Στην Τουρκία κυκλοφορεί μια ταινία που έχει τον τίτλο «Βουβή εισβολή». Πραγματεύεται το σενάριο εισβολής ξένων δυνάμεων -και δη Αράβων- στη γειτονική μας χώρα το 2043, παίρνοντας τον έλεγχο της χώρας. Η ταινία προκάλεσε τη δυσφορία της τουρκικής κυβέρνησης, αφού ήταν το κερασάκι στην τούρτα με τις πολλές αντιδράσεις που υπάρχουν από τον μεγάλο αριθμό προσφύγων και τον φόβο ότι θα κυριαρχήσουν αργά ή γρήγορα στην οικονομική ζωή.
Το αντιπροσφυγικό αίσθημα στην Τουρκία εξελίσσεται ως ένα από τα καθοριστικά ζητήματα των εκλογών, αφού πλέον κυριαρχεί στην πολιτική αντιπαράθεση, στην κοινή γνώμη αλλά και στην οικονομία. Η αρχική διάθεση των Τούρκων πολιτών να είναι φιλόξενοι με τους πρόσφυγες, καθώς θεωρούνται αδελφοί λόγω του Ισλάμ, σήμερα έχει μετατραπεί σε πρόβλημα. Το τελευταίο διάστημα μάλιστα καταγράφονται επιθέσεις σε βάρος των προσφύγων στο εσωτερικό της χώρας, ενώ οι εξευτελιστικές εικόνες με τους γυμνούς μετανάστες στον Έβρο μιλούν από μόνες τους.
Σύμφωνα με πρόσφατη δημοσκόπηση της Metropoll στην Άγκυρα, το 81,7% των ψηφοφόρων στην Τουρκία θεωρεί ότι οι πρόσφυγες πρέπει να γυρίσουν στις χώρες προέλευσής τους, ενώ μόνο το 22,9% θεωρεί ότι οι πρόσφυγες έχουν προσαρμοστεί στην Τουρκία. Όταν μάλιστα τίθεται το ερώτημα για τους Σύρους που εργάζονται στην Τουρκία, η συντριπτική πλειονότητα απαντά ότι δεν τους θέλει και ότι τους παίρνουν τις δουλειές τους.
Για αυτό και δεν εγκρίνουν το άνοιγμα επιχειρήσεων Σύρων στην Τουρκία, όπως επίσης και αρνούνται να έχουν συναλλαγές με Σύρους που ήδη έχουν ανοίξει επιχειρήσεις. Διότι στο παρελθόν, με την πολιτική των ανοιχτών θυρών που ακολούθησε ο Ερντογάν, είναι εγκατεστημένοι σχεδόν 4 εκατομμύρια κυρίως Σύροι αλλά και Αφγανοί πρόσφυγες. Ο χρόνος πιέζει.
Άρα ο Ερντογάν έχει ένα επιπλέον πολιτικό πρόβλημα, το οποίο είναι αδύνατο να λυθεί μέχρι το καλοκαίρι του 2023, όταν και σχεδιάζει να οδηγήσει τον τουρκικό λαό στις κάλπες. Πρέπει όμως να καθησυχάσει τους ψηφοφόρους του και αυτό έχει πολιτικοποιήσει το θέμα.
Στο εσωτερικό ο πρόεδρος της Τουρκίας μιλά για επιστροφή των Σύρων προσφύγων στη Συρία και ρίχνει το μπαλάκι στην Ελλάδα ότι είναι εκείνη υπεύθυνη για τους θανάτους.
Η κυβέρνηση όμως δεν τσιμπάει και κινείται ακριβώς στο σημείο όπου τέμνονται η εθνική κυριαρχία και η διεθνής νομιμότητα με τον ανθρωπισμό και τα δικαιώματα των προσφύγων. Διότι είναι πάντα εύκολα τα απλοϊκά συνθήματα και οι αόριστες καταγγελίες και δεν πείθουν.
Τα επιχειρήματα της Τουρκίας ότι δήθεν τα ελληνικά σώματα ασφαλείας κακοποίησαν τους πρόσφυγες δεν στέκουν. Καταρρέουν. Και μέσα στον πανικό της τα βάζει με τη Frontex ότι έδωσε λάθος συντεταγμένες, ότι είναι εγκληματική θυγατρική, τα βάζει με τον Μηταράκη, με τον Θεοδωρικάκο, με τον Δένδια, με τη Γαλλία ότι κακώς στέκεται στο πλευρό της Ελλάδας, με την Ευρωπαϊκή Ένωση ότι δεν τηρεί τις συμφωνίες κ.λπ.
Στο τέλος όμως ο πραγματικός γυμνός είναι αυτός που αποκαλύπτεται ότι αργά ή γρήγορα λέει ψέματα. Και αυτή σίγουρα δεν είναι η Ελλάδα.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ POLITICAL





