Ο Γιάννης Ραγκούσης κατά γενική ομολογία είναι ένας πολύ τυχερός άνθρωπος. Του ήρθαν όλα δεξιά που λέμε, αν και ο ίδιος κινήθηκε στην Αριστερά.
Άλλωστε, η παραμονή του ονόματός του στην πρώτη γραμμή της ειδησεογραφίας για τουλάχιστον μιάμιση εβδομάδα δεν είναι και εύκολο πράγμα για κάποιον βουλευτή. Δέκα μέρες ο Γιάννης -και με τα δύο «ν»- είναι πρώτο τραπέζι πίστα σε τηλεοράσεις, εφημερίδες, sites και social media. Τσάμπα διαφήμιση, θα μπορούσε να πει κάποιος. Η ίδια τύχη τον ακολουθούσε συνολικά στην πολιτική και επαγγελματική του διαδρομή, αφού κατά γενική ομολογία κατάφερε να αναρριχηθείπολύ γρήγορα σε κομματικές θέσεις στο ΠΑΣΟΚ και αργότερα στον ΣΥΡΙΖΑ, για τον οποίο -ο ίδιος- είχε τη χειρότερη γνώμη τα προηγούμενα χρόνια.
Ο ίδιος δηλώνει «αυτοδημιούργητος» και εδώ που τα λέμε ακούγεται λογικό, αφού ίδρωσε στη ζωή του για τρία ολάκερα χρόνια ψήνοντας μπιφτέκια και πατάτεςτηγανητές στην Πάρο. Άλλωστε, ο ίδιος χρησιμοποιούσε πολλάκις τη φράση «εγώ ζω την οικογένειά μου ψήνοντας μπιφτέκια».
Το βιογραφικό του τομεάρχη Διαφάνειας του ΣΥΡΙΖΑ είναι πλούσιο ήδη από τα χρόνια των σπουδών του, αν και ο ίδιος δεν υπήρξε ποτέ αυτό που λέμε «ανοικτό βιβλίο».Γεννήθηκε το 1965 στον Χολαργό, εδώ στο Λεκανοπέδιο Αττικής, όπου και μεγάλωσε, με καταγωγή από το κυκλαδίτικο νησί της Πάρου.Διετέλεσε γραμματέας της φοιτητικής παράταξης του ΠΑΣΟΚ, την ΠΑΣΠ, στοΑριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης,στοοποίοθήτευσε ως εξέχων φοιτητής. Όμως, κάποιοι κακεντρεχείς μέσααπό το ΠΑΣΟΚλένε ότι μπήκε το 1984 στο Οικονομικό του τμήμα (τέσσερα είναι τα έτη φοίτησης με βάση τον κύκλο σπουδών στις οικονομικές σχολές του ΑΠΘ) και μέχρι και το 1992 πέρασαν οκτώ χρόνια για να αποφοιτήσει. Αριστούχος και οκτώ χρόνια; Δεν το πιστεύουμε βεβαίως με τίποτα. Προφανώς είναι στο πλαίσιο της κατασυκοφάντησής του και αυτό.
Πάντως, γραμματέας της φοιτητικής παράταξης ήταν την περίοδο 1992-1993. Ήταν η περίοδος λίγο μετά το σκάνδαλο Κοσκωτά που είχε ήδη «χτυπήσει» το ΠΑΣΟΚ αλλά και τον ίδιο τον Ανδρέα Παπανδρέου.Η εικόνα του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος έδειχνε να έχει φθαρεί, ενώ μέρος της νεολαίας του απομακρυνόταν. Στις φοιτητικές εκλογές του 1992 και ενώ διεξαγόταν η δίκη του Ανδρέα Παπανδρέου, ο 27χρονος τότε Ραγκούσης είχε θέσει ως στόχο η ΠΑΣΠ «να είναι πρώτη σε ΤΕΙ και ψηλά όσο ποτέ στα ΑΕΙ». Έτσι λοιπόν κι έγινε. Η φοιτητική παράταξη του ΠΑΣΟΚ κατάφερε να συγκεντρώσει τα υψηλότερα μέχρι τότε ποσοστά της, αποδεικνύοντας -παρά τη λασπολογία της εποχής- ότι έχει ισχυρό κύμα στην ελληνική κοινωνία και δη στη νεολαία. Κάπου εκεί ζήτησε να τον γνωρίσει ο Ανδρέας για να αναγνωρίσει το σπουδαίο κομματικό έργο του ταλαντούχου Γιάννη.
Η «γέφυρα» για τη Δεξιά και στο2,43% για την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ
Μόλις τελείωσε τις σπουδές του, εντελώς τυχαία, τοποθετήθηκεγενικός διευθυντής στο νεοσύστατο τότε (το 1994)Κέντρο Ερευνών για Θέματα Ισότητας (ΚΕΘΙ). Προφανώς θα εκτιμήθηκε η αφοσίωσή του στο ΠΑΣΟΚ από τον τότε πρωθυπουργό Ανδρέα Παπανδρέου. Από εκεί πήρε μεταγραφή ως σύμβουλος του Χρήστου Παπουτσή (διότι προφανώς συνυπολογίστηκε το τεράστιο έργο που άφησε στα θέματα ισότητας), όπου παρέμεινε από το 1995 μέχρι το 1999. Ταυτόχρονα εκείνη την περίοδο είχε προσληφθεί και από τον ΟΤΕ ως οικονομολόγος. Μιλάμε βέβαια για την περίοδο των παχιών αγελάδων, όταν ο ΟΤΕ ήταν μαγαζί-γωνία του βαθέος ΠΑΣΟΚ. Αργότερα, όταν ο άλλος γίγαντας της πολιτικής ζωής του τόπου και τέκνο του ιδρυτή του Κινήματος Χρήστος Παπουτσής αποφάσισε να… ξεκουραστεί στην Ευρωβουλή, επήλθε ρήξη. Ο Γιάννης τα παράτησε και αποφάσισε να ασχοληθεί με το επιχειρείν στο ταχυφαγείο της Πάρου.Παράτησε λοιπόν και τη μονιμότητα του ΟΤΕ και έφυγε για το νησί.
Στο παλαιό ΠΑΣΟΚ έχουν μόνο καλά λόγια να πουν για τον Γιάννη Ραγκούση… ιδιαιτέρως για τον χαρακτήρα του: «Ο Γιάννης δεν έχει κόμμα, μόνο στοχοπροσήλωση. Τα αναλαμβάνει όλα ως project και ξεχειλίζει από αυτοπεποίθηση και από τη βεβαιότητα πως η κοινωνία τού οφείλει…». Προσθέτουν δε με νόημα πως όταν κατέρρευσε ο ΓΑΠ, ο Ραγκούσης συνέχισε να κατέχει υπουργικό χαρτοφυλάκιο επί κυβέρνησης Σαμαρά – Βενιζέλου ως αναπληρωτής υπουργός του Μάκη Βορίδη.Η γοητεία του υπουργείου δεν τον άφησε να ακολουθήσει τον Γιώργο Παπανδρέου στο θρυλικό ΚΙΔΗΣΟή να παραμείνει στοεναπομείναν ΠΑΣΟΚ. Δεν τον χωρούσε η Χαριλάου Τρικούπη τον Γιάννη, ήταν πολύ μικρή γιααυτόν.
Με την Άννα Διαμαντοπούλου και τον Γιώργο Φλωρίδη συνέπτυξε τότε ένα νέο πολιτικό σχήμα για να εκπροσωπήσει τον χώρο της Κεντροδεξιάς-ανάμεσα στο ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ- αναλαμβάνονταςουσιαστικάτονρόλο της «γέφυρας»ανάμεσαστον Κυριάκο Μητσοτάκη και την Κεντροαριστερά.Μόλιςσυνειδητοποίησε ότι η κίνησή τους δεν βρήκε την προσδοκώμενη απήχηση, εγκατέλειψε στο άψε σβήσε την… τρόικα και εμφανίστηκε στο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ δηλώνοντας «απλός στρατιώτης» υπό τη Φώφη Γεννηματά. Δυο τρεις μήνες μετά έθεσε υποψηφιότητα και για αρχηγός του ΚΙΝΑΛ, όπου και κατάφερε να συγκεντρώσει το συντριπτικό ποσοστό της τάξεως του 2,43%.
Όταν τον ανακάλυψε ο Γιώργος πριν από τον Τσίπρα
Το σημαντικότερο όλων είναι ότι τον ανακάλυψε ο Γιώργος Παπανδρέου και τον έφερε στην κεντρική πολιτική σκηνή με ένα email. Όπως δηλαδή έφερε και τους υπόλοιπους υπουργούς του, τους οποίους δεν γνώριζε καθόλου. Ήταν η εποχή που ο George έψαχνε αυτό που λέμε «beautifulpeople» με τα φοβερά brainstorming που έκανε ανά την Ελλάδα και το εξωτερικό.Προηγουμένως εξελέγη δήμαρχος Πάρου το 2002 και το 2006 επανεξελέγη προετοιμάζοντας το επόμενο βήμα του, που ήταν η κεντρική πολιτική σκηνή. Την εποχή εκείνη ο Γιώργος Παπανδρέου γοητευόταν από το κυκλαδίτικο νησί και ο Ραγκούσης έβαλε λυτούς και δεμένους για να «δει το φως του ο ΓΑΠ» και να τον αξιοποιήσει. Κι όμως, την εποχή εκείνη η αντιπολίτευση στον Δήμο Πάρου δημοσιοποιούσε έγγραφα στα τοπικά sites κατηγορώντας τη δημοτική αρχή για πλαστογραφία, ζητώντας την εισαγγελική παρέμβαση για οικονομικές ατασθαλίες και κακοδιαχείριση. Προφανώς ψεύδη της δημοτικής αντιπολίτευσης, μη φανταστείτε κάτι σοβαρό. Αυτές οι καταγγελίες κατέληξαν εκεί όπου καταλήγουν συνήθως σε αυτήν τη χώρα, δηλαδή στο καλάθι των αχρήστων, και δεν διερευνήθηκαν ποτέ.
Το 2007 ο τότε αρχηγός του ΠΑΣΟΚ Τζέφρι-Γιώργος Παπανδρέου τον έχρισε εκπρόσωπο Τύπου του Κόμματος, «πείθοντάς τον» να παρατήσει την Τοπική Αυτοδιοίκηση και να περάσει στον κεντρικό πολιτικό στίβο, ενώ μετά τη νίκη του ΓΑΠ στις εσωκομματικές εκλογές του ΠΑΣΟΚ κόντρα στον Ευάγγελο Βενιζέλο ο Ραγκούσης τοποθετήθηκε στη θέση του γραμματέα του Κινήματος. Το 2007 επίσης εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής με το ΠΑΣΟΚ.Δεν ζήτησε την ψήφο του λαού, απλώς τοποθετήθηκε σε εκλόγιμη θέση στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας του Κόμματος και έτσι δέχτηκε να αφήσει τον δήμο της Πάρου, με βαριά καρδιά όπως φαντάζεστε. Επανεξελέγη βουλευτής το 2009 – και πάλι δίχως να ψηφιστεί από τον κόσμο αλλά επειδή τοποθετήθηκε εκ νέου σε εκλόγιμη θέση στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ. Από το 2009 και μετά όμως το ΠΑΣΟΚ επανήλθε στην εξουσία για να μας σώσει ξανά, για πολλοστή φορά, από την «κακή, δεξιά και καπιταλιστική» ΝΔ.
Ένα στέλεχος με τις περγαμηνές του Γιάννη Ραγκούση ήταν αδύνατο να μείνει αναξιοποίητο από τον εθνοσωτήρα Τζέφρι. Έτσι λοιπόν ο εμβληματικός πολιτικός άνδρας Γιάννης Ραγκούσης μετά το 2009 διετέλεσε υπουργός Εσωτερικών και αργότερα υπουργός Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων, ενώ για λίγο ανέλαβε τη θέση του αναπληρωτή υπουργού Εθνικής Άμυνας στην κυβέρνηση Λουκά Παπαδήμου.Στις διπλές εκλογές Μαΐου-Ιουνίου 2012 έθεσε υποψηφιότητα στη Β’ Αθηνών με το ΠΑΣΟΚ, δεν κατάφερε να βγει βουλευτής και έκτοτε παράτησε το κόμμα του. Ήταν η εποχή που το ΠΑΣΟΚ διαλυόταν και κατέρρεαν τα ποσοστά του, οπότε ο Γιάννης δεν είχε περιθώριο να προσφέρει τις πολύτιμες υπηρεσίες του στην άρθρωση ενός καθαρού πολιτικού λόγου από τον ιδεολογικό χώρο της Κεντροαριστεράς.
Το 2017, όταν η δημοσκοπική πτώση του ΣΥΡΙΖΑ προσέδιδε μια δυναμική στο ΠΑΣΟΚ, το οποίο άρχισε να ανακάμπτει, το «πολιτικό κεφάλαιο» που λέγεται Γιάννης Ραγκούσης έλυσε την πενταετή σιωπή του και επανεμφανίστηκε στο πολιτικό προσκήνιο για να βοηθήσει στην «ανασυγκρότηση του ταλαιπωρημένου εκλογικά, αλλά κρίσιμου για τη δημοκρατία μας χώρου της Κεντροαριστεράς».Το καλύτερο όμως είναι το άλλο. Ενώ μέχρι το 2017 εμφανιζόταν ως σφοδρός πολέμιος του ΣΥΡΙΖΑ, άρχισε να διοργανώνει και εκδηλώσεις με προσκεκλημένα κάποια προβεβλημένα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, ώστε να διερευνηθεί αυτό το ενδεχόμενο σύμπλευσης στην προσέγγιση του ευρύτερου χώρου της Κεντροαριστεράς με τον ΣΥΡΙΖΑ.
Οι αξέχαστες δηλώσεις για τον ΣΥΡΙΖΑ
Νωρίτερα βέβαια ο ταλαντούχος Γιάννης, πριν τον πάει ο Χρήστος Σπίρτζης στην Κουμουνδούρου, μιλούσε με τα «καλύτερα λόγια» για τον Τσίπρα:
«Αν ο κ. Τσίπρας δεν είχε ασκήσει την άθλια, ανεύθυνη αντιπολίτευση, δεν θα είχε κολλήσει η χώρα στα μνημόνια. Ξεσήκωσαν τον κόσμο, γέμισαν τον κόσμο ψέματα και αυταπάτες μόνο και μόνο για να πάρουν την εξουσία. Την πήραν και τη διαχειρίστηκαν με απαράδεκτο τρόπο. Τύφλα να έχει η διαπλοκή της Μεταπολίτευσης», τόνιζε ο κ. Ραγκούσης για τον κ. Τσίπρα.Είχε προβλέψει μάλιστα -και πολύ εύστοχα- ότι η πολιτική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ θα έχει κακό τέλος, «όπως αξίζει να έχει κάθε πολιτική ομάδα που έχτισε πάνω στο δράμα μιας πτωχευμένης πατρίδας».
Ανάμεσα στις βαρύτατες καταγγελίες που έκανε κατά του σημερινού αρχηγού του είχε μιλήσει και για την υφαρπαγή και εξαγορά στελεχών του ΠΑΣΟΚ:«Πώς είναι δυνατόν η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ να εξαγόρασε με 7.000 ευρώ ευτελισμένους πολιτικούς που μετακινήθηκαν από το ένα κόμμα στο άλλο για να κρατήσουν τη βουλευτική έδρα; Γιατί ο κ. Τσίπρας, αντί να πάρει αυτούς που πήρε από εμάς, που ουσιαστικά τους εξαγόρασε, δεν τους πήρε, να μην έφερνε παιδιά προερχόμενα από την Αριστερά και την Οικολογία;».
Ο Γιάννης Ραγκούσης είχε χαρακτηρίσει τον κ. Τσίπρα από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ως «τον πιο ανέντιμο πρωθυπουργό της Ελλάδας»: «Διότι όλα όσα είπε και έκανε αυτά τα πέντε χρόνια τα είπε και τα έκανε μέσα σε μια Ελλάδα ουσιαστικά χρεοκοπημένη». Ενώ σε άλλη ανάρτησή του είχε γράψει: «Να ξεκαθαρίσουμε κάτι σοβαρό. Η Ελλάδα δεν πρόκειται να χρεοκοπήσει (από μόνη της). Η κυβέρνηση Τσίπρα πρόκειται να χρεοκοπήσει την Ελλάδα».
Ο Γιάννης -με τα δύο «ν»- είναι πλέον ένα μεγάλο πολιτικό κεφάλαιο και για τον ΣΥΡΙΖΑ και για τον Αλέξη Τσίπρα,ο οποίος τον έχει δίπλα του. Δεν είναι τυχαίο ότι ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ πήρε στο κόμμα τα καλύτερα… διαμάντια του ΠΑΣΟΚ.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ POLITICAL
