Στον πυρετό της προεκλογικής περιόδου, οι υποψήφιοι συχνά παγιδεύονται σε έναν επικοινωνιακό μαραθώνιο, επενδύοντας σχεδόν αποκλειστικά στην ψηφιακή προβολή.
Του Θανάση Παπαμιχαήλ*
Ωστόσο, η υπερεκτίμηση των social media έναντι της ουσιαστικής ανθρώπινης επαφής αποδεικνύεται συχνά το μεγαλύτερο στρατηγικό λάθος.
Τα Κρισιμότερα Σφάλματα στην πολιτική επικοινωνία, με τα social media είναι η εξάρτηση από τα likes και τα σχόλια δημιουργεί μια ψευδαίσθηση αποδοχής. Όταν ο υποψήφιος μιλά στους πολίτες και όχι με αυτούς, χάνεται η επαφή με τα πραγματικά προβλήματα της κοινωνίας.
Η εστίαση στην αποδόμηση του αντιπάλου, η αρνητική διαφήμιση, αντί για την παρουσίαση τεκμηριωμένων θέσεων κουράζει τον σύγχρονο ψηφοφόρο, ο οποίος αναζητά πρακτικές λύσεις και ειλικρίνεια.
Οι αδιάκριτες τακτικές, όπως τα μαζικά sms και emails,συχνά κατά παράβαση της νομοθεσίας προστασίας δεδομένων, μετατρέπουν τον υποψήφιο από διεκδικητή της ψήφου σε πηγή ενόχλησης.
Η υπερβολική σιγουριά και η έλλειψη ενσυναίσθησης προκαλούν άμεσα αίσθηση απόρριψης στους πολίτες.
Η πολιτική επικοινωνία ενός υποψήφιου θα πρέπει να βασίζεται σε μετρήσιμους παράγοντες επιτυχίας όπως συνδυασμός παραδοσιακής και ψηφιακής προσέγγισης, αμφίδρομο διάλογο με τον πολίτη, ενεργητική ακοή, στοχευμένη τοπική παρουσία και φυσική επαφή.
Παράλληλα, αποφυγή μαζικής ψηφιακής όχλησης και σεβασμός στην ιδιωτικότητα.
Όπως αποδεικνύεται από τη σύγχρονη πολιτική πρακτική, η τεχνολογία και οι αλγόριθμοι μπορούν να λειτουργήσουν υποστηρικτικά, αλλά δεν μπορούν να αντικαταστήσουν την ουσία.
Η πολιτική παραμένει μια βαθιά ανθρώπινη διαδικασία που ξεκινά εκεί που τελειώνει η οθόνη και αρχίζει η αληθινή επικοινωνία.
Ο υποψήφιος που ακούει περισσότερο από όσο μιλάει, είναι εκείνος που κερδίζει τη μακροπρόθεσμη εμπιστοσύνη της κάλπης.
Ο Θανάσης Παπαμιχαήλ είναι Επικοινωνιολόγος-Συγγραφέας Οδηγών Πολιτικής Αυτοβελτίωσης
