Η ατμόσφαιρα της Θεσσαλονίκης είναι επικίνδυνη. Αυτό το αισθανόμαστε όλοι καθημερινά. Επιβεβαιώθηκε πριν κάποιους μήνες από την προσφυγή στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, επιβεβαιώνεται επανειλημμένα και από τους επιστήμονες.
Παρ’ όλο όμως που το πρόβλημα είναι γνωστό, πριν λίγους μήνες, ενώ μάλιστα πλησίαζε ένα από τα θερμότερα καλοκαίρια της πρόσφατης ιστορίας, η διοίκηση Ζέρβα επέλεξε να αποψιλώσει όλο το πράσινο της πόλης. Με αποφάσεις προβληματικές νομικά και βιαστικές στην ουσία τους, χωρίς σχεδιασμό και οργάνωση, ξεκίνησε να αφαιρεί το εναπομείναν πράσινο στην Αρχαία Αγορά, την Τσιμισκή, την Καραμανλή, την Κωνσταντινουπόλεως, την Δελφών, την Παπαναστασίου.
Με τον Σπ. Βούγια ξεκινήσαμε δικαστική διαμάχη, με προσφυγές τις οποίες είχα την ευθύνη να επιμεληθώ. Τότε έλεγαν για “επικίνδυνα δέντρα” σπεύδοντας να κόψουν ότι προλάβουν πριν την εκδίκαση. Σήμερα όμως δεν λένε τίποτα τον επικίνδυνο αέρα. Ο δικαστικός αγώνας συνεχίζεται στα διοικητικά δικαστήρια, για όσες περιοχές δεν έχουν ακόμα προχωρήσει οι κοπές. Δεν αρκεί όμως. Αυτό που προέχει είναι η άμεση απαλλαγή της πόλης από την καταστροφική αυτή διοίκηση και εφαρμογή ενός πράσινου σχεδίου. Για παράδειγμα, την πράσινη ανάπλαση της Εγνατίας, την μετατροπή της Πλατείας Ελευθερίας σε πραγματική πλατεία, κάτι που ακύρωσε ο απερχόμενος δήμαρχος, την πράσινη ανάπλαση και πάρκο στην ΔΕΘ και τις μαζικές δενδροφυτεύσεις σε όλους τους κεντρικούς άξονες.
Αυτό είναι ότι σχέδιο του Στέλιος Αγγελούδης και της Ομάδας για τη Θεσσαλονίκη. Στις 8 Οκτωβρίου ζητούμε εντολή να το εφαρμόσουμε.
