Ξέχασε να περπατάει, να μιλάει, για ένα διάστημα δεν έβλεπε, όμως δεν σταμάτησε στιγμή να γελάει. Η Κατερίνα Βρανά, όχι μόνο γελούσε από την αρχή της δύσκολης περιπέτειας υγείας που βίωσε και που κόντεψε να της στοιχίσει τη ζωής της, αλλά έκανε και τους άλλους να γελούν.
Της Φιλίππα Βλαστού
Η ιστορία της γνωστή. Κατά την διάρκεια ενός επαγγελματικού ταξιδιού της στη Μαλαισία, το 2017, μετά από έντονους πόνους κατέληξε σε ένα νοσοκομείο να δίνει μάχη για τη ζωή της. Έπεσε σε κώμα και όταν ξύπνησε έπρεπε να αντιμετωπίσει μια νέα πραγματικότητα. Είχε παραλύσει, δεν είχε όραση και ούτε μπορούσε να μιλήσει.
Παρά την κατάσταση της όμως η επάνοδος της στην σκηνή είχε αποφασιστεί από την ίδια μόλις άνοιξε τα μάτια της από το κώμα. «Είδα από πάνω μου τους συγγενείς μου να λένε ‘’η Κατερίνα δεν μπορεί να μιλήσει και να κολλάνε hi5’’. E τότε είπα από μέσα μου ‘’οκ, αυτό πρέπει να γίνει παράσταση’’», περιγράφει, γελώντας, σε συνέντευξη της στην Karfitsa.
Μια ερώτηση που δέχεται συχνά είναι αν την παράσταση «Σχεδόν Πέθανα» την έκανε για να ξορκίσει με κάποιον τρόπο τις δύσκολες στιγμές που έζησε. «Δεν ξέρω αν την έκανα για να τις ξορκίσω, αλλά σίγουρα την έκανα για να πω αυτό που βίωσα, με τον χιουμοριστικό τρόπο που προσπαθούσα να το δω. Ναι, είχε πολλές δύσκολες στιγμές, όμως μου φάνηκε αξιοπερίεργο το ότι γέλασα τόσο πολύ μέσα σε αυτή την εμπειρία. Αυτό αποφάσισα να διηγηθώ».
«Δεν σκέφτηκα ούτε στιγμή ότι δεν θα έκανα ξανά stand up. Για την ακρίβεια αυτό που σκεφτόμουν ήταν να κάνω παράσταση ακόμη και από το κρεβάτι του νοσοκομείου», τονίζει.
Η δύσκολη αποκατάσταση και η συμβουλή
Οι δυσκολίες στη ζωή της υπάρχουν ακόμη. «Πιο πολύ βλέπω τα όρια μου στην αποκατάσταση, παρά όταν μου συνέβη το περιστατικό με την υγεία μου», σημειώνει. Η καθημερινή φυσιοθεραπεία και η λογοθεραπεία, ο συνεχόμενος έλεγχος στο αίμα για να δει σε τι επίπεδο είναι για παράδειγμα ο σίδηρος ή η θρομβοφιλία, την φθείρει, εξηγεί, και δεν την αφήνει να επιστρέψει στην καθημερινότητα της. Μέσα στους «συμμάχους» της προσπάθειας της έχει και την ψυχολόγο της. «Έχω μια αξιολάτρευτη ψυχολόγο που την έβλεπα και πριν. Κάθε φορά που φόρτωνα και ήθελα να ξεσκαρτάρω της μιλούσα. Το ίδιο και τώρα. Ο ψυχολόγος είναι σαν γιατρός, όποιος έχει οποιοδήποτε θέμα θα πρέπει να πάει. Πιστεύω πολύ στην ψυχοθεραπεία, διότι είναι μια δουλειά που δεν μπορεί να μας την κάνει κανένας άλλος, ούτε η οικογένεια, ούτε οι φίλοι. Ένας επαγγελματίας μπορεί να σε κάνει να δεις καλύτερα τα πράγματα», τονίζει.
Τι συμβουλή θα έδινε στην Κατερίνα πριν φτάσει στο κρεβάτι του μαλαισιανού νοσοκομείου; «Θα της έλεγα να κάνει κολονοσκόπηση! Τα καμπανάκια που χτυπάει το σώμα μας δεν πρέπει να τα παραβλέπουμε και εμένα το δικό μου δεν χτυπούσε απλά καμπανάκια, αλλά ένα ολόκληρο καμπαναριό», απαντάει.
Η Κατερίνα όταν ανέβηκε ξανά στις σκηνές πέρα από γέλιο με τα αστεία της έφερε και μια πρωτόγνωρη εικόνα. Έναν άνθρωπο με κινητικά προβλήματα επί σκηνής. Μια εικόνα που στην Ελλάδα, δυστυχώς, δεν είναι καθόλου συχνή.
«Ένας άνθρωπος σε αμαξίδιο επί σκηνής δεν υπήρχε ως εικόνα», τονίζει η κωμικός. Η ίδια ανέφερε επίσης ότι η διαδικασία για να ανέβει στη σκηνή δεν είναι καθόλου εύκολη. «Η πρόσβαση μου στην σκηνή είναι ίσως η πιο δύσκολη από όλες τις άλλες, διότι λίγα θέατρα έχουν πρόσβαση για αμαξίδιο. Μου βγαίνει η ‘’πίστη’’», επισημαίνει. Από την άλλη, η ίδια βλέπει πως αυτό αρχίζει να αλλάζει σιγά σιγά. «Προσπαθώ και εγώ να αλλάξει αυτή η κατάσταση. Οι δρόμοι, τα πεζοδρόμια είναι χάλια. Το να κινείται κανείς μέσα στην πόλη είναι δύσκολο. Δεν αναφέρομαι μόνο για τα άτομα που αντιμετωπίζουν κινητικά προβλήματα, αλλά και οι γονείς που μεταφέρουν τα μωρά τους με καροτσάκια.
Λαμβάνω μηνύματα που μου λένε ‘’καταλαβαίνω τι περνάς γιατί μόλις γέννησα και δεν έχω που να πάω το μωρό μου με το καρότσι’’. Είναι φοβερό πράγμα. Στην Αγγλία για παράδειγμα δεν υπάρχουν τέτοια προβλήματα. Βλέπεις μητέρες να πηγαίνουν παντού με τα μωρά τους σε καρότσια, βλέπεις άτομα με αναπηρία να κινούνται άνετα και να δουλεύουν, να μην αποκλείονται από την κοινωνία», υπογραμμίζει και προσθέτει ότι «εγώ είμαι ακόμη baby ΑμεΑ, αλλά έχω γνωρίσει άτομα που είναι περισσότερα χρόνια και έχω ακούσει ιστορίες από αυτούς που με έχουν κάνει να ‘’φρίξω’’ με τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν».
Στις 19 και στις 20 Μαΐου η Κατερίνα Βρανά θα είναι στο Block33, στη Θεσσαλονίκη, με την παράσταση «Staying Alive», την οποία έχει βάλει στόχο τον Οκτώβριο να την βγάλει και εκτός Ελλάδας. «Η παραλία της Θεσσαλονίκης είναι από τις αγαπημένες μου. Οι αναθυμιάσεις του Θερμαϊκού σε ‘’μαστουρώνουν’’», σχολιάζει χαριτολογώντας. «Για έναν Αθηναίο η Θεσσαλονίκη είναι ιδανική γιατί, πέρα από όμορφη πόλη, οι αποστάσεις είναι πολύ μικρές. Μπορείς να πας παντού σε ελάχιστο χρόνο, συγκριτικά με την Αθήνα. Αν η πρωτεύουσα δεν ήταν το κέντρο των επαγγελματικών μου υποχρεώσεων άνετα θα έμενα στη Θεσσαλονίκη», καταλήγει.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ KARFITSA
