Το ποδόσφαιρο γεννά συναισθήματα: χαρά, λύπες, ατυχίες, αποτυχίες και όχι μόνο. Τα τελευταία δύο χρόνια έμοιαζαν με ένα «σκωτσέζικο ντουζ» για τον Μάκη Γιαννίκογλου. Ο Καβαλιώτης γκολκίπερ παρά τον δύσκολο τελευταίο ενάμιση χρόνο που βίωσε δεν το βάζει κάτω και όπως δηλώνει στην Karfitsa μοιάζει έτοιμος για το επόμενο βήμα στην καριέρα του και το μόνο που ζητάει και θέλει είναι: να απολαύσει ξανά το ποδόσφαιρο…
– Λένε πως τα δύσκολα σε κάνουν ακόμα πιο δυνατό ισχύει αυτό για σένα;
«Θέλω να πιστεύω πως ναι. Το να είσαι ποδοσφαιριστής μπορεί να φαίνεται για πολλούς ως το καλύτερο επάγγελμα του κόσμου, αλλά δεν είναι πάντα όλα ρόδινα. Σίγουρα, υπάρχουν καλές στιγμές, σίγουρα το να κάνεις το χόμπι σου επάγγελμα είναι κάτι που σε γεμίζει, αλλά υπάρχουν και δύσκολες στιγμές που εκεί δοκιμάζεσαι με τον εαυτό σου. Θεωρώ πως για έναν επαγγελματία αθλητή γενικότερα δεν υπάρχει κάτι πιο δύσκολο από έναν τραυματισμό. Δυστυχώς ο τραυματισμός μου στον ώμο, σε μία περίοδο που ήμουν βασικός, με μία ομάδα που πήρε την άνοδο στη Super League για μένα ήταν το χειρότερο που θα μπορούσε να μου συμβεί. Εκτός την δοκιμασία και την αγωνία της αποκατάστασης έχασα τη θέση μου, το συμβόλαιό μου και αναγκάστηκα να κάνω ξανά νέα αρχή. Φτάνοντας στο τώρα μπορώ να πω πως ναι, ισχύει και για μένα αυτό που ρώτησες…».
– Υπήρξε δηλαδή στιγμή που δεν απολάμβανες αυτό που έκανες;
«Σαφώς. Η φετινή για παράδειγμα χρονιά σε προσωπικό επίπεδο για μένα ήταν δύσκολη. Έπρεπε να αποδείξω ξανά κυρίως στον εαυτό μου το ποιος είμαι. Κάποιες καταστάσεις στην ομάδα με έβγαλαν εκτός πλάνου, αφού τα πράγματα δεν εξελίχθηκαν όπως θα περίμενα και έφτασα και πάλι στο σημείο μηδέν. Για παράδειγμα πριν μερικά χρόνια αγωνιζόμουν στον Ηρακλή και τότε υπήρχαν προβλήματα, οικονομικά κυρίως και τότε δεν είχα εξασφαλισμένη θέση βασικού όμως το απολάμβανα. Άρα παίζουν πολλά πράγματα τον ρόλο τους για να είσαι κάπου καλά και δεν παίζει κυρίαρχο ρόλο το αν αγωνίζεσαι ή όχι».
– Οι στόχοι της νέας χρονιάς;
«Έχω συμβόλαιο με την Καλαμάτα. Θα δούμε πως θα εξελιχθούν τα πράγματα, θα πρέπει πρωτίστως να δούμε αν υπολογίζομαι. Εγώ είμαι ποδοσφαιριστής που δεν μου αρέσει να κάθομαι στο συμβόλαιό μου, θέλω να είμαι κάπου που να νιώθω σημαντικός. Οπότε ξεκιναμε εκεί και βλέπουμε πως θα εξελιχθούν τα πράγματα…».
– Έχοντας περάσει από ομάδες της Super League όπως τον ΠΑΣ, τον Ηρακλή και την ΑΕΚ τι θεωρείς δεν πήγε καλά στην καριέρα σου;
«Κανείς δεν έχει συμβόλαιο με την επιτυχία. Σε καμία δουλειά. Πολλά πράγματα παίζουν ρόλο. Το timing, οι επιλογές μας, η τύχη. Στη δική μου περίπτωση, σαφώς και υπήρξαν λάθη από τη δική μου πλευρά, υπήρξαν όμως και άτυχες στιγμές που μου στέρησαν την ευκαιρία να παραμείνω σε τοπ επίπεδο. Δοκίμασα τη τύχη μου και στο εξωτερικό, εκεί βέβαια, έπαιξαν ρόλο κι άλλα πράγματα, αλλά σημασία έχει να μη τα παρατάς, όλα τ’ άλλα έρχονται και στο τέλος ο καθένας παίρνει νομίζω αυτό που του αξίζει».
– Στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια μοιάζει σαν να έχουμε δημιουργήσει σχολή τερματτοφυλάκων. Υπάρχουν πολλοί καλοί, σε καλό επίπεδο και ομάδες τόσο στην Ελλάδα, όσο και στο εξωτερικό. Πως το εξηγείς;
«Είχα την τύχη να δουλέψω στην ΑΕΚ με τον Βασίλη Μπάρκα που φέτος έκανε εντυπωσιακή σεζόν στην Ουτρέχτη. Υπάρχει ο Βλαχοδήμος, ο Τζολάκης που έκανε το… μπαμ φέτος, ο Μανδάς, ο Διούδης, ο Πασχαλάκης, ο Αθανασιάδης και πολλοί ακόμα που ίσως ξεχνάω που δείχνουν πως όχι απλά έχουμε μέλλον στη θέση αυτή, αλλά ίσως έχουμε και δική μας σχολή. Ρόλο σε αυτό έπαιξε το timing, ο επαγγελματισμός των παιδιών αυτών και το γεγονός πως όλοι τους πήραν ευκαιρίες».
– Γιατί τερματοφύλακας, πως κόλλησε το μικρόβιο;
«Και λόγω σωματοδομής, αλλά πάντα από μικρό παιδάκι που με θυμάμαι ήθελα να παίζω τερματοφύλακας. Δεν υπήρχε κάτι άλλο στο μυαλό μου. Καλό ή κακό δεν ξέρω (γέλια), πάντως είναι αυτό που μου αρέσει και χαίρομαι για όσα έχω πετύχει, για τις εμπειρίες που έζησα, τις ομάδες που αγωνίστηκα και τους ανθρώπους που γνώρισα».
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ KARFITSA
