Γράφει η Άντζελα Ζιούτη
Κάθε φοιτητής οικονομικών διδάσκεται, ότι ο Τζων Μέυναρντ Κέυνς ήταν Άγγλος βαρόνος και πέθανε το 1946. Οικονομολόγος, μαθηματικός, καθηγητής πανεπιστημίου, συγγραφέας και ανώτατος κρατικός υπάλληλος. Μαθαίνει, ότι ο Κέυνς δημιούργησε, με τα έργα του και τους οπαδούς του, τη λεγόμενη κεϋνσιανή σχολή στην οικονομική επιστήμη.
Ο Κέυνς λοιπόν, πρότεινε την άνοδο των δημοσίων δαπανών σε περιόδους κρίσεων που υπό προϋποθέσεις οδηγεί την οικονομία μακριά από μια θέση ισορροπίας πλήρους απασχόλησης. Οι δημόσιες δαπάνες μπορεί να λαμβάνουν τη μορφή επιδομάτων ανεργίας ή άλλων κοινωνικών παροχών, με κύριο στόχο πάντα την επανόρθωση της ισορροπίας στο οικονομικό περιβάλλον. Μάλιστα είναι γνωστό, ότι η αύξηση της φορολογίας σε περιόδους κρίσης είναι πλήρως αντίθετη στη νοοτροπία του Κέυνς ο οποίος ζητά αύξηση των ελλειμμάτων στις κρίσεις, τα οποία χρηματοδοτούνται από πλεονάσματα στις καλύτερες εποχές.
Μόνο η ορθή φορολογική πολιτική μπορεί να οδηγήσει στην καταπολέμηση της φορολογικής απάτης που ευδοκιμεί στη χώρα της «φαιδράς πορτοκαλέας». Άλλωστε οι απλήρωτοι φόροι επιβαρύνουν τον προϋπολογισμό τόσο σε εθνικό, όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Και φυσικά η καταπολέμηση της φορολογικής απάτης αποτελεί κοινή ευθύνη των κρατών μελών και της Ε.Ε.
Αν και για την Ελλάδα, το πρόβλημα της μείωσης του τεράστιου δημοσιονομικού ελλείμματος είναι το άλφα και το ωμέγα του προγράμματος διάσωσης της οικονομίας, το ερώτημα που τίθεται είναι κατά πόσο θα μπορούσε η φορολογική πολιτική να συμβάλει λοιπόν στην άνθιση της. Πολλοί είναι εκείνοι που υποστηρίζουν, ότι χωρίς μείωση της φορολογίας είναι αδύνατο να έχουμε ανάκαμψη. Κάτι που συμφωνεί με την κεϋνσιανή θεωρία.
Και όλα αυτά την ώρα που οι ελληνικές επιχειρήσεις υπερ – φορολογούνται. Επιπλέον, αλλάζουμε τον συντελεστή στην φορολογία των επιχειρήσεων κάθε λίγο και λιγάκι κάτι που ασφαλώς και δεν δημιουργεί κλίμα σταθερότητας.
Έχοντας αυτό κατά νου, τίθεται πλέον το ερώτημα: μπορεί μια μείωση του ελληνικού φορολογικού συντελεστή των επιχειρήσεων να φέρει την «άνοιξη» στις επενδύσεις; Και αύξηση των επενδύσεων σημαίνει μεγάλη αποκλιμάκωση της ανεργίας. Ας μην ξεχνάμε. Έλλειμμα φορολογικής δικαιοσύνης σε μία χώρα ισοδυναμεί με πλεόνασμα φοροδιαφυγής. Και όπως είπε και ο Κέυνς: «H φοροδιαφυγή είναι η μόνη πνευματική αναζήτηση που αμείβεται».
