδια» και την ίδια ώρα το ζήτημα των εργατικών χεριών παραμένει άλυτο.
«Υπάρχει έλλειψη σε εργατικά χέρια και αυτό έχει σχέση με δυο βασικούς παράγοντες. Ο ένας είναι ότι εδώ κατά βάση οι εργάτες γης ήταν Αλβανοί, οι οποίοι λόγω της οικονομικής κατάστασης στην χώρα μας έφυγαν και πήγαν σε άλλες χώρες όπως Ιταλία, Γερμανία και Βρετανία. Και δεύτερον στη Βόρεια Ελλάδα υπάρχει μια μετατόπιση της καλλιέργειας από τις αροτρέες, δηλαδή βαμβάκια, καλαμπόκια, σιτάρια κ.ά., σε δενδρώδεις καλλιέργειες οι οποίες απαιτούν περισσότερα εργατικά χέρια έναντι των αροτρέων. Για παράδειγμα για 10 στρέμματα ροδάκινα μπορεί να χρειαστούν 40 μεροκάματα ενώ για 10 στρέμματα βαμβάκι δεν χρειάζεται ούτε ένα μεροκάματο» είπε ο κ. Κουτούφης.
Μεροκάματο 45 ευρώ και εργόσημο
Σήμερα στην Πέλλα αλλά και σε άλλες περιοχές το μεροκάματο που θα πληρωθεί ένας εργάτης για να μαζέψει ροδάκινα ή και άλλα φρούτα είναι 45- 50 ευρώ, ενώ ο παραγωγός θα αποδώσει και το λεγόμενο εργόσημο, το ένσημο δηλαδή του εργάτη γης.
Οι παραγωγοί όπως εξηγεί ο κ. Κουτούφης θα ήθελαν να πληρώσουν μεγαλύτερο μεροκάματο αλλά δυστυχώς οι τιμές πώλησης της παραγωγής τους δεν τους επιτρέπει να δώσουν περισσότερα χρήματα στους εργάτες.
«Είναι δύσκολη η δουλειά η συγκομιδή των φρούτων. Δεν είναι εύκολη δουλειά. Το ξέρουμε. Αν ο παραγωγός έπαιρνε μια καλή τιμή στα προϊόντα του η οποία θα κάλυπτε το βασικό κόστος καλλιέργειας, που μεταξύ αυτών είναι και τα μεροκάματα της συγκομιδής, τότε θα ήταν και πιο καλό το μεροκάματο των εργατών. Για παράδειγμα, όταν η βιομηχανία αγοράζει από τον παραγωγό το συμπύρηνο ροδάκινο 0,33 ευρώ το κιλό σκεφτείτε τι μένει στον παραγωγό.
Φέτος, τα κεράσια πληρώθηκαν σε παραγωγούς 1,40 το κιλό. Ένας έμπειρος εργάτης δεν μπορεί να μαζέψει πάνω από 100- 110 κιλά κεράσια. Αυτά τα κιλά θα πληρωθούν 140 ευρώ. Ο εργάτης θα πρέπει να πληρωθεί 50 ευρώ. Σκεφτείτε ότι το 33% του τζίρου του παραγωγού πάει στο μεροκάματο.
Είναι μεγάλο το κόστος για τον παραγωγό» είπε ο κ. Κουτούφης προσθέτοντας ότι το αίτημα των παραγωγών για εγγυημένη τιμή πώλησης των προϊόντων τους είναι σημαντικό έτσι ώστε και οι παραγωγοί να «ανασάνουν» καθώς οι δενδροκαλλιέργειες έχουν μεγάλα κόστη αλλά και οι εργάτες να αμειφθούν καλύτερα.
Η έλλειψη των εργατικών χεριών συνδέεται σαφώς και με το δημογραφικό αλλά και με την συρρίκνωση του αγροτικού πληθυσμού.
«Ο αγροτικός πληθυσμός συρρικνώνεται αλλά τα στρέμματα υπάρχουν και συνεχίζουν να καλλιεργούνται από λιγότερους παραγωγούς. Το θέμα των εργατών γης είναι τεράστιο και πρέπει να λυθεί. Παραγωγές σαπίζουν στα χωράφια αφού δεν υπάρχουν χέρια να τις μαζέψουν» κατέληξε ο κ. Κουτούφης.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ KARFITSA
