Άδεια Θεσσαλονίκη ναι, αλλά τόσο όσο… Οι μετακινήσεις στους δρόμους μπορεί να γίνονται ευκολότερα, σίγουρα βρίσκεις να παρκάρεις πιο άνετα, τα μέσα μεταφοράς έχουν πολλές κενές θέσεις για να διαλέξεις πού θα καθίσεις, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως τον Δεκαπενταύγουστο έπαιζες και ποδόσφαιρο στην Τσιμισκή.
Της Αναστασίας Καρυπίδου
Σε σχέση με τους άλλους έντεκα μήνες, η Θεσσαλονίκη στο τέλος του καλοκαιριού γίνεται πιο ανθρώπινη και φιλική. Αρέσκεσαι να περπατάς χαλαρά στο κέντρο και τις γειτονιές της, να κάνεις βόλτες αργά τα βράδια στα στενά δρομάκια της, να βλέπεις το ηλιοβασίλεμα στη Νέα Παραλία, να απολαμβάνεις μία ηρεμία που είχες ξεχάσει πως υπάρχει.
Αυτό, όμως, που παρατηρώ χρόνο με τον χρόνο είναι πως οι μεγάλες πόλεις πλέον δεν αδειάζουν ποτέ. Δεν υπάρχουν εκείνες οι εικόνες του παρελθόντος με τη «νεκρή» Θεσσαλονίκη όπου τα πάντα έμεναν ερμητικά κλειστά και καταστήματα είχαν για μέρες κατεβασμένα τα ρολά.
Βλέπετε, δεν το σηκώνει και η «τσέπη» μας οικονομικά για πολυήμερες διακοπές εκτός των τειχών. Κάποιοι επιλέγουν να κάνουν μπάνια αυθημερόν σε κοντινές παραλίες και να επιστρέφουν τα βράδια σπίτι τους, ενώ τα χωριά άρχισαν να «ξεθωριάζουν» ως τόπος αναψυχής και ξεκούρασης με αποτέλεσμα ολοένα και περισσότεροι να παραμένουν στην πόλη ακόμη και στην καλοκαιρινή άδειά τους.
Εάν σε αυτούς προσθέσουμε τον οδικό τουρισμό, τους εγχώριους και ξένους επισκέπτες που έρχονται με τα αυτοκίνητά τους, που κυκλοφορούν σε καφέ, εστιατόρια, που ψωνίζουν από τα εμπορικά κέντρα τότε τα όποια κενά έρχονται και γεμίζουν ξανά. Η Θεσσαλονίκη μοιάζει με μια πόλη που, απλώς, χαμηλώνει τους έντονους ρυθμούς της για να μας θυμίσει πως η ομορφιά της κρύβεται στις λεπτομέρειες, αυτές που χάνουμε κατά τη διάρκεια του τρεξίματος του χειμώνα.
Για λίγες ημέρες ακόμη θα την απολαύσουμε ως μία άδεια, αλλά ταυτόχρονα και ιδανικά γεμάτη πόλη. Γιατί από τις αρχές Σεπτεμβρίου οι Θεσσαλονικείς ξέρουν καλά τι θα συμβεί. Ξαφνικά τα πάντα θα «ξυπνήσουν» απότομα λόγω διεξαγωγής της 90ης ΔΕΘ.
Και από την ηρεμία του καλοκαιριού θα «βουτήξουμε» στη δράση του φθινοπώρου αναπολώντας τις στιγμές του άνετου πάρκινγκ, τους δρόμους χωρίς μποτιλιάρισμα, τις ώρες χωρίς συνεχόμενα κορναρίσματα, τις φωτογραφίες στα θερινά σινεμά, τα παγωμένα κοκτέιλς και τις ατελείωτες συζητήσεις με τους φίλους μας στο μπαλκόνι… Διότι θα επιστρέψουμε στη γνώριμη κανονικότητα μας, σε μία τρέλα δηλαδή!
