Πώς κερδίζει μια πόλη έναν επισκέπτη; Με μια καλή διαφημιστική καμπάνια; Με εντυπωσιακές εικόνες; Ίσως. Αλλά υπάρχει κάτι πολύ πιο δυνατό: φεύγοντας ο επισκέπτης να μιλάει για σένα.
Της Αναστασίας Καρυπίδου
Ο ταξιτζής που μας μετέφερε στο αεροδρόμιο, για να προλάβουμε την πτήση από το Βουκουρέστι, ήταν ιδιαίτερα φιλικός. Όταν έμαθε πως είμαστε από τη Θεσσαλονίκη, άρχισε μόνος του να …διαφημίζει την πόλη μας. Θυμήθηκε τις βόλτες του σε πλατεία Αριστοτέλους και Νέα Παραλία, το φαγητό που δοκίμασε. Μάλιστα, κάποια στιγμή άρχισε να ψάχνει στο κινητό του να μας δείξει φωτογραφίες.
«Ωραία πόλη», είπε χαρακτηριστικά. Δεν ήθελε να μας πείσει. ‘Αλλωστε δεν ήταν τουριστικός πράκτορας ή εκπρόσωπος φορέα της Ρουμανίας, αλλά ένας επισκέπτης που είδε για λίγα 24ωρα τη Θεσσαλονίκη και κράτησε στη μνήμη του πολύτιμες στιγμές.
Κάτι ανάλογο συνέβη με τη συνεργάτιδα του δημάρχου Βουκουρεστίου, η οποία μιλούσε άπταιστα ελληνικά. Όχι επειδή γεννήθηκε στην Ελλάδα, αλλά διότι επισκέφτηκε πολλές φορές τη χώρα μας και κυρίως τη Βόρεια Ελλάδα.
Δύο άνθρωποι που, με διαφορετικό τρόπο, έγιναν οι καλύτεροι διαφημιστές μιας πόλης που γνώρισαν ως επισκέπτες. Και ίσως εδώ βρίσκεται η ουσία. Η καλύτερη διαφήμιση είναι αυτή που γίνεται αυθόρμητα. Είναι το «πήγα εκεί και πέρασα πολύ όμορφα», το «να πας οπωσδήποτε», το «δοκίμασε αυτό το φαγητό», το «κοίτα τι φωτογραφίες έχω από τη Θεσσαλονίκη».
Μια πόλη κερδίζει πραγματικά έναν επισκέπτη όταν τον κάνει να αισθανθεί ευπρόσδεκτος. Όταν μπορεί να περπατήσει με άνεση και ασφάλεια στους δρόμους, να απολαύσει το φαγητό και το ποτό του με θέα, να γνωρίσει ανθρώπους και, για λίγες ημέρες, να αισθανθεί ότι δεν είναι απλώς τουρίστας.
Και όταν επιστρέψει στην πατρίδα του και αρχίσει να μιλάει γι’ αυτήν, τότε η πόλη έχει κερδίσει έναν άνθρωπο που θα τη συστήσει στους επόμενους. Νομίζω πως αυτό είναι ένα από τα δυνατά χαρτιά της Θεσσαλονίκης.
‘Οπως μίλησε εκείνος ο ταξιτζής, σαν ζωντανή διαφήμιση. Χωρίς μεγάλα λόγια και χωρίς να πρέπει να πείσει κάποιον. Διότι το ζητούμενο είναι ο επισκέπτης φεύγοντας, να σκέφτεται:
«Πρέπει να έρθω ξανά».
Και η Θεσσαλονίκη έχει όλα τα φόντα να το πετύχει.
