Χωρίς να έχει στα χέρια του κανένα χρονοδιάγραμμα για τη συμφωνία που αφορά τον εκσυγχρονισμό και την πώληση μαχητικών F-16 στην Τουρκία, αλλά και φανερά εκνευρισμένος εμφανίστηκε ο Μεβλούτ Τσαβούσογλου μετά τη συνάντησή του με τον Αμερικανό ομόλογό του Άντονι Μπλίνκεν, επιλέγοντας να μιλήσει μόνο σε Τούρκους δημοσιογράφους.
Της ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΓΑΡΑΝΤΖΙΩΤΗ
O Τσαβούσογλου μιλώντας στον Μπλίνκεν επιχείρησε να κάνει το άσπρο μαύρο, κατηγορώντας την Ελλάδα ότι ευθύνεται για την ένταση λόγω της εκστρατείας της κατά της προμήθειας F-16 από την Τουρκία, αλλά και επειδή στρατιωτικοποιεί τα νησιά.
Η Άγκυρα θα ήθελε να αντιμετωπιστούν ως «πακέτο» τα τουρκικά F-16 και τα ελληνικά F-35, ώστε να είναι πιο εύκολο να ξεπεραστεί ο σκόπελος του Κογκρέσου, όμως το Στέιτ Ντιπάρτμεντ ξεκαθάρισε ότι τα δύο αιτήματα δεν έχουν κατατεθεί μαζί και θα εξεταστούν ξεχωριστά. Στο παζάρι για τα F-16, μεγάλο «αγκάθι» παραμένει η ένταξη της Φινλανδίας και της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ. Όμως, αν και ο Μπλίνκεν είπε πως το «ΝΑΙ» της Άγκυρας θα βοηθήσει στο τουρκικό αίτημα, ο Τσαβούσογλου επέμεινε ότι τα δύο θέματα δεν συνδέονται.
Όποια και αν είναι η εξέλιξη στο θέμα των F-16, η Αθήνα δεν ανησυχεί, καθώς θεωρείται δεδομένη η θετική απάντηση από το Κογκρέσο στο ελληνικό αίτημα για την προμήθεια των αεροσκαφών 5ης γενιάς F-35 και ο ίδιος ο πρωθυπουργός πρόσφατα ξεκαθάρισε ότι η Ελλάδα ενδιαφέρεται μόνο για τα δικά της εξοπλιστικά προγράμματα και όχι για εκείνα ξένων χωρών.
Οι άλλες επιλογές της Τουρκίας
H τουρκική αεροπορία έχει χαμηλές επιχειρησιακές διαθεσιμότητες μαχητικών αεροσκαφών και όσο η Άγκυρα βλέπει υψωμένο το τείχος Μενέντεζ απέναντι στο αίτημά της για τα F-16, προσπαθεί να βρει μια σοβαρή εναλλακτική λύση για την προμήθεια μαχητικών αεροσκαφών, καθώς αυτό κρίνεται απαραίτητο.
Ο πτέραρχος εα και στρατιωτικός αναλυτής Κώστας Ιατρίδης μάς εξηγεί: «Η Τουρκία λόγω της διαφαινόμενης μη απόκτησης προς το παρόν των F-16 VIPER από την Αμερική, εξαιτίας της επιθετικής συμπεριφοράς της απέναντι στην Ελλάδα και την Κύπρο, απειλεί πλέον ότι θα στραφεί στη λύση των Eurofighter ή των ρωσικών μαχητικών ή ακόμη και των κινέζικων μαχητικών αεροσκαφών. Ήδη ο υπουργός Άμυνας της Τουρκίας κ. Ακάρ επισκέφθηκε δύο φορές την Αγγλία για το θέμα των Eurofighter.
Η απόκτηση αεροσκαφών από τη Ρωσία ή την Κίνα θεωρείται αδύνατη και δύσκολα ο Ερντογάν θα στραφεί προς στις χώρες αυτές, καθότι η τουρκική Πολεμική Αεροπορία αφενός είναι προσανατολισμένη στη χρήση υλικού δυτικής προέλευσης, έχοντας προσαρμόσει ανάλογα όλες τις δομές λειτουργίας της, αφετέρου η εισαγωγή ενός τόσο σημαντικού οπλικού συστήματος, όπως είναι ένα μαχητικό αεροσκάφος, που διαφέρει ριζικά τόσο στο δόγμα σχεδίασης όσο και κατασκευής και χρήσης θα απαιτήσει μια σημαντική επιπλέον δαπάνη για τη δημιουργία της απαραίτητης νέας υποδομής και της προσαρμογής της ήδη υπάρχουσας.
Επίσης, η αγορά νέων μαχητικών θα απαιτούσε πολλά δισ. δολάρια και αρκετά χρόνια για να υλοποιηθεί. Επιπλέον, η Τουρκία σε μια τέτοια αγορά, από τη Ρωσία ή την Κίνα, είναι σίγουρο ότι θα κινδύνευε με επιπλέον κυρώσεις από την Αμερική, με ανυπολόγιστες συνέπειες».
Ξεπερασμένα τα βρετανικά Eurofighter Tranche 1 Typhoons
Ο Κώστας Ιατρίδης αναφέρει ότι η μόνη ρεαλιστική επιλογή που υπάρχει για την Τουρκία σε ένα τέτοιο σενάριο είναι το βρετανικό μαχητικό Eurofighter Typhoon.
Όπως λέει, όμως, ούτε αυτή είναι εύκολη υπόθεση: «Η Βρετανία έχει μόνο έναν μικρό αριθμό από μαχητικά Eurofighter έκδοσης Tranche 1 Typhoons, τα οποία ήδη χρησιμοποιεί για την αεροπορική της άμυνα και για ασκήσεις. Η Τουρκία αν θέλει άμεσα το δικινητήριο Εurofighter – Typhoon, θα πρέπει να απευθυνθεί στη Βρετανία, τη Γερμανία, την Ισπανία και την Ιταλία που έχουν διαθέσει προς πώληση τα αεροσκάφη διαμόρφωσης Tranche 1, που είχαν αγοράσει προ εικοσαετίας. Η αγορά όμως της έκδοσης Tranche 1 Typhoons από τη Βρετανία δεν θα ήταν εφικτή για την Τουρκία, καθώς είναι ξεπερασμένα και σίγουρα δεν πληρούν τα πρότυπα 4++ γενιάς, που θα έκαναν την αεροπορία της πιο ισχυρή.
Τα μαχητικά αυτά δεν έχουν δυνατότητα αξιοποίησης όπλων αέρος-εδάφους και είναι ξεπερασμένα. Μπορούν να φέρουν μόνο πυραύλους αέρος-αέρος των τύπων AIM-120C AMRAAM, AIM-9 Sidewinder, IRIS-T (τα γερμανικά) και ASRAAM (μόνο τα βρετανικά) και είναι υποδεέστερα των Rafale, αλλά και των F-16 VIPER.
Σε περίπτωση, όμως, που επιθυμεί να αποκτήσει πραγματικές δυνατότητες πολλαπλών ρόλων θα πρέπει να προμηθευτεί καινούργια αεροσκάφη διαμόρφωσης Tranche 2, 3 ή 4 που είναι 4++ γενιάς. Το κόστος, όμως, θα είναι ασύγκριτα μεγαλύτερο από αυτό των μεταχειρισμένων Tranche 1, όπως ασύγκριτα μεγαλύτερος θα είναι και ο χρόνος παράδοσης. Τουλάχιστον πέντε έως επτά χρόνια».
Η σύγκριση με τα Rafale
Όπως έχουμε γράψει στην «Political», για να πωληθούν Εurofighter – Typhoon στην Τουρκία, θα πρέπει να συμφωνήσουν, πέρα από τους Βρετανούς, οι Γερμανοί, οι Ισπανοί και οι Ιταλοί.
Συγκριτικά με τα Rafale ο Κώστας Ιατρίδης αναφέρει πως «τα δύο αεροσκάφη είναι σχετικά παρόμοιας φιλοσοφίας. Το Eurofighter Typhoon έχει καλύτερες πτητικές επιδόσεις, ωστόσο το Rafale διαθέτει πιο συντηρητικό σχεδιασμό, κάτι που συνεπάγεται και μικρότερη κατανάλωση καυσίμου και μεγαλύτερη εμβέλεια, έχει χαμηλότερο κόστος λειτουργίας-συντήρησης, έμφαση στη μεταφορά οπλικού φορτίου και με πολύ καλά επίπεδα ελέγχου και ευελιξίας ακόμα και σε χαμηλές ταχύτητες, το οποίο το καθιστά ικανότερο σε κλειστή αερομαχία. Το Typhoon εστιάζει στις μέγιστες επιδόσεις σε μεγάλο ύψος και στην ευελιξία σε μεγάλες ταχύτητες. Και τα δύο έχουν κάποια χαρακτηριστικά χαμηλής παρατηρησιμότητας, μα κανένα δεν είναι stealth».
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ POLITICAL
