Πολλές φορές οι συγκρίσεις είναι αναπόφευκτες, αλλά και… άδικες. Για παράδειγμα δεν μπορεί κάποιος να συγκρίνει τις τιμές στα είδη πρώτης ανάγκης στην Ελλάδα, με αυτά της Γερμανίας. Κυρίως γιατί είναι διαφορετικός ο μέσος όρος των αμοιβών των εργαζομένων, άρα και διαφορετική η σχέση της τιμής των προϊόντων με την αγοραστική δύναμη του καταναλωτή.
Το ίδιο ισχύει και σ’ άλλους τομείς. Εχουμε τους πολιτικούς που ταιριάζουν με την κουλτούρα του Ελληνα και το ποδόσφαιρο που μας αξίζει. Γιατί αν υπήρχαν μεγαλύτερες απαιτήσεις, πάντα υπάρχει τρόπος για αλλαγή.
Προσφάτως είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω στο Etihad Stadium τον αγώνα Μάντσεστερ Σίτι-Εβερτον. Όπως σ’ όλα τα μεγάλα στάδια της Αγγλίας, έζησα ξεχωριστά συναισθήματα. Ανεξαρτήτως από το ποδοσφαιρικό θέαμα που πρόσφεραν οι δύο ομάδες. Αυτό είναι νόμος. Είναι όλο το τελετουργικό που μοιάζει με ιεροτελεστία. Ολοι ταγμένοι στην προσπάθεια να μην υπάρξει το παραμικρό παρατράγουδο στην καλοστημένη παράσταση. Από την πρώτη στιγμή που θα πατήσει ο πελάτης-φίλαθλος στον περιβάλλοντα χώρο, μέχρι τη στιγμή που θα αποχωρήσει. Με απόλυτο σεβασμό από εκπαιδευμένο προσωπικό που υπηρετεί τον ρόλο του. Ο αγώνας απλώς είναι το κομμάτι της μεγάλης εικόνας την οποία συνθέτουν πολλά μικρά κομμάτια και έχει τον τίτλο «ποδοσφαιρική γιορτή». Ανεξαρτήτως από το τελικό αποτέλεσμα, οι Αγγλοι απολαμβάνουν όλο το τελετουργικό με τον δικό τους τρόπο. Μπορεί τα συναισθήματα τους να επηρεάζονται από το τελικό αποτέλεσμα, αλλά έχω την αίσθηση αξία για ετούτους δεν έχει μόνο το αποτέλεσμα, αλλά η απόλαυση όλων των γεγονότων που συνθέτουν τον αγώνα. Αυτή είναι η κουλτούρα, όσων έχουν μείνει στα γήπεδα, από τη στιγμή που αποβλήθηκαν οι χούλιγκανς.
Η σύγκριση με την ελληνική Super League1, μόνο θυμό προκαλεί σ’ όποιον την επιχειρήσει. Τίποτε κοινό. Ούτε το επίπεδο των γηπέδων, ούτε η ίδια οργανωτική δομή των ΠΑΕ, ούτε η ίδια φιλοσοφία στη διοργάνωση του αγώνα.
Ναι, έχει κάποιο ενδιαφέρον το φετινό Πρωτάθλημα, αλλά ο ανταγωνισμός μοιάζει με «χρυσόσκονη» που έπεσε πάνω στη διοργάνωση και σκεπάζει πολλές άλλες ατέλειες. Οπότε μόλις ξεκαθαρίσει ο πρώτος και οι ομάδες που θα υποβιβαστούν, θα φύγει και θα φανεί η «γύμνια» του ποδοσφαίρου μας. Αυτή για την οποία κανείς δεν δείχνει τη διάθεση να κάνει κάτι. Το ποδόσφαιρο μας συνεχίζει να διοικείται με παλαιομοδίτικες τεχνικές. Και καινούργιο κοστούμι με παλιό ύφασμα δε γίνεται.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ KARFITSA
