20:14, Πέμπτη
07 Ιουλίου 2022

Το ραντεβού με το «μαύρισμα» στην κάλπη

Επτά συμβούλους όλους κι όλους εξέλεξε η δημοτική παράταξη του Κωνσταντίνου Ζέρβα και ήδη οι δυο πρώτοι σε σταυρούς τέθηκαν εκτός με πάταγο. Ο πρώτος με τον ψόγο ότι εμβολιάστηκε εκτός σειράς και αποπέμφθηκε για λόγους «ηθικής τάξης» και ο δεύτερος με κακουργηματικές κατηγορίες, εγκληματικής οργάνωσης, εκβίασης, δωροληψίας και παράβασης καθήκοντος. Ο αντιδήμαρχος συνελήφθη με την ιδιότητα του ιδιώτη λογιστή, καθώς κατηγορείται – με έναν ακόμα λογιστή – ότι έδωσε φακελάκι με χρήματα σε εφοριακό για να τακτοποιήσει υπόθεση πελάτη του, ο οποίος κατήγγειλε και το περιστατικό.

Ακούω πολλούς αυτήν την εβδομάδα να συζητάνε, αν η υπόθεση Αβαρλή αποτελεί την αρχή του τέλους και για την διοίκηση του δήμου Θεσσαλονίκης. Αυτό έχει ελάχιστη σημασία. Οσο συντομότερα κατανοήσουμε ότι η τύχη ενός leader οποιασδήποτε μορφή ηγεσίας στην πολιτική είτε στην αυτοδιοίκηση είναι λιγότερο σημαντική από την πορεία της χώρας, της περιφέρειας, της πόλης, τόσο ευκολότερα θα έχουμε κάνει ένα βήμα προς την ωριμότητα. Ο Ζέρβας, νομιμοποιείται να επικαλείται τα αντανακλαστικά που επέδειξε όταν συνεργάτες του για εντελώς διαφορετικούς λόγους (και κανένας συσχετισμός ως προς την ουσία της εκτόπισής τους από τα αυτοδιοικητικά πράγματα), απασχόλησαν τη κοινή γνώμη ως πρωταγωνιστές αρνητικής δημοσιότητας. Όσο όμως κι αν ιντριγκάρει η «είδηση» της σύλληψης ενός προβεβλημένου αντιδημάρχου με αριστερές καταβολές, για … χρηματισμό εφοριακού και σύσταση ή συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση η μεγάλη εικόνα είναι η λειτουργία μιας διοίκησης που αφορά μιαν ολόκληρη πόλη. Ο συνειρμός είναι αναπόφευκτος στην υπεραπλουστευμένη λογική του ψηφοφόρου: Πώς εμπιστευόσουν έναν άνθρωπο που ως ιδιώτης επαγγελματίας κατηγορείται για χρηματισμό δημοσίου λειτουργού και εμπλοκή σε εγκληματική οργάνωση, χαρτοφυλάκιο ηλεκτρονικής διακυβέρνησης, επιχειρηματικότητας, μετανάστευσης και … ποιότητας ζωής; Γιατί σε ενάμισι χρόνο στις εκλογές οι Θεσσαλονικείς δεν θα ξέρουν τι να ψηφίσουν. Να στηριχθούν στον υποψήφιο που θα τους υποδείξει το κόμμα του; Όσοι υπάκουσαν στις προηγούμενες εκλογές, είδαν την επομένη τον επικεφαλής να αποχωρεί άρον άρον από τα δημοτικά πράγματα, αναλαμβάνοντας θέση στον κρατικό μηχανισμό αφότου απέτυχε να εκλεγεί και στη βουλή. Να εμπιστευτούν διοίκηση με ηγέτη – one man show; Το καλούπι έσπασε με τον προηγούμενο δήμαρχο. Άλλωστε ο Μπουτάρης κομπορρημονούσε ότι «εγώ είμαι πάντα με το γκούβερνο» αφήνοντας να εννοηθεί ότι «έπαιζε στα δάκτυλα» τους αρχηγούς των κυβερνήσεων: Μπορεί και να το ‘κανε. Ο Τσίπρας ως πρωθυπουργός του έδωσε ψήφο εμπιστοσύνης, ακυρώνοντας τα στελέχη του, ο δε Σαμαράς το ‘14 προσπαθούσε να κλείσει τις αξιολογήσεις της τρόϊκας και ουσιαστικά «πέταξε» το … μουτζούρη του κομματικού υποψηφίου στον Σταύρο Καλαφάτη, δίνοντας του για «όπλα», την κυβερνητική φθορά ελέω μνημονίων και κρίσης και την ταμπέλα ότι οι προερχόμενες συντηρητικές δημοτικές παρατάξεις δεν είναι τίποτα άλλο από συνέχεια των διοικήσεων Παπαγεωργόπουλου ο οποίος ένα χρόνο νωρίτερα είχε καταδικαστεί σε ισόβια για την υπεξαίρεση των 50 εκατ. ευρώ της υπόθεσης Σαξώνη. Το ότι η πόλη έζεχνε ενώ εκείνος ασχολείτο με τη βιτρίνα μιας ψευδεπίγραφης τουριστικής προβολής δίνοντας την αίσθηση ότι όλη η Θεσσαλονίκη ήταν Τσιμισκή κι Αγ. Σοφίας γωνία, φάνηκε ότι δεν ενδιέφερε κανέναν παρά μόνο τους πολίτες των υπολοίπων δημοτικών διαμερισμάτων πλην του πρώτου. Κι αποχώρησε με την αίσθηση του επιτυχημένου, «πουλώντας» τον εαυτό του. Ο προερχόμενος από την παράταξη Μπουτάρη όμως σημερινός δήμαρχος δεν μπορεί να ακολουθήσει το ίδιο μονοπάτι. Το one man show έχει κόστος: αν ο σόουμαν δεν είναι μεγάλος αρτίστας, αντί για χειροκρότημα, πέφτει γιούχα. Κι έπειτα η επιλογή να πουλάς απλά τον εαυτό σου έχει ένα πρόβλημα: Μπορεί να δει ο άλλος ποιος πραγματικά είσαι. Κι αν δεν έχεις κάτι αληθινά σημαντικό να επιδείξεις, το ραντεβού με το μαύρισμα θα το έχεις στην κάλπη.

ΥΓ: Χρόνια πολλά στους Κωνσταντίνους και τις Ελενίτσες… Φυσικά και στον δήμαρχό μας…