Το τελευταίο δραματικό διάγγελμα του προέδρου της Ουκρανίας Βολοντίμιρ Ζελένσκι περιέγραψε μια θλιβερή πραγματικότητα. «Η Δύση άφησε μόνη της την Ουκρανία να πολεμήσει». Όπως οι Τσέχοι το 1938. Όπως οι Πολωνοί το 1945. Όπως οι Ούγγροι το 1956.
Η Δύση έβαλε τη «φωτιά» και εγκατέλειψε. Πάντα, εγκαταλείπει. Και πάντα επαναλαμβάνει το ίδιο λάθος: Ω, αυτό είναι μόνο πρόβλημα στα Βαλκάνια, λέμε – και μετά μια δολοφονία στο Σεράγεβο πυροδοτεί τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο. Ω, η απειλή του Αδόλφου Χίτλερ για την Τσεχοσλοβακία είναι «ένας καυγάς σε μια μακρινή χώρα, μεταξύ ανθρώπων για τους οποίους δεν γνωρίζουμε τίποτα» – και μετά βρισκόμαστε στον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο. Ω, η κατάληψη της μακρινής Πολωνίας από τον Ιωσήφ Στάλιν το 1945 δεν είναι δική μας δουλειά – και σύντομα έχουμε τον ψυχρό πόλεμο. Ω, η προσάρτηση της Κριμαίας αφορά μόνο εσωτερικό θέμα των Ρώσων και τώρα αναψηλαφούμε τα ίχνη των χαμένων μας ψευδαισθήσεων.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση πάντα καθυστερεί. Αντί το 2014 να λάμβανε σοβαρά μέτρα για να μειώσει την ενεργειακή εξάρτησή της από τη Ρωσία και καθάριζε τις λίμνες των λυμάτων από το ρώσικο μαύρο χρήμα που στροβιλίζονταν γύρω από το Λονδίνο, ασχολούνταν με την τέταρτη αξιολόγηση του ελληνικού ζητήματος που δεν έκλεινε ποτέ. Το να βασίζεσαι αποκλειστικά σε κυρώσεις είναι σαν να πατάς στο γκάζι ενός αυτοκινήτου χωρίς συντήρηση του κινητήρα του και να προσδοκάς προσπέραση στην εθνική με 150 χμ.ω.
Ακόμη και οι λαλισμοί του Μπόρις Τζόνσον δίκην απειλών ως κυρώσεις προς τη Ρωσία, αντιμετωπίστηκαν σχεδόν με χλεύη από την βρετανική κοινή γνώμη: Την ώρα που ανακοίνωνε τους αποκλεισμούς των ολιγαρχών δεν είπε σε πόσους από αυτούς παραχωρήθηκαν δικαιώματα στην Αγγλία χωρίς την κατάλληλη εξέταση και από πού προήλθε ο πλούτος τους. Και με 87.000 ακίνητα στην Αγγλία και Ουαλία να ανήκουν σε υπεράκτιες εταιρείες, ψάξε βρες τους πραγματικούς ιδιοκτήτες, ή την προέλευση των χρημάτων.
Πολλοί αναλυτές θεωρούν ότι άλλοι αυταρχικοί ηγέτες όπως ο Ορμπάν ή ο Ερντογάν ενδεχομένως, ταυτιστούν με τη σκέψη του Πούτιν. Ο Όρμπαν τόνισε ότι η χώρα θέλει να διατηρήσει καλές σχέσεις με τη Ρωσία ενώ είναι μέλος του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, προωθώντας το λεγόμενο «ουγγρικό μοντέλο», ένα αντίγραφο του πρώην προέδρου της Ουκρανίας Λεονίντ Κούτσμα. Πολιτική «πολλαπλών διανυσμάτων» εξισορρόπησης μεταξύ Δύσης και Ρωσίας.
Ο Ερντογάν απολαμβάνει επίσης ισχυρούς οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία ωστόσο, αφενός μεν η Άγκυρα έχει ήδη δώσει το πράσινο φως για τη συμπαραγωγή ενός drone τουρκικής κατασκευής σε εργοστάσιο παραγωγής στην Ουκρανία, αφετέρου δε, έχει δεσμευτεί να προστατεύει τα συμφέροντα των Τατάρων που διώκονται στην κατεχόμενη από τη Ρωσία Κριμαία.
Σε ό,τι αφορά στην Ελλάδα, η ιστορία της Ουκρανίας μπορεί να αποτελέσει την βάση για την δημιουργία σεναρίων διόρθωσης ιστορικών λαθών στις ελληνοτουρκικές σχέσεις του παρελθόντος. Αρκεί οι κυβερνήσεις μας να αντιμετωπίσουν με αποφασιστικότητα τις μελλοντικές βλέψεις της Τουρκίας στο Αιγαίο και στα ελληνικά νησιά.
Σε οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο η Ελληνική κυβέρνηση, οφείλει να διαμορφώσει μία νέα οικονομική στρατηγική για την διαχείριση της αύξησης κόστους των προϊόντων λόγω πετρελαίου και αερίου, ενώ παράλληλα θα πρέπει να προετοιμάζει και στρατηγικά τη χώρα ενόψει του καλοκαιριού και τουρισμού. Κρίνοντας από τη συνέντευξη του Γιάννη Στουρνάρα στο Reuters με την οποία ζητούσε – αν δεν προανήγγειλε ουσιαστικά – από την ΕΚΤ να συνεχίσει το πρόγραμμα αγορών ομολόγων τουλάχιστον έως το τέλος του 2022, καταδεικνύει τις προθέσεις της κυβέρνησης ενώ μπαίνουμε ουσιαστικά σε προεκλογική περίοδο. Για το μετά Κύριος Οίδε… Ας επιστρέψει η ειρήνη και η «κανονικότητα» και μετά η κουβέντα θα είναι διαφορετική.
