Η 13η Αυγούστου 2026, ημέρα Πέμπτη, καταγράφηκε ως ημερομηνία σκληρής δοκιμασίας για τη Σίβηρη και την Κασσάνδρα.
Η πρώτη φωτογραφία αντανακλά αυτόν ακριβώς τον συλλογισμό. Οι υπόλοιπες καταγράφουν στιγμιότυπα θλιβερών καταστροφών σε ιδιοκτησίες και στο περιβάλλον, συμπεριλαμβανομένης της ψυχικής δοκιμασίας και της σωματικής ταλαιπωρίας των ανθρώπων που βίωσαν αυτή την καταστροφή.
Η γενική εικόνα της κινητοποίησης της Πυροσβεστικής, των εναέριων μέσων κατάσβεσης, του προσωπικού, των εθελοντών και των αστυνομικών δυνάμεων ήταν σε ύψιστο βαθμό αποτελεσματική και όλοι αξίζουν συγχαρητήρια.
Πρέπει, όμως, ένα τέτοιο γεγονός να μας βοηθά να γίνουμε καλύτεροι. Δεν είναι μεμψιμοιρία όσα θα ακολουθήσουν, αλλά η καλοπροαίρετη προσέγγιση ενός πυρόπληκτου πολίτη, ο οποίος είδε αδυναμίες και τις καταγράφει:
– Γιατί χάθηκε πολύτιμος χρόνος στην αρχή του συμβάντος, με αποτέλεσμα η φωτιά να βρεθεί εκτός ελέγχου;
– Γιατί όλα αυτά τα έργα δημιουργίας αντιπυρικών ζωνών και καθαρισμού αγροτικών δρόμων, που έγιναν το επόμενο διήμερο, δεν είχαν γίνει νωρίτερα και δεν γίνονται συστηματικά κάθε χρόνο;
– Γιατί γίνεται καθολική εκκένωση των οικισμών και δεν δίνεται η δυνατότητα σε κατοίκους-εθελοντές να συμβάλουν και αυτοί; Πρόκειται για ένα έργο που θα μπορούσε να οργανώνεται εκ των προτέρων, αλλά και κατά τη διάρκεια ενός συμβάντος, με τη συγκρότηση ομάδων και την κατάλληλη καθοδήγησή τους.
Οι προσπάθειες μεμονωμένων κατοίκων, «παράνομων» αφού αγνόησαν τις οδηγίες εκκένωσης, έσωσαν κατοικίες.
– Είναι δυνατόν το πλήρωμα κάθε πυροσβεστικού οχήματος να μη διαθέτει συσκευές ενδοεπικοινωνίας για το προσωπικό υποστήριξης;
– Και, τέλος, γιατί οι υποχρεωτικοί καθαρισμοί της χαμηλής βλάστησης των οικοπέδων να μην περιλαμβάνουν ανάλογες εργασίες και σε δενδρώδεις εκτάσεις γύρω από κατοικίες; Είναι προτιμότερο να καίγονται σπίτια και εκατοντάδες χιλιάδες, ίσως και περισσότερα, δέντρα, αντί να επιτρέπεται η κοπή ή το κλάδεμα δέντρων που βρίσκονται δίπλα σε κατοικίες, πάντοτε φυσικά με την υπόδειξη και την άδεια της αρμόδιας υπηρεσίας;
Στην τελευταία φωτογραφία καταγράφεται ένα παράδειγμα όπου η σωστή διαχείριση της βλάστησης απέτρεψε την καταστροφή.
Και πάλι, συγχαρητήρια σε όλους και όλες που έδωσαν με αυταπάρνηση τον αγώνα για να σώσουν ό,τι μπορούσε να σωθεί.
Μπορούμε να γίνουμε καλύτεροι!
Γιάννης Στρατάκης
Επί χρόνια καλοκαιρινός κάτοικος της Σίβηρης
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ KARFITSA
