Της Φανής Χαρίση
Κάποτε μια Αμερικανίδα καθηγήτρια κατά τη διάρκεια τηλεοπτικής της συνέντευξης δήλωσε με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο ότι δεν υπάρχει πολλές φυλές, δηλαδή λευκή, μαύρη κ.ο.κ. αλλά υπάρχει μόνο μία, η ανθρώπινη φυλή.
Θυμήθηκα αυτό το βίντεο (δυστυχώς όχι και το όνομα της Αμερικανίδας καθηγήτριας) που είχα δει πριν από πολλά χρόνια και που τότε με έκανε να καταλάβω ότι η ρίζα του κακού, η ρίζα του ρατσισμού, του διαχωρισμού και της απομόνωσης είναι ξεκάθαρα αυτός ο διαχωρισμός επιστημόνων και πολιτών και ο οποίος δημιουργεί τα στερεότυπα και τα δεινά.
Κάπως έτσι και στην Ελλάδα τα στερεότυπα γεννούν μίσος και ρατσισμό την ώρα που άνθρωποι ζουν σε καταυλισμούς και οικισμούς χωρίς πόσιμο νερό, ηλεκτρικό ρεύμα και χωρίς καμία υποδομή που όλοι οι άλλοι απολαμβάνουμε.
Στη Θεσσαλονίκη, η ύπαρξη του οικισμού της Αγίας Σοφίας στα δυτικά της πόλης σε οποιοδήποτε ευνομούμενο κράτος θα αποτελούσε την μέγιστη ντροπή αλλά προφανώς για τους Θεσσαλονικείς είναι απλά ένας καταυλισμός μακριά από τη δική τους πόρτα και αυλή.
Η ενσωμάτωση όλων των Ελλήνων πολιτών στην κοινωνία και η διάθεση των δομών του κράτους (υγεία, παιδεία, ασφάλιση, εργασία κλπ) σε όλους είναι αυτονόητη εκ του Συντάγματος πλην όμως όπως αποδεικνύεται τελικά δεν είναι.
Η συζήτηση που έχει ανοίξει μετά τις εξαγγελίες του υπουργού Προστασίας του Πολίτη για ειδική αστυνομική δύναμη εντός των καταυλισμών και για ένστολους άοπλους ως διαπραγματευτές θέτει τελικώς προ των ευθυνών τους το κράτος αλλά και άλλους φορείς όπως είναι οι Δήμοι και οι Περιφέρειες για την απομόνωση χιλιάδων Ελλήνων πολιτών και κυρίως για την υποχρέωση τους να εργαστούν ώστε να προσφέρουν και σε αυτούς όλα όσα απολαμβάνουμε όλοι εμείς.
Η καταστολή δεν μπορεί να είναι η λύση ενός ανθρωπιστικού και κοινωνικού προβλήματος.
