Ας ξεκινήσουμε από τα βασικά: A Lannister Always Pays His Debts! Πρέπει να πληρώνουμε τα χρέη μας, έστω και αν δεν είμαστε από βασιλική γενιά. Λαϊκισμοί περί σεισάχθειας, διαγραφής χρεών κοκ είναι για τα παραμύθια.
Toυ ΓΙΑΝΝΗ ΑΝΤΥΠΑ
Αλλά πρέπει και οι δανειστές -πόσω μάλλον όταν δεν είναι οι πραγματικοί δανειστές και είναι funds- να αντιληφθούν ότι δεν παίζουμε στο «Game of Thrones». Δεν είναι παιχνίδι, είναι η πραγματική ζωή. Δεν έχουν να κάνουν με ηθοποιούς αλλά με αληθινούς ανθρώπους.
Δεν γίνεται να χάνουν το ακίνητό τους άνθρωποι σε αδυναμία, άνθρωποι που έχουν ανάγκη. Δεν γίνεται να κρατούν το ακίνητό τους όσοι αρνούνται να πληρώσουν. Κορόιδα είναι οι άλλοι που πληρώνουν;
Δεν είναι δυνατόν κάποιος να χάνει το ακίνητό του και να συνεχίζει να χρωστά, εφόσον η τράπεζαείχεκρίνει ότι αποτελούσε επαρκή εξασφάλιση. Ούτε μπορεί να επεκτείνεται η οφειλή και σε άλλη ακίνητη περιουσία, εφόσον ισχύει η προηγούμενη συνθήκη. Δεν γίνεται κανείς να μένει για πάντα εγκλωβισμένος: να πληρώνει χωρίς να μειώνεται το δάνειό του. Η σχέση τόκων-κεφαλαίου πρέπει να οδηγεί σε κάποιο -έστω και μακρινό-ορατό τέλος.
Δεν γίνεται να μην μπορεί ένας δανειολήπτης να επιστρέψει το ακίνητό του για να εξοφλήσει την οφειλή του. Πόσω μάλλον που με τις συνεχείς αυξήσεις επιτοκίων οι τράπεζες περιορίζουν τη δυνατότητά του να βρει αγοραστή.Η γκάμα των προσφερόμενων λύσεων πρέπει να διευρυνθεί και να είναι πραγματικές λύσεις! Να προστατεύεται όποιος αντικειμενικά (όχι με βάση φορολογική δήλωση) έχει πρόβλημα, με σημαντική διεύρυνση των εισοδηματικών κριτηρίων (και η μεσαία τάξη έχει ψυχή). Να υπάρχουν ειδικές πρόνοιες για την πρώτη κατοικία χωρίς ναευνοούνται οι μπαταχτσήδες και να μεταφέρεται το πρόβλημα στους συνεπείς και στην κοινωνία. Να βγάζουν εύλογο κέρδος οι δανειστέςχωρίς να γίνονται δουλοπάροικοι στα σπίτια τους οι δανειολήπτες.
Όλοι πρέπει να αναλάβουν τις ευθύνες τους. Δανειστές, δανειολήπτες και κράτος. Η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών έγινε με δημόσιους πόρους. Οι τράπεζες δεν μπορεί να κάνουν ότι δεν ξέρουν και δεν είδαν. Και η Πολιτεία δεν μπορεί να οχυρώνεται πίσω από τους «νόμους» της αγοράς, γιατί αυτή ψηφίζει τους νόμους.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ POLITICAL
