Στο ΠΑΣΟΚ παλαιά είχαν τη δυνατότητα να κρύβουν κάτω από το χαλί πολλές εσωτερικές κρίσεις. Πλέον η νέα γενιά της Χαριλάου Τρικούπη έχει απολέσει αυτή την τέχνη… Αρκετά στελέχη του Κινήματος εκφράζουν πλέον ανοικτά την αντίθεσή τους με την αντιπολιτευτική τακτική του κόμματος, η οποία δεν φαίνεται να αποδίδει δημοσκοπικά και υπάρχει, όπως εκτιμούν αρκετοί, ο κίνδυνος το ΠΑΣΟΚ να συρρικνωθεί ακόμη περισσότερο μεταξύ πρώτης και δεύτερης Κυριακής, όταν η πόλωση μεταξύ των δύο βασικών διεκδικητών θα πιάσει κόκκινο.
Του ΚΩΣΤΑ ΤΣΙΤΟΥΝΑ
Χωρισμένο στα δύο
Για την ακρίβεια, αυτή την περίοδο το ΠΑΣΟΚ δείχνει να είναι χωρισμένο στα… δύο σε επίπεδο στρατηγικής τόσο μέχρι τις εκλογές όσο και για την πορεία που πρέπει να ακολουθήσει το κόμμα έπειτα από αυτές. Η μία πλευρά τάσσεται υπέρ της σύμπλευσης με τον ΣΥΡΙΖΑ και η άλλη πλευρά με τη ΝΔ. Η γκρίνια στο εσωτερικό είναι διπλή. Αυτοί δηλαδή που τάσσονται υπέρ της «προοδευτικής διακυβέρνησης» κατηγορούν την ηγεσία του κόμματος ότι δεν κατάφερε να βγάλει ούτε καν ένα κοινό πόρισμα με τον ΣΥΡΙΖΑ (έστω και με αστερίσκους) για την Εξεταστική επί των παρακολουθήσεων. Η άλλη πλευρά του ΠΑΣΟΚ κατηγορεί την ηγεσία για λανθασμένο «ισαποστακισμό», για μονοθεματική αντιπολίτευση, για υπόγειες συνεννοήσεις με την Κουμουνδούρου και χρεώνει τη δημοσκοπική αδυναμία ανάκαμψης στη στρατηγική του Νίκου Ανδρουλάκη «ούτε ο Μητσοτάκης ούτε ο Τσίπρας πρωθυπουργοί». Όπως λένε αρκετά «πράσινα» στελέχη, αυτή η εμμονή του Νίκου Ανδρουλάκη κοστίζει πολύ ακριβά στο ΠΑΣΟΚ, όπως επίσης και η συνεχής προσκόλληση στο θέμα της παρακολούθησης του προέδρου του κόμματος.
Γιατί δεν ανακάμπτει δημοσκοπικά;
«Το θέμα της παρακολούθησης έχει γίνει πλέον προσωπικό ζήτημα του Ανδρουλάκη και παρά το γεγονός ότι δεν έχει κανένα feedback στην κοινωνία, η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ συνεχίζει να το πουλάει επικοινωνιακά και αντιπολιτευτικά», λένε έμπειρα στελέχη της Χαριλάου Τρικούπη και προσθέτουν ότι αυτή η διαδικασία της αυτοθυματοποίησης σίγουρα δεν προσδίδει αέρα νίκης στο Κίνημα. Αρκετά στελέχη του κόμματος υπενθυμίζουν ότι άλλα είναι τα προβλήματα του ελληνικού λαού και το ΠΑΣΟΚ οφείλει να στέρξει προς αυτή την κατεύθυνση και να έρθει πάλι σε επαφή με τα λαϊκά στρώματα.
Όσο και αν κάποιοι το αρνούνται, στο εσωτερικό της Χαριλάου Τρικούπη υπάρχει ο κίνδυνος δημιουργίας διασπαστικών τάσεων είτε πριν είτε, πολύ περισσότερο, μετά τις κάλπες. Παλαιά στελέχη όπως ο Κώστας Σκανδαλίδης, ο Χάρης Καστανίδης, ακόμη και ο Κώστας Λαλιώτης φαίνεται να τάσσονται υπέρ του ενδεχόμενου μιας «προοδευτικής διακυβέρνησης», σε αντίθεση με άλλους όπως ο Ανδρέας Λοβέρδος ή η Εύα Καϊλή που δεν δέχονται ούτε για πλάκα ένα τέτοιο σενάριο.
Θέμα προσώπων ή προγραμματικών συγκλίσεων;
Σε ό,τι αφορά τη στρατηγική «ούτε με τον Μητσοτάκη ούτε με τον Τσίπρα», ο Νίκος Ανδρουλάκης δέχεται κριτική και από τις δύο «τάσεις» του ΠΑΣΟΚ, αν και πρέπει να διευκρινίσουμε ότι επίσημα τάσεις δεν έχουν σχηματοποιηθεί. Άπαντες εκτιμούν ότι η όποια προσέγγιση (είτε με τη ΝΔ είτε με τον ΣΥΡΙΖΑ) δεν είναι θέμα προσώπων στην πρωθυπουργία αλλά ζήτημα προγραμματικών συγκλίσεων! Παρ’ όλα αυτά, ο κ. Ανδρουλάκης επιμένει ότι είναι θέμα προσώπων, χωρίς ωστόσο να προτείνει κάποιον συγκεκριμένο για πρωθυπουργό, γεγονός που δημιουργεί ακόμη μεγαλύτερη σύγχυση στο εκλογικό σώμα. Το μόνο βέβαιο είναι ότι το κόμμα έχει πιάσει ταβάνι και όχι μόνο δεν φαίνεται να ξεκολλά δημοσκοπικά και να πλησιάζει σε απόσταση αναπνοής τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά αντίθετα υπάρχει κίνδυνος να χάσει και τη δυναμική που απέκτησε το τελευταίο έτος. Μια δυναμική που είναι αλήθεια ότι δημιούργησε μεγάλες προσδοκίες στον χώρο του Κέντρου και της Σοσιαλδημοκρατίας.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ POLITICAL
