«Χειμώνας του 1954 στην Αγγλική επαρχία. Σε μια μικρή πόλη λίγο έξω από το Λονδίνο, στην έπαυλη του πλούσιου γαιοκτήμονα James Rowden, όλα είναι έτοιμα για τους αρραβώνες της μικρής κόρης της οικογένειας, Patricia με τον νεαρό εκπαιδευτή αλόγων, Mason Holeman.
Η δεύτερη σύζυγος του Rowden, Margaret με τη βοήθεια της οικονόμου Ethel, έχουν φροντίσει να είναι όλα στην εντέλεια. Όλα, εκτός από την παρουσία της μεγάλης κόρης, Sandy που η ψυχολογική της αστάθεια φοβούνται πως θα αναστατώσει τη γιορτή.
Οι καλεσμένοι λίγοι και εκλεκτοί. Ανάμεσα τους, η φίλη της Patricia, Eliza Dolliver, ο συνταγματάρχης Henry Walker, ο γείτονας,νεαρός αξιωματικός του ναυτικού, AlbertKempster και φυσικά ο αγαπημένος φίλος του ιδιοκτήτη, επιθεωρητής Edward Bloodworth που ευελπιστεί να είναι αυτό το σαββατοκύριακο, μια έκτακτη ευκαιρία για χαλάρωση και ξεκούραση από τις αστυνομικές υποθέσεις του. Εκείνο το παγωμένο βράδυ όμως, τίποτα δεν προετοίμασε τους παρευρισκόμενους για αυτό που θα ακολουθούσε. Ένας πυροβολισμός ήρθε να διαταράξει την ησυχία της νύχτας και όλα άλλαξαν. Ποιος το φανταζόταν πως ένας από αυτούς, σε αυτή τη βραδιά χαράς, θα κείτονταν νεκρός»;
Η θεατρική παράσταση «Εύχομαι να πεθάνεις» σε σενάριο Στρ. Ναλμπαντίδη και σκηνοθεσία της Βαρβάρας Δουμανίδου, έρχεται στο Θέατρο ARTBOX – FARGANI για να συγκλονίσει τους λάτρες των αστυνομικών έργων, να δημιουργήσει σασπένς και αγωνία και να κάνει τον θεατή να «καταδυθεί» στην ανθρώπινη ψυχή. Ο σεναριογράφος και ηθοποιός στον ρόλο του επιθεωρητή Bloodworth, Στρ. Ναλμπαντίδης μιλά στην «Karfitsa» για την έμπνευση πίσω από το έργο, τους χαρακτήρες και το μήνυμα της παράστασης.
Ποια ήταν η έμπνευση για το σενάριο και την επιλογή του σκηνικού στο έργο;
Είμαι μέλος του συλλόγου «Θεατροκάπηλοι». Όσο ήμασταν στο Δήμο Αμπελοκήπων, κάθε χρόνο όταν ανεβάζαμε μια παράσταση είχαμε το πρόβλημα να μας καλύπτει όλους το έργο που θα επιλέξουμε και να μας αρέσει ως καστ. Μπήκα, λοιπόν, κι εγώ στον πειρασμό να γράψω ένα δικό μου έργο, αν και αρχικά δεν είχα πολλές βλέψεις αλλά έκανα κι εγώ μια προσπάθεια. Γι΄αυτο τον λόγο, επειδή το έργο γράφτηκε για την ομάδα μας, είναι εξολοκλήρου δομημένο πάνω στους ηθοποιούς. Οι ήρωες με τα πρόσωπα έχουν κοινή συμπεριφορά και σκέψη.
Όσον αφορά την χωροχρονική τοποθέτηση του έργου, αυτή προκύπτει από την αγάπη μου για τη δεκαετία του ’50-’60 και την Αγκάθα Κρίστι. Έχοντας διαβάσει όλα τα έργα της, έκανα αυτή την απόπειρα να γράψω κι εγώ ένα αστυνομικό έργο. Επιπλέον, στην ιστορία των Θεατροκάπηλων, που ξεκίνησε πριν από περίπου 15 χρόνια, το μεγαλύτερο μέρος των παραστάσεών μας ήταν κωμικές. Το θεώρησα πρόκληση να γράψω ένα τέτοιο έργο που θα ήταν πρωτόγνωρο για την ομάδα μας.
Στο έργο ερμηνεύετε τον επιθεωρητή Edward Bloodworth. Πώς θα χαρακτηρίζατε την προσωπικότητά του;
Ο Bloodworth, ο οποίος προσπαθεί να λύσει το μυστήριο του φόνου, είναι αυστηρός, κάθετος και λατρέυει τη δουλειά του. Όπως κι εγώ, είναι επικεντρωμένος στο εκατό τοις εκατό στην αποστολή του ψυχή τε και σώματι. Όταν καταπιάνεται με κάτι, η πλήρης εστίασή του είναι εκεί. Θα έλεγα ότι ταιριάζει πλήρως στο γενικό πνεύμα του σεναρίου το οποίο είναι γραμμένο πάνω σε πραγματικές προσωπικότηες των μελών των «Θεατροκάπηλων».
Πώς βεβαιωθήκατε ότι ο θεατής θα μπορέσει να παρακολουθήσει το μυστήριο από την αρχή ως το τέλος, χωρίς να του αποκαλυφθεί πρόωρα ο δράστης;
Η μαγεία αυτών των έργων στηρίζεται στο να ψάχνει ο θεατής τον ένοχο μαζί με τον εκάστοτε ντετέκτιβ. Από το πρώτο δευτερόλεπτο υπάρχουν σημάδια, που αν τα παρακολουθήσει με μεγάλη προσοχή ο θεατής μπορεί να λύσει το μυστήριο. Στις πρόβες δίναμε ιδιαίτερη προσοχή σε αυτό. Όσοι έρχονταν και παρακολουθούσαν, πρόσεχαν μαζί μας μήπως κάτι δεν «κολλάει» ή μήπως πρέπει να διορθώσουμε κάποιο σημείο που προδίδεται ο δολοφόνος. Πιστεύω ότι μέσω αυτής της προσπάθειας έχουμε πετύχει άψογα να κρατήσουμε τις ανατροπές, οι οποίες είναι εκεί από την πρώτη σκηνή.
Το έργο απέσπασε το 3ο βραβείο καλύτερου θεατρικού σεναρίου από την Πανελλήνια Ένωση Συγγραφέων. Πώς νιώθετε για αυτή την αναγνώριση;
Όπως όλα τα έργα, έτσι και το «Εύχομαι να πεθάνεις» έπρεπε να κατοχυρωθεί επίσημα με κάποιο τρόπο. Ήρθαμε,λοιπόν, σε επαφή με τον Σύλλογο Ελλήνων Συγγραφέων και ενημερώθηκα ότι έτρεχε ένας διαγωνισμός καλύτερου σεναρίου. Τότε, αποφάσισα να πάρω κι εγώ μέρος και όταν τελείωσε ο διαγωνισμός έλαωα ξαφνικά μια κλήση που μου ανακοίνωσε τη βράβευσή μου. Δεν το πίστευα… ότι το πρώτο μου έργο θα κέρδιζε αυτή τη θέση ανάμεσα σε 120 συμμετοχές από όλη την Ελλάδα. Η διάκριση αυτή μου έδωσε το κουράγιο και τη δύναμη να γράψω άλλα δύο έργα.
Ποιο είναι το μήνυμα ή η κύρια ιδέα που θέλετε να μεταφέρετε στο κοινό μέσα από την πλοκή και τις συγκρούσεις των χαρακτήρων;
Όλοι οι ήρωες είναι ναι μεν ήρωες του ’50 αλλά δεν διαφέρουν από τους ανθρώπους της σημερινής εποχής εχουνι τις εμμονές τους και τα πάθη τους. Το μήνυμα του έργου θεωρώ πως έχει σχέση με το πού μπορεί να φράσει ο άνθρωπος είτε για να καλύψτει το παρελθόν είτε για να ικανοποιήσει τα πάθη του. Ο καθένας έχει ένα διαφορετικό τρόπο σκέψης και ένα σύστημα που τον καθοδηγεί, όπως η έντονη διαφορά των κοινωνικών τάξεων ή η αγάπη του πλούτου. Και γι’ αυτά είναι διατεθειμένοι να κάνουν τα πάντα.
Τι θα θέλατε να γνωρίζει ο θεατής για τους «Θεατροκάπηλους»; Ποιες είναι οι ελπίδες σας για την πρεμιέρα του έργου;
Οι «Θεατροκάπηλοι» έχουν μια ιστορια 15 και πλέον χρόνων. Το δέσιμο μεταξύ μας είναι έντονο και νιώθουμε σαν μια οικογένεια, με ό,τι συμπεριλαμβάνει αυτό. Κάνουμε μαζί διακοπές, βγαίνουμε μαζί βόλτες, μπορεί και να μαλώνουμε καμιά φορά, αλλά είμαστε δεμένοι. Γι’ αυτό πιστεύω ότι υπάρχει ένα μεγάλο κοινό που θα μας ακολουθήσει. Έχουμε ένα δυνατό χαρτί που λέγεται θέατρο και ένα δυνατότερο που λέγεται Βαρβάρα Δουμανίδου. Η ένωσή τους θα κάνει ένα μεγάλο «μπαμ» στη Θεσσαλονίκη.
Το έργο αυτό καλύπτει ένα κενό στο αστυνομικό είδος το οποίο έχουμε παρατηρήσει. Θέλω να πιστεύω ότι ο κόσμος θα το εκτιμήσει αυτό και θα φανεί στις παραστάσεις. Είμαστε στην τελική ευθεία και, κάθε μέρα, ξενυχτάμε στις πρόβες, πάμε στις δουλειές μας το πρωί και προσπαθούμε σκληρά επειδή το κάνουμε από αγάπη. ένα κενό σε αυτο το είδος το αστυνομιό. Θέλω να πιστεύω ότι ο κόσμος θα πάει καλά και θα φανεί στις παραστάσεις. Είμαστε διατεθειμένοι να αυτό που πρέπει για να το πετύχουμε».
Η παράσταση «Εύχομαι να πεθάνεις» κάνει πρεμιέρα στο Θέατρο Artbox – Fargani την Παρασκευή 17 Ιανουαρίου.
Συντελεστές:
Κείμενο: Στράτος Ναλμπαντίδης
Σκηνοθεσία: Βαρβάρα Δουμανίδου
MakeupArtist: Ιωάννα Mπουρνάζη, Πηνελόπη Στάθη
(Μakeup Academy Thessaloniki της Μαριάννας Βλασίδου)
Φωτογραφίες – Προωθητικό video: Στέλιος Δουλγερίδης
Γραφιστική επιμέλεια: Ιωάννα Παπάζογλου, Άννα Βλαχογεωργακοπούλου
Διανομή:
James Rowden: Bασίλης Δομουκτσής
Margaret Rowden: Θωμαή Ντόκου
Patricia Rowden: Γεωργία Παπαδοπούλου
Sandy Rowden: Τιμοθέα Μαλλούση
Mason Holeman: Κωνσταντίνος Μπάρκος
Albert Kempster: Bλαδίμηρος Δράμος
Eliza Doliver: Ιωάννα Παπάζογλου
Ethel Loney: Ευαγγελία Προεστοπούλου
Henry Walker: Απόστολος Μπακίρης
Edward Bloodworth: Στράτος Ναλμπαντίδης
