Ο Μιχάλης και ο Αλέξανδρος Τζουγανάκης, πατέρας και γιος, ενώνονται επί σκηνής και ξεσηκώνουν το κοινό με τους ήχους της μουσικής τους που έχουν βαθιές ρίζες από την Κρήτη.
Μετά από αρκετό καιρό θα βρεθούν στη Θεσσαλονίκη, την Παρασκευή 10 Φεβρουαρίου, στο BeerFest live stage. Με αφορμή την live εμφάνιση τους, ο Μιχάλης και ο Αλέξανδρος, μίλησαν στην Karfitsa.
Επιστρέφετε επί σκηνής στη Θεσσαλονίκη, μετά από καιρό.
M.ΤΖ.: Είναι γεγονός ότι μας έχει λείψει το κοινό της Θεσσαλονίκης. Υπάρχει αγωνία με χαρά και ανυπομονησία, μέχρι να συναντηθούν οι ψυχές μας και να μοιραστούν τα συναισθήματα μας ξανά.
Μου έχει λείψει η Θεσσαλονίκη… πρόκειται για ανθρώπους με ψυχή, που βιώνουν τη χαρά και τη λύπη σε όλο της το μεγαλείο. Ευαίσθητοι και με πάθος.
Θα παίξουμε αγαπημένα τραγούδια από την προσωπική δισκογραφία, όπως και ντουέτα μαζί με τον Αλέξανδρο που έχουμε ηχογραφήσει και όχι μόνο, χωρίς να λείπει το αυθόρμητο μέρος της παράστασης.
Α.ΤΖ.: Μετά από αρκετό καιρό ερχόμαστε στην αγαπημένη Θεσσαλονίκη! Πραγματικά αγαπημένη γιατί πρόκειται για ένα ακροατήριο με μουσική παιδεία και ένα ιδιαίτερο μερακλίκι που λέμε στην Κρήτη! Ακούν, και αντιδρούν στα συναισθήματα της μουσικής με αποτέλεσμα η επικοινωνία να γίνεται μαγική! Ανυπομονώ να ανταμώσουμε και να επικοινωνήσουμε μέσω της μουσικής!
Πώς αποφασίσατε την συνύπαρξη σας επί σκηνής;
M.ΤΖ.: Με τον Αλέξανδρο συνάδουμε και νιώθει ο ένας τον άλλον με έναν ιδιαίτερο και μοναδικό τρόπο. Όταν μοιράζεσαι τη συγκίνηση της μουσικής, αποκτά μια άλλη διάσταση που είναι μοναδικά υπέροχη.
Α.ΤΖ.: Μετά από μια διακοπή στις μουσικές μου εμφανίσεις, λόγω της στρατιωτικής μου θητείας επιτέλους επιστρέφω. Με τον πατέρα μου συνεργαζόμαστε πολλά χρόνια. Ακόμα και μετά από τόσο χρόνια σε κάθε εμφάνιση που κάνουμε μαζί, νιώθω ευλογημένος για την επικοινωνία που έχουμε στην μουσική!
Πώς θα περιγράφατε την μουσική στην Ελλάδα σήμερα; Τι σας αρέσει; Τι ξεχωρίζετε;
M.ΤΖ.: Είναι το βάλσαμο και η έμπνευση που συντροφεύει όλες τις καταστάσεις της καθημερινότητας και γενικότερα της ζωής. Η μουσική στην Ελλάδα του σήμερα είναι ζωντανή… και παρούσα. Καθημερινά εξελίσσεται και αναπτύσσεται, γίνονται πράγματα όμορφα και περίτεχνα, με αγάπη και μεράκι. Είναι ωραίο όταν υπάρχει ήθος και σεβασμός στην τέχνη, γεννιούνται ιαματικά πράγματα.
Α.ΤΖ.: Θεωρώ πως η Ελλάδα έχει εξαιρετικούς καλλιτέχνες. Μουσικούς, στιχουργούς, ερμηνευτές, παραγωγούς. Γεννιούνται ακόμα όμορφα τραγούδια και μουσικές που γράφουν την δίκη τους ιστορία, τα τελευταία χρόνια ίσως λίγο περιθωριακά. Τραγούδια γράφονται, ίσως οι ανάγκες και οι ευαισθησίες να έχουν αλλάξει, και δεν τα αναζητάμε τόσο! Είναι επιλογή του καθενός πως θέλει να εκφραστεί μέσω της μουσικής! Εύχομαι να συνεχίσουν να γεννούνται όμορφα τραγούδια, και όταν νιώθουμε την ανάγκη να τα αγκαλιάζουμε!
Παραδοσιακά ακούσματα και τραγούδια. Το νέο κοινό είναι κοντά σε αυτό το είδος;
M.ΤΖ.: Όλο και περισσότερο έρχεται κοντά στη μουσική του τόπου, στην ρίζα του το κοινό.
Και ιδιαίτερα τα νέα παιδιά.
«Ποτέ σου να μη λησμονείς τους τόπους που σε ορίζαν,
δεν έχει αξία το δεντρό
άμα δεν έχει ρίζα..».
Α.ΤΖ.: Παρατηρώ τα τελευταία χρόνια ότι η νεολαία αγκαλιάζει τις μουσικές παραδόσεις της Ελλάδας μας, και αυτό είναι πολύ ευχάριστο γιατί η παράδοση είναι η ιστορία μας, η μουσική μας, η αρχή και το τέλος μας.
