Γράφει ο Πρόεδρος Συλλόγου Ελληνοαζερικής Φιλίας QALA, Μαμμάντωβ Ρασίντ
Η 20η Ιανουαρίου δεν είναι μόνο μια τραγωδία στην ιστορία του Αζερμπαϊτζάν, αλλά και η πρώτη κορύφωση της πορείας του Αζερμπαϊτζάν προς την ανεξαρτησία, η ημέρα της αφύπνισης του πόθου της εθνικής μας ιδεολογίας για ελευθερία. Αυτή είναι μια ένδοξη ιστορία στην οποία οι άνθρωποι που ζούσαν αιχμάλωτοι στη σοβιετική αυτοκρατορία για πολλά χρόνια ύψωσαν με θάρρος τις φωνές τους για ελευθερία.
Η 20η Ιανουαρίου, είναι μια από τις πιο αιματηρές τρομοκρατικές ενέργειες, που διαπράχθηκε τον 20ό αιώνα κατά της ανθρωπότητας. Πολυάριθμες διατάξεις των Συμβάσεων της Γενεύης του 1949, του Καταστατικού του Διεθνούς Στρατιωτικού Δικαστηρίου, της Οικουμενικής Διακήρυξης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και άλλων διεθνών οργάνων για τα ανθρώπινα δικαιώματα παραβιάστηκαν.
Το βράδυ της 19ης προς την 20η Ιανουαρίου 1990, μια φρικτή σφαγή αμάχων από τον σοβιετικό στρατό έγινε στο Μπακού. Ένας από τους κύριους στόχους αυτού του αιματηρού γεγονότος ήταν να σπάσει τη βούληση του λαού του Αζερμπαϊτζάν, που με δημοκρατικές διαδικασίες ήθελε να διεκδικήσει τα δικαιώματά του για ανεξαρτησία, ελευθερία και κυριαρχία. Αν και η Σοβιετική Αυτοκρατορία έχυσε το αίμα αθώων ανθρώπων και διέπραξε πρωτοφανείς φρικαλεότητες εναντίον του λαού του Αζερμπαϊτζάν, δεν κατάφερε να πετύχει τους στόχους της και να καταστρέψει την εθνική μας υπερηφάνεια.
Τον Ιανουάριο του 2010 ένα μνημείο για τα θύματα του Ιανουαρίου αναγέρθηκε στην περιοχή Yasamal στο Μπακού. Από εκείνη την αιματηρή νύχτα πέρασαν 32 χρόνια αλλά η ημερομηνία αυτή αποθανατίστηκε στη μνήμη του λαού ως Ημέρα Εθνικής Μνήμης.
