Ξεκινά η νέα στρατηγική φάση για τη Μεγάλη Βρετανία, με τον πρωθυπουργό Κιρ Στάρμερ να ανακοινώνει την έναρξη ενός φιλόδοξου προγράμματος ενίσχυσης των Ενόπλων Δυνάμεων, με έμφαση στη ναυτική ισχύ, την κυβερνοασφάλεια και την τεχνητή νοημοσύνη. Κεντρικός άξονας είναι η κατασκευή έως και 12 νέων επιθετικών πυρηνικών υποβρυχίων, που θα αντικαταστήσουν τη γηρασμένη κλάση Astute, ενισχύοντας τη θαλάσσια αποτροπή και τη στήριξη του πυρηνικού οπλοστασίου Trident.
Η νέα στρατηγική έρχεται ως απάντηση στην κλιμάκωση των ρωσικών απειλών, σύμφωνα με την πολυσέλιδη έκθεση που παρουσίασε ο πρώην Υπουργός Άμυνας των Εργατικών, Λόρδος Ρόμπερτσον. Η έκθεση περιλαμβάνει 62 συγκεκριμένες συστάσεις, οι οποίες υιοθετούνται πλήρως από την κυβέρνηση.
Αμυντική βιομηχανία και καινοτομία στο επίκεντρο
Η πολιτική αναθεώρηση συνοδεύεται από προϋπολογισμένες δεσμεύσεις δισεκατομμυρίων:
-
1,5 δισ. λίρες για 6 νέα εργοστάσια πυρομαχικών
-
Κατασκευή 7.000 όπλων μεγάλου βεληνεκούς, όπως πύραυλοι και drones
-
Δημιουργία “Κυβερνο- και Ηλεκτρομαγνητικής Διοίκησης” για κυβερνοπόλεμο
-
Ενίσχυση στρατιωτικής τεχνολογίας στόχευσης με 1 δισ. λίρες
-
Πρόσθετα 1,5 δισ. για τις κατοικίες στρατιωτικών
Παράλληλα, ο Στάρμερ διαβεβαίωσε ότι ολόκληρη η στρατηγική οικοδομείται με γνώμονα το ΝΑΤΟ, με στόχο να αυξηθούν οι αμυντικές δαπάνες από το 2,3% στο 2,5% του ΑΕΠ έως το 2027 και με προοπτική για 3% μέχρι το 2034. Η τελευταία ημερομηνία έχει ήδη προκαλέσει αντιδράσεις από τους Συντηρητικούς, οι οποίοι ζητούν επίσπευση ως το τέλος της δεκαετίας.
Η Βρετανία «κλείνει» την ευρωπαϊκή άμυνα
Το εν λόγω σχέδιο αναβαθμίζει τον ρόλο του Ηνωμένου Βασιλείου ως πυλώνα πυρηνικής αποτροπής και τεχνολογικής άμυνας εντός του ΝΑΤΟ. Τα νέα υποβρύχια, αν και δεν θα φέρουν πυρηνικά όπλα, θα συνοδεύουν τις πυρηνοκίνητες πλατφόρμες της κλάσης Vanguard, συμβάλλοντας στην προστασία των Trident. Επιπλέον, η έμφαση στα drones και τον κυβερνοπόλεμο εντάσσεται στο πλαίσιο του νέου ανταγωνισμού ισχύος με Ρωσία και Κίνα.
Η απόφαση Στάρμερ δείχνει ότι το Λονδίνο δεν επιθυμεί να αφήσει κενά στην ευρωπαϊκή ασφάλεια, την ώρα που οι ΗΠΑ δίνουν μεγαλύτερη έμφαση στον Ειρηνικό και η Ε.Ε. πασχίζει να χαράξει κοινή στρατηγική.
