Αν κάτι βγήκε ξεκάθαρα ως συμπέρασμα από την τηλεμαχία των πολιτικών αρχηγών είναι ότι δεν υπάρχει βάση για κυβέρνηση συνεργασίας.
Γράφει ο Γιάννης Αντύπας
Κανενός με κανέναν! Ούτε στο «αριστερό» ούτε στο «δεξιό» μέρος του πολιτικού φάσματος. Ο γενικός γραμματέας του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας αποτύπωσε σε λίγες λέξεις το τέλος των ονείρων του ΣΥΡΙΖΑ: «Να μην ξύνεται στην γκλίτσα του τσοπάνη ο Τσίπρας για την προοδευτική μούφα κυβέρνησή του»!
Όπως σε κάθε εκλογή, έτσι και στις 21 Μαΐου θα ψηφίσουμε για το κόμμα που θέλουμε κυβέρνηση, για τα κόμματα που θέλουμε στη Βουλή ώστε να λειτουργεί αποτελεσματικά η δημοκρατία μας. Θα χρειαστεί να ξαναψηφίσουμε όμως, καθώς είναι δεδομένο πως δεν θα προκύψει αυτοδυναμία εξαιτίας της απλής αναλογικής. Την οποία κάποιοι υπερασπίζονται στα λόγια αλλά όχι στις πράξεις. Είναι λοιπόν ένα αδιέξοδο εκλογικό σύστημα για την Ελλάδα.
Θα πάμε έτσι σε δεύτερη εκλογική αναμέτρηση, στις αρχές Ιουλίου πιθανότατα, ώστε (επιτέλους) η χώρα να αποκτήσει κυβέρνηση για την τετραετία που έρχεται. Ένα χρονικό διάστημα στο οποίο θα κριθεί αν θα αφήσουμε οριστικά πίσω μας (για το προβλεπτό μέλλον) την κρίση ή θα κυλήσουμε ξανά σε μνημονιακό κύκλο ή ακόμη σε χειρότερες καταστάσεις. Δεν είναι κινδυνολογία, είναι δεδομένα!
Σε λίγα χρόνια τελειώνει η περίοδος προστασίας που εξασφαλίσαμε με το περίφημο «κούρεμα» του χρέους το 2012 και η πατρίδα μας θα πρέπει να μπορεί να «περπατήσει» μόνη της. Και μπορούμε να το κάνουμε. Όχι απλά να περπατάμε, αλλά να τρέχουμε. Όμως, μπορούμε και να μπουσουλάμε αν δεν πάρουμε τις σωστές αποφάσεις.
Η πολιτική δεν γράφεται με προθέσεις και με «θα μπορούσαμε». Γράφεται με προτάσεις και πράξεις. Γράφεται με σχέδια και όχι με κείμενα προβληματισμού. Γράφεται με ρεαλιστικές λύσεις και όχι με επικίνδυνα πειράματα.
Στον χρόνο που απομένει η στήλη προτρέπει τους αναγνώστες της να αναζητήσουν και να διαβάσουν τα προγράμματα των κομμάτων που διεκδικούν την εξουσία. Να δουν αν έχουν αρχή, μέση και τέλος ή αν πρόκειται για γενικόλογα κείμενα που οδηγούν σε νέα αδιέξοδα. Η «ετυμηγορία» στην οποία θα καταλήξει ο καθένας μας είναι κρίσιμη.
Δεν έχουμε χρόνο για ατέρμονες συζητήσεις, για πλάνα με αρχηγούς να μπαινοβγαίνουν σε γραφεία και να διαπραγματεύονται. Πόσω μάλλον όταν έχει ήδη καταστεί σαφές ότι δεν συμφωνούν σχεδόν σε τίποτα.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ POLITICAL
