Του Χαράλαμπου Ανδρεάδη
Στη Θεσσαλονίκη πρόσφατα διοργανώθηκε, για πρώτη φορά, ένα εκπληκτικό στιβικό event – αναφέρομαι στον αγώνα επί κοντώ στον χώρο μεταξύ της Καμάρας (Αψίδα Γαλερίου) και του Ιερού Ναού της Παναγίας Δεξιάς.
Το παρακολούθησαν γύρω στις τρεις χιλιάδες θεατές και η εικόνα μεταφέρθηκε σε πάρα πολλές χώρες του κόσμου, διαφημίζοντας τόσο τη Θεσσαλονίκη, όσο και το συγκεκριμένο αγώνισμα.
Συνιστά αχρείαστο πλεονασμό να υπογραμμίσω πως αντίστοιχες διοργανώσεις σε δημόσιο χώρο γίνονται σε όλες τις ευρωπαϊκές μεγαλουπόλεις – προχθές στο Έσσεν έγιναν ταυτόχρονα αγώνες επί κοντώ, ύψους και μήκους.
Και όμως, βρέθηκε μια ελάχιστη δράκα ατόμων που, αν και δεν παρακολούθησε την εκδήλωση, γκρίνιαξε – με τη φθηνή καραμελίτσα πως αυτοί οι αγώνες θα πρέπει να γίνονται στον «φυσικό» τους χώρο, ενώ δεν συμβάλλουν στην προβολή των τοποσήμων.
Σαφέστατα και τα κίνητρά τους είναι μικρόνοα και αντιπολιτευτικά.
Μιας που δεν θυμάμαι να τους έχω δει ποτέ σε αγώνες στίβου στα στάδια, π.χ. στο Καυτανζόγλειο.
Ενώ η εικόνα των αλμάτων στην Καμάρα έκανε -κυρίως από τους αθλητές- τον γύρο του κόσμου.
Τους συνιστώ, λοιπόν: Μέτρον άριστον.
Ας βγουν από την ιδεοληπτική τους καμαρίλα και ας έρθουν να δουν από κοντά την επόμενη χρονιά την αντίστοιχη διοργάνωση – είτε γίνει στην Καμάρα είτε σε άλλο πασίγνωστο μέρος της πόλης.
Ας γίνουν μέρος του event και όχι συνιστώσα μιας τοξικής αντίδρασης.
Η οικογένεια του αθλητισμού θα τους καλωσορίσει και θα τους μυήσει στην καθαρή έννοια του αθλητισμού, που άλλωστε γεννήθηκε πριν από πολλά χρόνια σε αυτή τη χώρα, από τους προγόνους μας, και στην οποία χώρα έχουμε την τιμή και τη χαρά να ζούμε σήμερα εμείς.
Να μην συνεχίσουν να είναι πραματευτές της μιζέριας.
Εκτός και αν θέλουν την Καμάρα χώρο συγκέντρωσης μπαχαλάκηδων ή μέρος για ραντεβουδάκια – τα οποία είναι αυτονόητο πως καθόλου δεν προβάλλουν το ιστορικό αυτό τοπόσημο.
