Η ερμηνεύτρια, χορεύτρια και ηθοποιός Αμαλία Στρινοπούλου μιλάει στην karfitsa για τη θεατρική παράσταση «Μήδειας Απολογία» η οποία θα φιλοξενηθεί στο θέατρο Αυλαία στις 2 Μαϊου.
1) Πότε νιώσατε για πρώτη φορά να σας ελκύει η τέχνη και σε ποια ηλικία ξεκινήσατε την καλλιτεχνική σας πορεία;
Στα 14 μου με πήγαν οι γονείς μου στον κινηματογράφο να δω την λίμνη των κύκνων. Την άλλη μέρα κάπως εξοικονόμησα χρήματα και ξαναπήγα μόνη μου να απολαύσω το έργο με την ησυχία μου και το είδα τέσσερις φορές. Έτσι ξεκίνησε η περιπλάνησή μου μέσα στα πολυδαίδαλα μονοπάτια της αναζήτησης της τελειότητας σ αυτήν την τόσο απαιτητική τέχνη.
2) Έχετε γράψει πως η Μήδεια είναι το πρώτο σας σκηνοθετικό εγχείρημα το οποίο είναι εμπνευσμένο από την πανδημία. Πως βιώσατε την πανδημία; Τι συναισθήματα σας γέννησε;
Η Απολογία της Μήδειας είναι ένα έργο που γεννήθηκε εξ αιτίας της πανδημίας του κορωνοιού. Λόγω του εγκλεισμού μας, ήμουν όπως όλοι μας υποχρεωμένη να περιοριστώ στο σπίτι και να πάψει κάθε δραστηριότητά μου, πράγμα που για μένα ισοδυναμούσε με θάνατο. Άρχισα λοιπόν να ξεφυλλίζω τον Ευριπίδη και η καρδιά μου σταμάτησε στη Μήδεια.
2α) Ποια είναι η καλλιτεχνική σας προσέγγιση; Ποια οράματα, αισθήσεις ή συναισθήματα θέλετε να προκαλέσετε στον θεατή; Και τι άποψη έχετε για την “εκδίκηση”;
Επιδίωξη κάθε καλλιτέχνη είναι να κοινωνήσει την τέχνη του στον κόσμο. Να αισθανθεί πως κάπου εκεί έξω, έστω και λίγοι άνθρωποι καρδιοχτύπησαν με τον δικό του ρυθμό, συγκινήθηκαν με τον δικό του καημό, παρασύρθηκαν από το όραμά του και τέλος, φεύγοντας απ’ το θέατρο, πήραν μαζί τους σκέψεις, προβληματισμούς, ερωτήματα που θα τους απασχολήσουν θετικά και δημιουργικά για κάμποσο καιρό.
Η εκδίκηση είναι μια πάθηση ψυχική, απόρροια της αδυναμίας μας να δούμε με ψυχραιμία αυτά που μας συμβαίνουν και να αναζητήσουμε τα αίτια και τα αιτιατά εκεί που πραγματικά βρίσκονται. Η εκδίκηση είναι η εύκολη λύση.
4) Όταν ανακοινώσατε την ιδέα να σκηνοθετήσετε και να ερμηνεύσετε την παράσταση υπήρχαν άνθρωποι να αγκαλιάσουν αυτή την επιθυμία; Γενικότερα υπάρχει υποστηρικτικό περιβάλλον γύρω σας, άνθρωποι που να σας δίνουν ιδέες και να στηρίζουν τις καλλιτεχνικές ανησυχίες σας ;
Στο δύσκολο δρόμο της ενσάρκωσης αυτής της θηριώδους ηρωίδας του Ευριπίδη, είχα την τύχη να με ενθαρρύνουν και να συμπάσχουν μαζί μου άνθρωποι με βαθιά γνώση κι αγάπη για το θέατρο. Ο Δημήτρης Βάγιας, που άφησε ανεξίτηλο το στίγμα του στην ιστορία του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος, η Αφροδίτη Ιωαννίδου, φίλη και συνεργάτης για περισσότερα από είκοσι χρόνια, διακεκριμένη ηθοποιός του ΚΘΒΕ επίσης και καθηγήτρια υποκριτικής, η Αφροδίτη Τζοβάνη επίσης διακεκριμένη ηθοποιός του ΚΘΒΕ. Με τις εύστοχες παρατηρήσεις τους και την αυστηρή κριτική τους ένιωθα την ασφάλεια ότι πορευόμουν στο σωστό δρόμο.
5) Έχετε δραστηριοποιηθεί καλλιτεχνικά και στην Ρουμανία. Πως αντιμετωπίζεται η τέχνη και συγκεκριμένα το θέατρο στην Ελλάδα και πως στη Ρουμανία; Υπάρχει επαγγελματισμός, συνέπεια, ομαδικότητα στις συνεργασίες; Έχετε εντοπίσει διάφορες στο ήθος των δύο λαών;
Οι Ρουμάνοι είναι ένας λαός πολύ ευαισθητοποιημένος στις τέχνες γενικά αλλά και στο θέατρο ιδιαίτερα. Είχα την τύχη να συνεργαστώ με Ρουμάνους χορευτές ανεβάζοντας τους «Ελεύθερους πολιορκημένους» του Σολωμού, τις «Τρωάδες» του Ευριπίδη, το «…και Ιουλιέτα» του Άκη Δήμου, πάντα σε συνεργασία με την Αφροδίτη Ιωαννίδου. Η εμπειρία μου από την συνεργασία, την αφοσίωση, τον επαγγελματισμό και τον ενθουσιασμό αυτών των καλλιτεχνών είναι εξαιρετική. Η χρονική περίοδος που δούλεψα μ’ αυτούς τους καλλιτέχνες θα μείνει μια φωτεινή στιγμή στην καλλιτεχνική μου πορεία.
6) Η καλλιτεχνική εκπαίδευση στα δημόσια ελληνικά σχολεία υπολειτουργεί. Πως αντιλαμβάνεται ο κόσμος στην Ελλάδα την τέχνη; Υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι έχουν τη δυνατότητα να εντοπίσουν το μεγαλείο της; Έχουμε σαν λαός καλλιτεχνικό υπόβαθρο;
Το λαμπρό πολιτιστικό και ιστορικό παρελθόν μας, η καταγωγή μας από τους πιο σπουδαίους δραματουργούς στην ιστορία της ανθρωπότητας, τους σπουδαίους γλύπτες, και πρόσφατα τους σπουδαίους ποιητές, βάζουν πολύ βαρύ φορτίο στις πλάτες μας. Έχουμε υποχρέωση κατ’ αρχήν να τους γνωρίσουμε καλά και στη συνέχεια όπως και όσο μπορούμε να προχωρήσουμε, να πάμε παραπέρα. Αυτό μπορούμε να το πετύχουμε μόνο με σωστή παιδεία. Μόνο μέσα από ένα σχολείο που αναγνωρίζει την αξία της τέχνης στην καθημερινή μας ζωή και φροντίζει να μεταλαμπαδεύσει στα νέα παιδιά την αγάπη για τις τέχνες. Προσπαθούμε αλλά ίσως όχι αρκετά.
Πληροφορίες για την παράσταση ΕΔΩ
